دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 48 2 2017 08 23 Comparison of PCA and DAPC methods for analysis of Iranian Buffalo population structure using SNPchip90k data مقایسة روش‌های PCA و DAPC در تجزیه‌وتحلیل ساختار جمعیتی گاومیش‌های ایران با تراشه‌های اسنیپ 90k 153 161 63029 10.22059/ijas.2017.213547.653461 FA زهرا عزیزی دانشجوی سابق دکتری ژنتیک و اصلاح دام، گروه علوم دامی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه تبریز حسین مرادی شهر بابک استادیار گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج 0000-0002-6680-7662 محمد مرادی شهر بابک استاد گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج 0000-0002-5255-609X Journal Article 2016 08 08 Understanding of population genetic structure is valuable for better implementation of breeding programs and most importantly, preservation of genetic resources. Genomic data provide an opportunity to consider complex evolutionary history of populations and reconstruct rare historical events. In this research, the structure of Iranian buffalo populations was studied by using principal component analysis and discriminant analysis principal component methods. For this purpose, the number of 404 buffalos from three breeds including North, Azari and Khozestani were sampled and genotyped by SNPChip 90k from Padano Company in Italy. The results of principal component analysis and discriminant analysis principal component showed a clear picture of the genetic structure of the studied populations. Assessing the optimal number of clusters with criteria BIC, K = 3 by the DAPC method showed the best results. The result of cross-validation for retaining principal components was optimized to 50 first components that showed the lowest MSE. In this study, DAPC predicted assignment of individuals to clusters and membership probabilities with 100% accuracy. PCA method was not able to provide a group assessment and DAPC method outperformed than PCA in achieving a clear variance difference between populations. DAPC method can be applied in quality control and stratification population correction of GWAS as an alternative to the PCA because of summarizing the genetic differentiation between groups and overlooking within-group variation and providing better population structure. اطلاع از ساختار ژنتیکی جمعیت دام‌ها در راستای اجرای بهتر برنامه­های اصلاح نژادی و حفظ ذخایر ژنتیکی آن‌ها بسیار ارزشمند است. داده‌های ژنگانی (ژنومی) فرصتی برای حل پیچیدگی تاریخچة تکاملی جمعیت­ها و بازسازی رویدادهای تاریخی نادر، را فراهم می­آورند. در این پژوهش برای ارزیابی ساختار جمعیتی گاومیش‌های ایران روش‌های تجزیه‌وتحلیل مؤلفه‌های اصلی (PCA) و تجزیه‌وتحلیل جداسازی مؤلفه‌های اصلی (DAPC) اجرا شد. از شمار 404 گاومیش از سه نژاد شمالی، آذری و خوزستانی خون‌گیری شد و تعیین ژنوتیپ با تراشه‌های اسنیپ 90k توسط شرکت پادانو در کشور ایتالیا انجام شد. نتایج به‌دست‌آمده از تجزیة مؤلفه­های اصلی و تجزیة جداسازی مؤلفه­های اصلی، جداسازی سه نژاد را به‌خوبی نشان داد و هر دو تصویر آشکاری از ساختار ژنتیکی جمعیت‌های مورد بررسی را نشان دادند. در روش DAPC، برای ارزیابی شمار بهینة خوشه با معیار ارزیابی BIC، K=3 بهترین نتیجه را نشان داد. نتایج اعتبارسنجی متقابل برای نگه‌داشتن شمار مؤلفة اصلی بهینه برای تجزیه‌وتحلیل تشخیصی، 50 مؤلفة اول MSE کمتری نسبت به مؤلفه­های دیگر داشت. در این بررسی روش DAPC احتمال‌ عضویت افراد جمعیت‌ها را با درستی 100 درصد پیش‌بینی کرد ولی روش­ PCA قادر به ارزیابی گروه‌ها نبوده و برای به دست آوردن تصویر روشن از واریانس بین جمعیت‌ها DAPC مناسب‌تر از PCA عمل می­کند. روش DAPC در بررسی ساختار جمعیتی  نسبت به روش PCA به دلیل افزایش واریانس بین گروه­ها و کاهش واریانس درون گروه­ها و همچنین ارائة تصویر آشکاری از ساختار جمعیتی کارآمد بود و می­تواند در کنترل کیفیت و تصحیح لایه‌بندی جمعیتی در بررسی‌های ارتباطی جایگزینی برای PCA باشد. https://ijas.ut.ac.ir/article_63029_11f2a99d4f6b5ed4a98762980b918562.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 48 2 2017 08 23 Estimating accuracy of genomic breeding values for complex traits in populations without pedigree using dense markers برآورد صحت ارزش های اصلاحی صفات پیچیده در جمعیت‌های بدون شجره با استفاده از نشانگرهای متراکم 163 174 63030 10.22059/ijas.2017.228764.653517 FA الهام الهی نژاد دانشجوی کارشناسی ارشد ژنتیک و اصلاح نژاد دام، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد حسین مهربان استادیار ژنتیک و اصلاح نژاد دام، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد مصطفی شخصی نیائی استادیار ژنتیک، گروه ژنتیک، دانشکده علوم، دانشگاه شهرکرد Journal Article 2017 02 28 The aim of this study was to estimate the accuracy of genomic breeding values using GBLUP (Genomic Best Linear Unbiased Prediction) model and compare it with the traditional method with (BLUP) and without (BLUP_noPed) pedigree by computer simulation. In this study, a genome with 30 pairs of chromosomes, 3000 QTL and 45000 marker (SNP) was simulated. The different scenarios including two effective population of 100 and 1000 animals, two reference population size of 1000 and 2000 animals and three heritabilities, low (0.05), medium (0.30) and high (0.5)  were investigated. The criteria were accuracy, bias and mean square error (MSE) of breeding value to compare traditional and genomic methods. The results showed that the accuracy of breeding values increased with increasing heritability. GBLUP mehtod was more accurate than BLUP_noPed in all scenarios and the former model had more performance in higher heritability compared with BLUP model. The accuracy of genomic breeding values decreased about 11% with increasing effective population size 100 to 1000; however, the accuracy of traditional methods was not affected by changing effective population size. Increasing the reference population size 1000 to 2000, the accuracy of genomic breeding values was improved by 5%. Although, the bias (underestimate) was higher for genomic than traditional methods in all scenario; but the MSE of breeding values was lower for GBLUP than BLUP model with increasing reference population size and heritability. Therefore, GBLUP method can be used to select top animals in populations without pedigree. هدف از این پژوهش برآورد صحت ارزش­های اصلاحی ژنگانی با استفاده از مدلGBLUP (Genomic Best