در این پژوهش اثر روش های مختلف تولک بری بر عملکرد مر غ های تخمگذارسویه های لاین w-36 و فراسنجه های کمی وکیفی تخم مرغهای تولیدی مورد بررسی قرار گرفت. این آزمایش در قالب طرح کاملا” تصادفی با 7 تیمار در 4 تکرار و 8 پرنده در هر واحد آزمایشی انجام شد. تیمار های آزمایشی شامل روش محدودیت یک روز در میان خوراک، روش کالیفرنیائی 4 روزه، روش کالیفرنیائی ، روش کارولینای شمالی1 ، روش کارولینای شمالی با جیره تقویت شده در دوره استراحت 2 ، روش تغذیه کامل و روش پیشنهاد شده در کاتالوگ پرورشی سویه های لاین W-36 بود. تولید تخم مرغ در اوائل دوره دوم تخمگذاری بین تیمارهای با محرومیت بلند مدت مثل کالیفرنیائی و کارولینای شمالی1 و 2 با سایر تیمارها تفاوت معنی داری داشت (05/0p<). در اوج تولید تفاوت معنی داری بین تیمارهای آزمایشی مشاهده نشد. روش‌های مختلف تولک بری بر مصرف خوراک و ضریب تبدیل خوراک در دوره دوم تولید اثر معنی داری نداشتند. افت وزن بدن بین تیمارهای کالیفرنیائی 4 روزه، تغذیه کامل با سایر روش های تولک بری تفاوت معنی داری داشت (05/0p<). در تمام تیمارها صفات کیفی تخم مرغ شامل وزن مخصوص تخم مرغ، واحد هاو ، ضخامت و مقاومت پوسته تخم مرغ،وزن نسبی پوسته نسبت به قبل از تولک بری افزایش نشان دادند. نتایج این تحقیق نشان داد که روش تغذیه کامل روش ساده و مناسبی جهت تولک بری می باشد که در عین حال کمترین تنش را به پرنده وارد می کندو رعایت رفاه و آسایش پرنده موجب عملکرد مطلوب تولید کمی و کیفی در دوره دوم تخمگذاری می شود.