Linear Unbiased Prediction) و مقایسۀ آن با روش سنتی با (BLUP) و بدون شجره (BLUP_noPed) به وسیله همانندسازی رایانه­ای بود. در این تحقیق، ژنگانی با سی جفت کروموزوم به‌گونه‌ای همانند­سازی شد که شمار QTLها 3000 و شمار نشانگرها (SNP) 45000 جایگاه در نظر گرفته شدند. همچنین پیش‌فرض­های مختلف شامل دو جمعیت مؤثر 100 و 1000 رأسی، دو جمعیت مرجع 1000 و 2000 رأسی و مقادیر وراثت‌پذیری پایین (05/0)، متوسط (30/0) و بالا (50/0) بررسی شد و برای مقایسۀ مدل­ها از معیارهای صحت، اریبی و میانگین مربعات خطا استفاده گردید. نتایج نشان داد، با افزایش وراثت‌پذیری، صحت ارزش­های اصلاحی در روش­های سنتی و ژنگانی افزایش یافت؛ در همۀ پیش‌فرض‌ها مدل GBLUP صحت بیشتری نسبت به مدل BLUP_noPed داشت؛ اما روش ژنگانی عملکرد بهتری در وراثت­پذیری بالاتر نسبت به روش سنتی BLUP داشت. افزایش جمعیت مؤثر از 100 به 1000 منجر به کاهش صحت ارزش­های اصلاحی ژنگانی به میزان 11درصد شد؛ ولی تأثیری بر صحت ارزش­های اصلاحی روش­های سنتی نداشت. اما با افزایش جمعیت مرجع از 1000 به 2000 حیوان نسبت بهبود صحت ارزش­های اصلاحی ژنگانی به میزان 5درصد بهبود یافت. اگرچه در همۀ پیش‌فرض‌های اریبی (کم برآورد) روش ژنگانی نسبت به روش­های سنتی بیشتر بود؛ امّا با افزایش اندازۀ جمعیت مرجع و وراثت­پذیری، میانگین مربعات خطا در روش ژنگانی نسبت به روش سنتی BLUP کاهش یافت. بنابراین مدل GBLUP می­تواند برای انتخاب حیوانات برتر در جمعیت‌های بدون شجره استفاده شود. https://ijas.ut.ac.ir/article_63030_bce60e2e21db809b747eb00bbcbd1361.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 48 2 2017 08 23 The effect of dietary Letrozole on plasma gonadotropin concentrations and some testicular histology parameters in 40 weeks old broiler breeder rooster تأثیر لتروزل خوراکی بر غلظت گونادوتروپین های پلاسما و برخی فراسنجه های بافت شناسی بیضه در خروس مادر گوشتی در 40 هفتگی 175 183 63031 10.22059/ijas.2017.231769.653523 FA عماد عبدالجبار علی دانشجوی دکتری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران مهدی ژندی دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران 0000-0003-2886-9747 ارمین توحیدی استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران 0000-0002-3288-1709 مجتبی زاغری استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران 0000-0003-4440-3584 مهدی انصاری دانشجوی دکتری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران 0000-0001-8481-8667 Journal Article 2017 04 22 The current study was carried out to evaluate the effect of Letrozole feeding on plasma LH and FSH concentrations and testicular histology in Ross 308 broiler breeder roosters. Twenty 40-week old roosters were randomly divided into four groups, individually housed and fed different levels of capsulated Letrozole including 0 (L0), 0.5 (L0.5), 1 (L1) or 1.5 (L1.5) mg/bird/day for 12 consecutive weeks. Blood sampling was done on 1^th, 3^th, 5^th, 7^th and 9^th weeks of trail. Testicular histology was assessed on samples from last week (12^th) of experiment. According to the results, plasma LH and FSH levels, seminiferous tubule diameter and epithelium thickness as well as Leydig cell numbers were significantly increased in Letrozole treated groups compered to control group. The highest concentration of FSH and LH were recorded for L1 (10.39 ±0.11 and 2.93±0.08) and L1.5 (9.5±0.2 and 3.17±0.08) groups, respectively. Both L0.5 and L1 groups had significantly higher spermatogonial numbers than control group. However, blood vessel numbers were not significantly affected. In conclusion, orally feeding Letrozole (1 and 1.5 mg) could improve gonadotropin concentration and testicular histology parameters of male broiler breeders at 40 weeks of age. Further studied are needed to confirm these results and extend them to final fertility. در این پژوهش تأثیر لتروزل خوراکی بر غلظت LH و FSH پلاسما و برخی فراسنجه­های بافت­شناسی بیضۀ خرو­س­های گلۀ مادر سویۀ راس 308 بررسی شد. بیست قطعه خروس با سن 40 هفته به‌صورت تصادفی به چهار گروه یکسان تقسیم و در جایگاه (پن)­های انفرادی توزیع شدند. تیمارهای آزمایشی شامل دزهای مختلف لتروزل (0 (L0)، 5/0 (L0.5)، 1 (L1) و 5/1 (L1.5) میلی­گرم به ازای هر پرنده در روز) بوده که به مدت 12 هفته به پرندگان خورانده شد. خون­گیری از پرندگان در هفته­های اول، سوم، پنجم، هفتم و نهم و نمونه­­برداری از بافت بیضه در انتهای آزمایش (هفتۀ دوازدهم) انجام شد. بنا بر نتایج، میزان FSH و LH پلاسمای خون، قطر و ضخامت بافت پوششی (اپیتلیوم) لولۀ اسپرم­ساز و شمار یاخته­های لایدیگ در گروه­های تغذیه‌شده با لتروزل نسبت به شاهد به‌طور معنی­داری افزایش یافت و در بین گروه­های آزمایشی نیز میزان FSH و LH به ترتیب در گروه­های L1 (11/0±39/10 و 08/0±93/2) و L1.5 (2/0±5/9 و 08/0±17/3) بالاترین بود. شمار یاخته­های اسپرماتوگونی در دو گروه L0.5 و L1 نسبت به شاهد به‌صورت معنی­داری بهبود یافت، اما شمار رگ­های خونی تغییر معنی­داری نداشت. به‌طور خلاصه، تجویز خوراکی لتروزل (1 و 5/1 میلی­گرم) توانست غلظت گونادوتروپین­ها و برخی فراسنجه­های بافت‌شناسی بیضۀ خروس­های مادر گوشتی را بهبود دهد، اما برای تأیید این نتایج و تعمیم آن‌ها به باروری نهایی خروس­ها به بررسی‌های بیشتری نیاز است. https://ijas.ut.ac.ir/article_63031_5ccd2108f3dda96857ab49345146e0ca.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 48 2 2017 08 23 Phylogenetic and evolutionary analysis of nucleotide sequence of FASN gene تجزیۀ تبارزایی و تکاملی توالی نوکلئوتیدی جایگاه ژن FASN 185 196 63032 10.22059/ijas.2017.229395.653519 FA هاجر رضاخانی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشگاه زابل غلامرضا داشاب استادیار، گروه علوم دامی، دانشگاه زابل 0000-0003-2227-542X مهدی وفای واله استادیار، گروه علوم دامی، دانشگاه زابل Journal Article 2017 03 08 In the this research, 38 Holstein dairy cows (18 heads low production and 20 heads high-production) were selected randomly and blood samples were taken their from tail vein. DNA was extracted from whole blood with phenol-chloroform. PCR amplification of 750bp from 37 to 39 exons of FASN gene was performed using one pairs of special primers. Sequencing of the amplified region was performed by the Sanger method. Sequence data of other species was achieved and aligned by searching its genome database (NCBI). The nucleotide substitution rate of the sequences and molecular evolution of the FASN were calculated by maximum likelihood and neighbor-joining method, respectively and phylogenetic tree was constructed. Evolutionary and phylogenetic tree analysis was performed using MEGA6 and Dnasp5.1 software's. Bioinformatics analysis results showed that the substitution percentage of purines was more than pyrimidine nucleotides. The numerical value of dN/dS in two groups of dairy cow and in comparison with that of other species were 1.16 and 1.12, respectively which indicating positive selection during evolution of this gene. Phylogenetic tree for the FASN gene in mammals shows close relationship between Buffalo and Bison, as well as Cats and Cheetahs (%98 and %57, respectively).The results show that over the years segregation and selection of new varieties, resulted in the development of new varieties, new proteins and also stabilizes their performance during the evolution and advance progress toward their performance has been purified. در این بررسی به‌منظور آگاهی از روند تکاملی و مولکولی توالی نوکلئوتیدی جایگاه ژن FASN در پستانداران شمار 38 رأس گاو هلشتاین شیری (18 رأس کم تولید و 20 رأس پر تولید) انتخاب و خون‌گیری از ورید دمی آن‌ها انجام شد. استخراج DNA از خون کامل به روش فنول-کلروفرم صورت گرفت. واکنش زنجیره­ای پلیمراز برای افزایش قطعۀ 750 جفت بازی واقع در ناحیۀ اگزون 37 تا 39 جایگاه ژن FASN با استفاده از جفت آغازگرهای اختصاصی انجام گرفت و محصول PCR تعیین توالی شدند. توالی نوکلئوتیدی جایگاه ژن FASN در جمعیت مورد بررسی با دیگر توالی­های DNA جایگاه یادشده در پستانداران بر پایۀ جستجو در بانک اطلاعاتی ژنگان یا ژنوم (NCBI) به‌دست‌آمده و هم­تراز شدند. درصد جانشینی و جایگزینی نوکلئوتیدها با استفاده از روش بیشترین درستنمایی و همچنین ترسیم درخت تبارزایی (فیلوژنتیک) و تعیین روند انتخاب طبیعی به روش اتصال-همسایگی NJ (Neighbor- Joining) و UPGMA با نرم‌افزارهای MEGA6 و Dnasp5.1 انجام گرفت. نتایج به‌دست‌آمده از بررسی‌های داده‌های زیستی (بیوانفورماتیک) نشان داد، در درصد جانشینی در بازهای پورین  بیشتر از بازهای پیریمیدین بود. میزان عددی نسبت جایگزینی d_N/d_S در مقایسۀ توالی جایگاه ژن FASN در بین دو گروه گاوهای شیری پر تولید و کم تولید و همچنین در مقایسه با دیگر گونه­ها به ترتیب برابر با 16/1 و 12/1 محاسبه شدند که نشان‌دهندۀ انتخاب مثبت در فرآیند تکامل این ژن است. درخت تبارزایی برای ژن یادشده در موجودهای مختلف نشان داد، که در دستۀ پستانداران بوفالو و گاومیش، گربه و یوزپلنگ خویشاوندی بیشتری دارند (98%، 57%). نتایج نشان می­دهد، تفرق و انتخاب در طی سالیان متمادی سبب به وجود آمدن رقم­های جدید، پروتئین­های جدید و از سویی سبب تثبیت عملکرد آن‌ها در طی روند تکامل و پیشرفت در جهت خالص­سازی عملکرد آن‌ها شده است. https://ijas.ut.ac.ir/article_63032_b1a47a251e71206f1308be13a3cdf43d.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 48 2 2017 08 23 Effect of scaling genomic relationship matrix on estimation of variance components and accuracy of breeding values تأثیر مقیاس ماتریس روابط خویشاوندی ژنگانی بر برآورد مؤلفه ‏های واریانس و درستی پیش‌بینی ارزش ‏های اصلاحی 197 206 63033 10.22059/ijas.2017.206779.653445 FA سیّد مهدی حسینی وردنجانی دانشجوی دکتری ژنتیک و اصلاح نژاد دام، دانشگاه فردوسی مشهد محمّد مهدی شریعتی استادیار ژنتیک و اصلاح نژاد دام، دانشگاه فردوسی مشهد حسین نعیمی پور یونسی دانشجوی دکتری ژنتیک و اصلاح نژاد دام، دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2016 05 24 In this study, Bayesian approach via Gibbs sampling was used to predict unknown parameters of five equivalent Genomic Best Linear Unbiased Predictions (G-BLUP), each with different scale of G matrix by using allele frequency of founder population (<em>Gfoun</em>), allele frequency of reference population (<em>Gref</em>), allele frequency equal to 0.5 (<em>G05</em>), a normalized matrix with average diagonal coefficients equal to 1 (<em>Gnorm</em>) and a weighted G matrix with A matrix (<em>Gwei</em>). A random mating population and a selected population were used to compare results of a trait with heritability of 0.25 on a genome constructed of three chromosomes with 105 QTLs and 3000 single nucleotide polymorphisms. The results showed that higher variance existed in the elements of G matrices compared with A matrix. Average diagonal and off-diagonal elements except <em>Gnorm</em> and <em>Gwei</em> were higher than corresponding elements in A. Gnorm-BLUP and G05-BLUP methods led to inflated genetic variance in contrast other three methods and this inflation was lower in selected population. Average accuracy over 5 G-BLUP in random population was 0.084 higher than selected population (0.762 <em>vs.</em> 0.652) and bias was 0.041 lower (0.026 <em>vs. </em>0.04). Bias of prediction of true breeding value of selected population by using <em>Gwei</em> almost was zero but with <em>Gref</em> greater than 0.06. The greatest accuracy and the smallest bias can be obtained by using allele frequency of reference population that re-scaled with A matrix. در این پژوهش، روش برای پیش‌بینی فراسنجه‌های ناشناختۀ پنج مدل بهترین پیش‌بینی نااریب خطی ژنگانی (ژنومی G-BLUP) از روش بیز و نمونه‏گیری گیبس استفاده شد. در هر مدل از مقیاس­های متفاوتی برای ماتریس G شامل استفاده از فراوانی آللی جمعیت بنیان‌گذار (<em>Gfoun</em>)، فراوانی آللی جمعیت مرجع (<em>Gref</em>)، فراوانی آللی برابر با 5/0 (<em>G05</em>)، یک ماتریس نرمال شده با میانگین عنصرهای قطری برابر با یک (<em>Gnorm</em>) و یک ماتریس G وزن‌شده با ماتریس A (<em>Gwei</em>)، استفاده شد. برای مقایسۀ نتایج از یک جمعیت دارای آمیزش تصادفی و یک جمعیت انتخاب‌شده، برای صفتی با وراثت‌پذیری 25/0 روی یک ژنگان با QTL 105 و 3000 نشانگر تک نوکلئوتیدی روی سه کروموزوم استفاده شد. نتایج نشان داد، عنصرهای ماتریس‏های G در مقایسه با ماتریس A واریانس بالاتری دارند. میانگین عنصرهای قطری و غیر قطری به‌غیراز <em>Gnorm</em> و <em>Gwei</em> از عنصرهای متناظر در A بالاتر بودند. روش‏های Gnorm-BLUP و G05-BLUP در مقایسه با سه روش دیگر منجر به برآورد متورم واریانس ژنتیکی شدند که این تورم در جمعیت انتخاب‌شده کمتر بود. میانگین درستی پنج مدل G-BLUP در جمعیت تصادفی 084/0 بالاتر (736/0 در مقابل 652/0) از جمعیت انتخاب‌شده و میانگین اریبی 014/0 پایین‏تر (026/0 در مقابل 04/0) بود. اریبی پیش‌بینی ارزش اصلاحی حقیقی جمعیت انتخاب‌شده با استفاده از <em>Gwei</em> نزدیک به صفر ولی با <em>Gref</em> بیشتر از 06/0 بود. بیشترین درستی و کمترین اریب می‏تواند با استفاده از فراوانی آللی جمعیت مرجع که با ماتریس <strong>A</strong> مقیاس شده‏اند، به­دست آید. https://ijas.ut.ac.ir/article_63033_2ad8d7208c18f493011f8cf0426d0fad.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 48 2 2017 08 23 Effect of in ovo injection of different ratios of L-arginine to L-lysine on body growth, muscle production, and blood metabolites concentration of day old Ross broiler chicks تأثیر تزریق درون تخم‌مرغی نسبت‌های مختلف ال-آرژنین به ال-لیزین بر رشد بدن، تولید ماهیچه و غلظت متابولیت‌های خون جوجه‌های گوشتی یک روزۀ راس 207 217 63034 10.22059/ijas.2017.221665.653484 FA فریده عبدالعلی زاده الوانق دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز مرضیه ابراهیمی استادیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز حسین دقیق کیا استاد، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز 0000-0001-6105-7711 Journal Article 2016 12 05 The aim of this research was to evaluate the effect of in ovo injection of different ratios of L- arginine to L- lysine on body growth, muscle production and blood metabolites concentration of day old Ross broilers chicks. A total of 210 fertile Ross 308 broiler breeder eggs were used in a completely randomized design with seven experimental groups of 30 individual eggs in each treatment. The experimental treatments included: sham-control (sterile distilled water injected), control (non-injected), and injection of solutions with 75.7, 80.7, 85.7, 90.7 and 95.7 percent L-arginine to L-lysine ratios. On hatching, the chicks were weighed and their blood samples were collected. Then, chicks were euthanized and their carcass traits were weighed. According to the results of this study, the maximum hatchability percentage was observed in 90.7 percent of L- arginine to L- lysine ratio. The results also showed that the in ovo injection of different L- arginine to L- lysine ratio up to 90.7 percent resulted in significant increase in chick weight (P< 0.01), relative weight of scalped carcass (P< 0.01), carcass efficiency (P<0.01), thigh relative weight (P< 0.05), breast muscle relative weight (P< 0.01) and relative weight of liver (P< 0.05), whereas blood plasma urea concentration was significantly (P< 0.05) decreased. In overall, results indicated that in ovo injection of 90.7% L-arginine to L-lysine ratio is an advisable ratio for improving muscle growth, blood serum metabolite concentrations, and hatchability percentage of broilers. هدف از این پژوهش، ارزیابی تأثیر تزریق درون تخم‌مرغی نسبت­های مختلف ال- آرژنین به ال- لیزین بر رشد بدن، تولید ماهیچه و غلظت متابولیت­های خون جوجه­های گوشتی یک روزۀ سویۀ راس بود. شمار 210 تخم‌مرغ بارور مادر گوشتی راس 308 در قالب طرح کامل تصادفی با هفت گروه آزمایشی و هر گروه دارای سی تخم­مرغ انفرادی استفاده شدند. تیمارهای آزمایشی شامل شاهد (بدون تزریق)، شاهد-شم (تزریق آب مقطر سترون یا استریل) و تزریق محلول‌های نسبت‌های 7/75، 7/80، 7/85، 7/90 و 7/95 درصد اسیدآمینۀ ال- ‌آرژنین به ال- ‌لیزین داشتند. پس از تفریخ، جوجه‌ها وزن‌کشی و نمونه‌های خون آن‌ها گرد‌آوری شد. سپس جوجه‌ها کشتار و وزن اجزای لاشۀ آن‌ها اندازه‌گیری شد. بنا بر نتایج این آزمایش، بالاترین درصد جوجه درآوری در نسبت 7/90 درصد ال- آرژنین به ال- لیزین مشاهده شد (01/0P<). همچنین نتایج نشان دادند، تزریق درون تخم­مرغی نسبت­های مختلف ال- آرژنین به ال- لیزین تا سطح 7/90 درصد موجب افزایش معنی­داری در وزن جوجه (01/0P<)، وزن نسبی لاشۀ پوست‌کنده (01/0P<)، بازدۀ لاشه (01/0P<)، وزن نسبی ران (05/0P<)، وزن نسبی ماهیچۀ سینه­ (01/0P<) و وزن نسبی کبد (05/0P<) شد، درحالی‌که غلظت اوره در سرم خون را به‌طور معنی­داری (05/0P<) کاهش داد. به‌طورکلی، نتایج نشان دادند تزریق درون تخم‌مرغی نسبت 7/90 درصد ال- آرژنین به ال- لیزین نسبت قابل پیشنهاد به‌منظور بهبود رشد ماهیچه، غلظت متابولیت­های سرم خون و درصد جوجه درآوری جوجه‌های گوشتی است. https://ijas.ut.ac.ir/article_63034_2bb9558e105a94221918be93b689fe74.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 48 2 2017 08 23 Effect of oak acorn and dietary methionine level on performance, some organs weight and tibia characteristics in broiler chicken تأثیر میوۀ بلوط و سطح متیونین جیره بر عملکرد تولیدی، وزن برخی اندام‌ها و ویژگی‌های استخوان درشت‌نی در مرغ گوشتی 219 228 63035 10.22059/ijas.2017.227014.653504 FA فاطمه ندایی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه یاسوج محمد هوشمند استادیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه یاسوج 0000-0002-1520-6576 سیامک پارسایی استادیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه یاسوج 0000-0003-3831-8287 مهرداد معمار استادیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه یاسوج Journal Article 2017 02 06 The effects of replacing 0, 15 and 20 of corn by percent oak acorn (OA), in diets contacting recommended and twice recommended level of methionine by NRC (1994) on performance of broilers were investigated. 528 one-day-old Cobb 500 broiler chicks in a 2×3 factorial arrangement based on completely randomized design with four replicates of 22 chicks were used. Chicks fed with diets containing 15 and 20 percent OA had lower body weight gain and higher feed conversion ratio compared to those fed with diet without OA, in all experimental periods (P<0.05). The increasing dietary methionine level as Twice as NRC (1994) recommendation reduced feed intake and body weight gain in finisher and overall experimental periods significantly (P<0.05). No significant interaction was observed between dietary OA utilization and methionine for performance parameters. The 20 percent dietary OA utilization had undesirable effect on some tibia characteristics (P<0.05). Generally, the substitution of 15 and 20 percent of dietary corn with OA resulted in reduction in broilers performance and increasing the dietary level of methionine could not prevent this situation.  تأثیر سطوح 0، 15و 20 درصد میوۀ بلوط به‌عنوان جایگزین ذرت در جیره‌های حاوی متیونین سطح توصیه‌شده توسط NRC (1994) و دو برابر سطح توصیه‌شده توسط NRC (1994) بر عملکرد تولیدی مرغ گوشتی با استفاده از 528 قطعه جوجۀ یک‌روزۀ سویۀ کاب 500 در قالب آزمایش فاکتوریل 3×2 بر پایۀ طرح کامل تصادفی با چهار تکرار و 22 قطعه جوجه در هر تکرار بررسی شد. در همۀ دوره­های آزمایش، جوجه­های تغذیه‌شده با جیره‌های حاوی 15 و 20 درصد میوۀ بلوط، افزایش وزن کمتر و ضریب تبدیل غذایی بالاتری در مقایسه با پرندگان دریافت‌کنندۀ جیرۀ بدون میوۀ بلوط داشتند (05/0>P). افزایش سطح متیونین جیره به میزان دو برابر میزان توصیه‌شده توسط NRC (1994)، مصرف خوراک و افزایش وزن بدن در دورۀ پایانی و کل دورۀ آزمایش را به‌طور معنی­داری کاهش داد (05/0>P). اثر متقابل معنی­داری بین سطح استفاده از میوۀ بلوط و متیونین جیره در مورد فراسنجه‌های عملکرد مشاهده نشد. استفاده از 20 درصد میوۀ بلوط در جیره بر برخی ویژگی­های استخوان درشت‌نی تأثیر نامطلوب داشت (05/0>P). به‌طورکلی، جایگزینی 15 و 20 درصد ذرت جیره با میوۀ بلوط باعث کاهش عملکرد جوجه­های گوشتی شد و افزایش سطح متیونین جیره نتوانست از این وضعیت جلوگیری کند. https://ijas.ut.ac.ir/article_63035_d737826839d79e887a7cd1b5c143b576.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 48 2 2017 08 23 Effects of dietary cereal source and enzyme supplementation on performance and serum traits in broiler chicks تأثیر منبع غله و افزودن آنزیم به جیره بر عملکرد و صفات سرمی در جوجه‌های گوشتی 229 241 63372 10.22059/ijas.2017.231174.653522 FA ابراهیم قرقانی دانشجوی سابق کارشناسی‌ارشد، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه کردستان احمد کریمی دانشیار، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه کردستان قربانعلی صادقی استاد، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه کردستان Journal Article 2017 04 14 A total of 392 one-day male broiler chicks (Ross 308) were used to evaluate the effect of grain source (corn or Sardari, Zarrin and Azar-2 wheat cultivars) with or without a carbohydrase mixture enzyme an chicks performance from day 1 to day 49. A completely randomized design (seven treatments, four replicates and 14 chicks per replicate) was used. Results showed that birds fed diet contained Zarrin vs. Sardari or Azar-2 had higher body weightat 11, 25 and 42 days of ages. Birds fed Zarrin vs. Azar-2 diet had higher feed intake from 1 to 11 d. Bird’s fed diet with Sardari treatment showed lower serum glucose and total protein at 20d, lower carcass and pancreas relative weight (%) at 21 and 41d, respectively. Enzyme supplementation significantly improved bird’s body weight at 11, 25 and 42 d. Enzyme improved feed conversion ratio from 12 to 25 and 43 to 49 days of age. In addition, birds fed enzyme contained diet had significantly lower gizzard and pancreas relative weight (%) at 21d. In conclusion, the findings show that birds fed diet containing Zarrin cultivar or supplemented with enzyme mixture had higher performance. این آزمایش به‌منظور بررسی و ارزیابی تأثیر منبع غلۀ جیره (ذرت یا سه رقم گندم سرداری، زرین و آذر 2) با و بدون افزودن آنزیم کربوهیدراتاز بر شاخص­های عملکردی، وزن نسبی اندام­های گوارشی و صفات سرمی جوجه­های گوشتی با استفاده از 392 قطعه جوجه‌خروس راس 308 به‌صورت طرح کامل تصادفی با هفت تیمار، چهار تکرار و چهارده قطعه پرنده در هر تکرار در دورۀ سنی 1 تا 49 روزگی انجام شد. نتایج نشان داد، استفاده از گندم رقم زرین در مقایسه با رقم سرداری یا آذر2 به‌عنوان تنها منبع غلۀ جیره­ موجب افزایش وزن زنده در سنین 11، 25 و 42 روزگی شد. خوراک مصرفی در دورۀ سنی 1 تا 11روزگی در جوجه­های تغذیه‌شده با جیرۀ حاوی گندم رقم زرین بالاتر از گروه تغذیه‌شده از جیرۀ حاوی گندم رقم آذر 2 بود. تغذیه از جیرۀ دارای گندم سرداری در مقایسه با زرین یا آذر 2 موجب کاهش سطح گلوکز و پروتئین کل سرم در 20 روزگی و کاهش وزن نسبی لاشه و پانکراس به ترتیب در سنین 21 و 41 روزگی شد. افزودن مکمل آنزیمی به جیره­ موجب افزایش وزن زنده در سن‌های 11، 25 و 42 روزگی، افزایش وزن در دورۀ سنی 12 تا 25 روزگی، بهبود ضریب تبدیل خوراک در دوره­های سنی 12 تا 25 و 43 تا 49 روزگی و کاهش وزن نسبی سنگدان و پانکراس در سن 21 روزگی شد. به‌طورکلی نتایج بیانگر بهبود عملکرد جوجه­های گوشتی در صورت استفاده از گندم رقم زرین و یا افزودن آنزیم به جیره بود. https://ijas.ut.ac.ir/article_63372_be956b875cc6a3982d176653317e8eb5.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 48 2 2017 08 23 Effect of feeding a high concentrate diet on fattening performance, rumen fermentation, chewing activity and some of metabolic parameters in Afshari and Lori male lambs تأثیر جیرۀ پرکنسانتره بر عملکرد پروار، تخمیر شکمبه، فعالیت جوش و برخی فراسنجه‌های سوختوسازی بره‌های نر افشاری و لری 243 250 63373 10.22059/ijas.2017.234128.653529 FA اعظم محمدی مهر دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان ابراهیم قاسمی استادیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان 0000-0002-5248-1980 مسعود علیخانی دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان Journal Article 2017 05 27 This research was conducted to evaluate feedlot performance, carcass characteristics, nutrient digestibility, blood metabolites, chewing activity, and economic return of Afshari and Lori lambs feeding a high concentrate diet. Eight Afshari lambs and 8 Lori lambs (28.4±3.8 kg initial weight, 3-4 months of age) were assigned into a completely randomized design for 104 days and fed a diet consisting of (DM basis) 80% concentrate mixture and 20% forage. Results indicated that feed intake (P=0.01), final body weight (P=0.03) and average daily gain (P=0.03) were greater in Afshari than Lori lambs. However, feed conversion ratio and nutrient digestibility were not different between two groups (P<0.05). Despite higher feed cost in Afshari lambs, income over feed cost were greater for Afshari than for Lori lambs (P<0.05). Weight percentage of fresh carcass dressing, concentrations of blood metabolites, total short chain and individual fatty acids were similar between two groups. Compared to Afshari lambs, Lori lambs showed greater total chewing activity per g of DMI as well as ruminal pH (P<0.05). Despite similar feed efficiency between two breeds, feeding high concentrate diet is recommended to Afshari lambs because of better fattening performance and economic return. در این تحقیق، عملکرد پرواری-اقتصادی، قابلیت هضم، ویژگی‌های لاشه، متابولیت‌های خونی و فعالیت جوش بره‌های نر دو نژاد افشاری (درشت جثه) و لری (متوسط جثه) هنگام تغذیه با جیرۀ پرکنسانتره بررسی شد. شمار 8 رأس برۀ افشاری و 8 رأس برۀ لری (با میانگین وزنی 8/3±4/28 کیلوگرم و سن 4-3 ماه) در قالب یک طرح کامل تصادفی به مدت 104 روز با جیره (بر پایۀ مادۀ خشک) حاوی 20 درصد علوفه و 80 درصد کنسانتره تغذیه شدند. نتایج نشان داد، مادۀ خشک مصرفی (01/0=P)، افزایش وزن روزانه (03/0=P) و وزن نهایی پروار (03/0=P) در نژاد افشاری بالاتر از نژاد لری بود. هرچند، تفاوت معنی‌داری در ضریب تبدیل غذایی و قابلیت هضم مواد مغذی بین دو نژاد وجود نداشت. با وجود هزینۀ خوراک بیشتر برای بره­های افشاری، درآمد به ازای هزینه در بره­های نژاد افشاری نسبت به بره­های نژاد لری بالاتر بود (05/0>P). درصد لاشه، غلظت متابولیت­های خونی، غلظت کل اسیدهای چرب فرار و نسبت استات و پروپیونات در هر دو گروه یکسان بود ولی بره­های نژاد لری فعالیت جوش به ازای هر گرم خوراک مصرفی و همچنین pH شکمبه بالاتری نسبت به بره­های افشاری داشتند (01/0>P). با وجود کارایی غذایی یکسان بین دو نژاد، توصیه می­شود در هنگام استفاده از جیره­های پرکنسانتره (پرورش متمرکز) از بره­های افشاری به‌جای بره­های لری به دلیل عملکرد پرواری و اقتصادی بهتر استفاده شود. https://ijas.ut.ac.ir/article_63373_d3817710dd621665bf61ff15ec62c45a.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 48 2 2017 08 23 Effect of different levels of dietary vitamin A on reproductive and productive parameters in Japanese quail تأثیر سطوح مختلف ویتامین A جیره‌ای بر فراسنجه‌های تولیدمثلی و تولیدی در بلدرچین ژاپنی 251 259 63374 10.22059/ijas.2017.235166.653534 FA معصومه داودزاده دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، ملاثانی، اهواز، ایران صالح طباطبائی وکیلی دانشیار، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، ملاثانی، اهواز، ایران 0000-0003-1598-7154 خلیل میرزاده دانشیار، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، ملاثانی، اهواز، ایران علی آقائی مربی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، ملاثانی، اهواز، ایران Journal Article 2017 06 24 The purpose of this research was to evaluate the effect of five levels of vitamin A including 0, 4,000, 8,000, 16,000 and 32,000 international units per kilogram of diet on productive and reproductive parameters in Japanese quail. 320 adult Japanese quails were used in a complete randomized block design with 5 treatments, 4 replicates and 16 quails (12 female and 4 male) in each replicate for 42 days. Percentage of egg production and egg weight were recorded weekly and their mean were calculated for total period of experiment. After two weeks of experiment, food intake weight was measured to determine the daily food intake amount and food conversion ratio and was extended for total period. At the end of experiment, 5 eggs of each replicate were randomly selected for evaluate egg quality parameters, and also, 40 eggs from each replicate were incubated for evaluation the reproductive parameters. The different levels of vitamin A in diet had no significant effect on food intake, egg production rate, weight and quality parameters of eggs (P > 0.05). Fertility, hatchability, and embryonic mortality rates as well as hatched chick weight were not affected by different levels of dietary vitamin A (P>0.05). The lowest food conversion ratio was observed in 32000 IU/kg of vitamin A (P<0.05). هدف از این پژوهش، بررسی و ارزیابی تأثیر پنج سطح 0، 4۰۰۰، 8۰۰۰، 16۰۰۰ و 32۰۰۰ واحد بین‌المللی ویتامین A در کیلوگرم جیره بر عملکرد تولیدمثلی و تولیدی در بلدرچین ژاپنی بود. شمار ۳۲۰ قطعه بلدرچین ژاپنی بالغ در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با پنج تیمار، چهار تکرار و شمار شانزده قطعه بلدرچین در هر تکرار (دوازده قطعه ماده و چهار قطعه نر) به مدت 42 روز استفاده شدند. درصد تولید تخم و وزن تخم­های تولیدی به‌صورت هفتگی ثبت و میانگین آن برای کل دوره به دست آمد. دو هفته پس از تغذیۀ جیره‌های آزمایشی، وزن خوراک مصرفی بلدرچین­ها به‌منظور تعیین میزان مصرف غذای روزانه و ضریب تبدیل غذایی اندازه­گیری و در نهایت برای کل دوره منظور شد. در پایان دوره، از هر تکرار پنج تخم به‌طور تصادفی انتخاب و صفات کیفی آن بررسی شد. همچنین، چهل عدد تخم بلدرچین گردآوری‌شده از هر تکرار برای ارزیابی فراسنجه­های تولیدمثلی به دستگاه جوجه‌کشی انتقال یافتند. سطوح مختلف ویتامین A در جیرۀ بلدرچین ژاپنی، بر میزان خوراک مصرفی، درصد تولید تخم، وزن و شاخص­های کیفی تخم تأثیر معنی‌داری نداشتند (05/0<P). میزان باروری، جوجه درآوری، هدررفت رویانی و وزن جوجه­های تفریخ‌شده تحت تأثیر سطوح مختلف ویتامین A جیره قرار نگرفتند (05/0<P).کمترین میزان ضریب تبدیل غذایی متعلق به سطح 32000 واحد بین­المللی ویتامین A بود (05/0<P). https://ijas.ut.ac.ir/article_63374_40d650cfd17628077a4f60c086c5e0e4.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 48 2 2017 08 23 Lipids digestibility, blood serum concentrations of fat constituents and steroid hormones, carcass fat deposition and distribution pattern in broiler chickens fed carvacrol, menthol and thymol supplemented diets قابلیت هضم چربی‌ها، غلظت اجزای چربی و هورمون‌های استروئیدی در سرم خون و ذخیره و الگوی توزیع چربی در لاشۀ مرغ‌های گوشتی تغذیه‌شده با جیره‌های حاوی کارواکرول، منتول و تیمول 261 272 63375 10.22059/ijas.2017.217434.653474 FA میر حسن بیرانوند دانشجوی سابق دکتری، گروه علوم دامی دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه لرستان حشمت اله خسروی نیا استاد، گروه علوم دامی دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه لرستان آرش اذرفر دانشیار، گروه علوم دامی دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه لرستان 0000-0002-7594-3623 عزت اله رفیعی علوی استادیار، گروه پاتولوژی دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان Journal Article 2016 10 08 This research was conducted to examine the effect of addition 400, 200 and 200 mg/kg carvacrol, menthol and thymol, respectively, to a non- supplemented control diet on carcass fat deposition and distribution pattern in broilers. 96 female Ross 308 broiler chicks were used in 4 treatments and 12 replicates of two birds in each from 14 to 42 days of age. Ileal fat digestibility was decreased by 8.02, 5.06 and 15.08 percent in the birds receiving carvacrol-, menthol- and thymol-supplemented diets, respectively (P<0.01). The meanof carcass fat and feather fat percentage was reduced in the birds fed diets containing carvacrol by 6.08 and 31.57 percent, respectively, in comparison to control (P<0.05). The addition of carvacrol to diet resulted in 6.86 (P>0.05), 6.95 (P>0.05), 38.01 and 10.50 (P<0.05) percent reduction in abdominal, neck, subcutaneous and thigh intramuscular fat deposits, respectively. The back fat thickness of chicks receiving diets containing carvacrol, thymol and menthol was significantly (P<0.05) lower than that of control group. The blood serum concentration and ratio of estradiol, dehydroepiandrosterone, testosterone, cortisol and progesterone of chicks fed diets containing carvacrol, thymol and menthol had no significant difference with control (P>0.05). According to the results of this study, it seems that carvacrol and thymol will result to reduction in ileal fat digestibility and carcass fat of broilers especially in subcutaneous fat. این پژوهش برای بررسی و ارزیابی تأثیر افزودن مقادیر 400، 200 و 200 میلی‌گرم در کیلوگرم به ترتیب از کارواکرول، تیمول و منتول به یک جیرۀ شاهد بدون افزودنی بر ذخیره و توزیع چربی در لاشۀ جوجه­های گوشتی با استفاده از 96 قطعه جوجۀ گوشتی ماده از سن 12 تا 42 روزگی اجرا شد. افزودن کارواکرول، منتول و تیمول به جیره به ترتیب موجب کاهش معنی­داری در قابلیت هضم ایلئومی چربی خام به میزان 02/8، 06/5 و 08/15 درصد شد (01/0p<). میانگین چربی لاشه و چربی پرهای جوجه­های تغذیه‌شده با جیرۀ حاوی کارواکرول به ترتیب 08/6 و 57/31 درصد کمتر از گروه شاهد بود (05/0p<). افزودن کارواکرول به جیره موجب 86/6، 95/6، 01/38 و 50/10 درصد کاهش به ترتیب در چربی شکمی (05/0p>)، چربی گردن (05/0p>)، چربی زیرپوست (05/0p<) و چربی بافت ران شد (10/0p<). ضخامت چربی پشت مرغ­های دریافت_‌کنندۀ جیره­های حاوی کارواکرول، تیمول و منتول به‌طور معنی­داری کمتر از گروه شاهد بود (05/0p<). غلظت و نسبت هورمون­های استرادیول، دی هیدرو اپیاندروسترون و تستووسترون، پروژسترون و کورتیزول سرم خون جوجه­های تغذیه‌شده با جیره­های حاوی کارواکرول، منتول و تیمول و جیرۀ شاهد تفاوت معنی­داری نداشت (05/0p>). بنابر نتایج این آزمایش به نظر می­رسد که کارواکرول و تیمول موجب کاهش قابلیت هضم ایلئومی چربی و کاهش چربی لاشۀ مرغ به‌ویژه در بخش چربی زیرپوستی می­ شوند. https://ijas.ut.ac.ir/article_63375_b9fe954418f325ff775930f885811ef1.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 48 2 2017 08 23 Effect of in-ovo feeding of beta-hydroxy beta-methylbutyrate and dextrin and posthatching water and feed deprivation on body glycogen resources and jejunal morphology of broilers at 7 days of age using response surface methodology تأثیر تغذیۀ درون تخم‌مرغی بتا- هیدروکسی بتا- متیل‌بوتیرات و دکسترین و محرومیت آب و خوراک پس از تفریخ بر ذخایر گلیکوژن بدن و ریخت‌شناسی میان رودۀ جوجه‌های گوشتی در سن هفت‌روزگی با استفاده از روش رویۀ پاسخ 273 286 63376 10.22059/ijas.2017.236208.653539 FA معین قناعت پرست رشتی دانشجوی دکتری، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران مجید متقی طلب دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران 0000-0002-3037-0438 حامد احمدی استادیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0000-0002-7445-3139 Journal Article 2017 06 28 This research was conducted to evaluate broiler response to <em>in-ovo</em> feeding of beta-hydroxy beta-methylbutyrate (HMB) and dextrin and the timing of the first feed deprivation using Box-Behnken design and response surface methodology. On day 18 of incubation, 1500 fertile eggs from Ross 308 strain were randomly assigned to experimental treatments of Box-Behnken design, each with 4 replicates, as 3 levels <em>in-ovo</em> injection of HMB (0, 0.5 and 1 %) and dextrin (0, 20 and 40 %), and 3 levels of the first water and feed restriction time (6, 27 and 48 hours). The <em>in-ovo</em> injection of dextrin led to significant lower hatchability (P<0.05), whereas <em>in-ovo</em> injection of HMB had no significant effect on hatchability (P>0.05). In European efficiency factor models, the jejunal villi surface area and glycogen contents of liver and breast muscle at 7 days of age, the linear components showed highest contribution (0.61 to 0.79) of variation in chick responses. The results of this research showed that maximum European efficiency factor at 7 days of age can be achieved by <em>in-ovo</em> administration of HMB and dextrin (0.54 and 39.03 percent, respectively) in amnion fluid till maximum 20.79 hours feed deprivation after hatch. پاسخ جوجه­های گوشتی به تغذیۀ درون تخم­مرغی بتا- هیدروکسی بتا- متیل­بوتیرات (HMB) و دکسترین و زمان دسترسی به نخستین خوراک با استفاده از طرح باکس- بنکن و روش رویۀ پاسخ ارزیابی شد. در روز 18 دورۀ جوجه­کشی، 1500 عدد تخم­مرغ قابل جوجه­کشی سویۀ راس 308 به‌طور تصادفی به تیمارهای آزمایشی به‌دست‌آمده از طرح باکس- بنکن، هرکدام شامل چهار تکرار، سه سطح تغذیۀ درون تخم­مرغی HMB (0، 5/0 و 1 درصد) و دکسترین (0، 20 و 40 درصد)، و سه سطح زمان دسترسی به نخستین خوراک (6، 27 و 48 ساعت) اختصاص داده شدند. تغذیۀ درون تخم­مرغی دکسترین منجر به کاهش معنی­دار قابلیت جوجه درآوری شد (05/0>P)، درحالی‌که تغذیۀ درون تخم­مرغی HMB تأثیر معنی­داری بر قابلیت جوجه درآوری نداشت (05/0<P). در مدل­های شاخص کارایی تولید اروپایی، مساحت پرزهای میان روده (ژژنوم) و میزان گلیکوژن بافت کبد و ماهیچۀ سینۀ جوجه­های گوشتی در سن هفت‌روزگی، اجزاء خطی بیشترین (61/0 تا 79/0) مشارکت را برای توضیح وجود واریانس در پاسخ جوجه­های گوشتی داشتند. نتایج این تحقیق نشان داد، دستیابی به بالاترین شاخص کارایی تولید اروپایی در سن هفت‌روزگی با تغذیۀ درون تخم­مرغی HMB و دکسترین (به ترتیب میزان 54/0 و 03/39 درصد) در مایع آمنیونی تا بیشینه 79/20 ساعت گرسنگی پس از تفریخ میسر است. https://ijas.ut.ac.ir/article_63376_582697fdad8f1dcf39baf8bb4d5d689d.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 48 2 2017 08 23 Effect of Butylated Hydroxy Anisole (BHA) and Butylated Hydroxy Toluene (BHT) on semen quality of Ram semen after freeze thawing Process تأثیر بوتیلیتد هیدروکسی آنیزول (BHA) و بوتیلیتید هیدروکسی تولوئن (BHT) بر فراسنجه‌های کیفی اسپرم قوچ پس از فرآیند انجماد و یخ گشایی 287 295 63378 10.22059/ijas.2017.235753.653538 FA احمد اکبری کله سر دانشجوی سابق کارشناسی ارشد فیزیولوژی دام، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج افشین سیفی جمادی دانشجوی دکتری فیزیولوژی دام، پردیس کشاورزی ومنابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج جعفر ِیدی استادیار، گروه دامپزشکی، واحد ساوه،دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران حمید کهرام استادیار، پردیس کشاورزی ومنابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج Journal Article 2017 07 01 The aim of this study was to evaluate the effects of different concentration of Butylated hydroxy toluene (BHT) and Butylated hydroxyanisole (BHA) on freezing capacity of Rams semen. Semen of four healthy mature ram (2.5 - 4 years) was collected, twice a week for three weeks. Collected semen samples were pooled after primary evaluation and divided into 8 groups. Then samples were diluted with one of the treatments [ including negative control (without antioxidants and DMSO), positive control (without antioxidants, with DMSO), BHA-0.5 (containing 0.5 mM BHA), BHA-1 (containing 1 mM BHA), BHA-2 (containing 2 mM BHA), BHT-0.5 (containing 0.5 mM BHT), BHT-1 (containing 1 mM BHT) and BHT-2 (containing 2 mM BHT)] and were equilibrated at 4 ºC for 150 min. Afterward the cooled semen were loaded into 0.25 mL straws and were frozen in liquidnitrogen vapor. Motion characteristic (using CASA: Computer Assisted Sperm Analysis), viability and membrane integrity were assessed after thawing. The results of this study showed that addition of 2mM BHA to the extender could significantly increase total motility compared to the negative and positive control treatments (P<strong>></strong>0.01).Also addition of 2 mM BHA significantly improved the progressive motility and membrane integrity compared to rest of the groups (P<strong>></strong>0.05). However, different levels of BHA and BHT have not shown any significant difference in viability of ram sperm (P>0.05). So it is concluded that the addition of 2 mM BHA to the extender could improves the freezability of Ram semen. هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر غلظت­های مختلف بوتیلیتد هیدروکسی تولوئن (BHT) و بوتیلیتد هیدروکسی آنیزول (BHA) بر فراسنجه­های کیفی اسپرم قوچ پس از فرآیند انجماد-یخ‌‌گشایی است. به این منظور، از چهار رأس قوچ بالغ و سالم نژاد سافولک (4–5/2 سال) به مدت سه هفته و هر هفته دو نوبت اسپرم­گیری شد. پس از ارزیابی اولیه، نمونه­های منی با هم مخلوط و بر پایۀ غلظت مورد نیاز به هشت قسمت تقسیم شدند. سپس نمونه­ها با تیمارهای آماده‌شده [شامل: شاهد منفی (بدون پاداکسنده یا آنتی­اکسیدان و حلال)، شاهد مثبت (بدون پاداکسنده با افزودن حلال) و سطوح 5/0، 1 و 2 میلی‌مول از پاداکسنده­های BHA و BHT، هرکدام در قالب یک تیمار)] رقیق‌ و به مدت 150 دقیقه در دمای 4 درجۀ سلسیوس به تعادل رسیده و به نی (پایوت)­های ویژه 25/0 میلی­لیتری کشیده شدند. پس از آن نی­ها منجمد و برای ذخیره­سازی به تانک نیتروژن منتقل شدند. پس از یخ­گشایی، فراسنجه­های کیفی اسپرم شامل جنبایی، زنده‌مانی و یکپارچگی غشای پلاسمایی ارزیابی شدند. نتایج به‌دست‌آمده از این آزمایش نشان می­دهد، افزودن 2 میلی­مول BHA به رقیق­کنندۀ اسپرم قوچ سبب بهبود جنبایی کل نسبت به گروه­های شاهد مثبت و منفی شده است (01/0><em>P</em>). همچنین، تیمار 2 میلی­مول BHA سبب افزایش جنبایی پیش­رونده و یکپارچگی غشای اسپرم نسبت به دیگر گروه­ها شده است (05/0><em>P</em>)، اما زنده‌مانی تیمارهای حاوی سطوح مختلف BHA و BHT تفاوت معنی­داری با گروه­های شاهد مثبت و منفی نداشت (05/0<<em>P</em>). بنابراین، نتیجه­گیری می­شود که افزودن 2 میلی­مول پاداکسندۀ BHA به رقیق­کننده، سبب بهبود فراسنجه­های پس از انجماد اسپرم قوچ می­ شود. https://ijas.ut.ac.ir/article_63378_e774866277b69ee92ca3e44bc92db9cc.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 48 2 2017 08 23 Estimating genetic parameters of kid survival in Raini Cashmere goat using linear and Weibul models برآورد فراسنجه‌های ژنتیکی زنده‌مانی در بزغاله‌های کرکی راینی با استفاده از دو مدل خطی و ویبال 297 304 63380 10.22059/ijas.2017.237238.653542 FA فاطمه محمدی نژاد دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان محمدرضا محمدآبادی استاد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان ارسلان برازنده استادیار، بخش علوم دامی، دانشگاه جیرفت Journal Article 2017 07 11 In this study, the records of survival of 3056 kids related to the breeding station of Raini Cashmere goat were used during years 1993-2004. These records were collected in Raein Breeding station located in the Baft city, Kerman province, Iran. The data were analyzed using linear and hazard ratio models with Weibul function. These models included fixed factors such as year and month of birth, sex, type, age of dam and birth weight as quadratic covariate, and direct additive genetic, maternal additive genetic, maternal permanent environmental and residual random effects. Genetic parameters were estimated using restricted maximum likelihood procedure and different animal models contained with and without maternal and common environmental effects and sire model. The direct heritability of length of life and survival rate estimated from different linear models was low (0.01 to 0.06). The estimates of heritability in logarithmic scale, original scale and effective heritability obtained from sire and animal models with Weibull function were medium to high (0.17 to 0.70) and higher than analogous values estimated by different linear models. Medium estimates show that genetic and non-genetic factors affect survival. Hence, to improve these traits, selecting beside suitable management are necessary. در اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ از رﻛﻮرد­ﻫﺎی زﻧﺪه­ﻣﺎﻧﻲ شمار 3055 رأس بزغاله، ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﮔﻠۀ اﻳﺴﺘﮕﺎه ﭘﺮورش و اﺻﻼح نژاد بز کرکی راینی واﻗﻊ در شهرستان بافت، گردآوری‌شده ﻃﻲ سال‌های 1386-1372 استفاده شد.داده‌ها ﺑﺎ ﻣﺪل­ﻫﺎی ﺧﻄﻲ و ﻧﺴﺒﺖ ﺧﻄﺮ ﺑﺎ ﺗﺎﺑﻊ وﻳﺒﺎل ﺗﺠﺰﻳﻪ ﺷﺪﻧﺪ. اﻳﻦ ﻣﺪل­ﻫﺎ ﺷﺎﻣﻞ اﺛﺮگذاری‌های عامل‌های ﺛﺎﺑﺖ ﺳﺎل، ﻣﺎه ﺗﻮﻟﺪ، ﺟﻨﺲ، ﻧﻮع ﺗﻮﻟﺪ، ﺳﻦ ﻣﺎدر و ﻣﺘﻐﻴﺮ کمکی وزن ﺗﻮﻟﺪ به‌صورت درﺟﻪ دوم و اﺛﺮگذاری‌های ﺗﺼﺎدﻓﻲ ژﻧﺘﻴﻜﻲ اﻓﺰاﻳﺸﻲ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ، ژﻧﺘﻴﻜﻲ اﻓﺰاﻳﺸﻲ ﻣﺎدری، ﻣﺤﻴﻂ دائمی ﻣﺎدری و باقی‌مانده ﺑﻮدند. فراسنجه‌‌ﻫﺎی ژﻧﺘﻴﻜﻲ از روش بیشینه درستنمایی محدودشده ﺑﺎ و ﺑﺪون اﺛﺮگذاری‌های ﻣﺎدری و ﻣﺪل ﭘﺪری ﺑﺮ­آورد شد. وراﺛﺖ­ﭘﺬﻳﺮی ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻣﻴﺰان زﻧﺪه­ﻣﺎﻧﻲ ناشی از ﻣﺪل­ﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺧﻄﻲ در ﺣﺪ ﭘﺎﻳﻴﻦ (01/0 تا 06/0) ﺑﺮ­آورد شد. وراﺛﺖ­ﭘﺬﻳﺮی­ﻫﺎی ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ در ﻣﻘﻴﺎس ﻟﮕﺎرﻳﺘﻤﻲ، ﻣﻘﻴـﺎس اوﻟﻴﻪ و وراﺛﺖ­ﭘﺬﻳﺮی مؤثر ﻧﺴﺒﺖ ﺧﻄﺮ به‌دست‌آمده از ﻣﺪل ﭘﺪری و دارای ﺗﺎﺑﻊ وﻳﺒﺎل در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ مدل خطی، ﺑﻴﺸﺘﺮ و در ﺣﺪ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺗﺎ ﺑﺎﻻ (17/0 تا 70/0) ﺑﻮدﻧﺪ. ﺑﺮآوردﻫﺎی ﻣیانگین ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ عامل‌های ﻣﺨﺘﻠﻒ ژﻧﺘﯿﮑﯽ و ﻏﯿﺮ ژﻧﺘﯿﮑﯽ ﺑﺮ زنده‌مانی تأثیرگذار اﺳﺖ. ﻟﺬا، ﺑﺮای ﺑﻬﺒﻮد اﯾﻦ ﺻﻔﺎت می‌بایست در ﮐﻨﺎر ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ مطلوب، اﺻﻼح ژﻧﺘﯿﮑﯽ نیز اﻧﺠﺎم ﮔﯿﺮد. https://ijas.ut.ac.ir/article_63380_0e7b4646937c3c99e3a53d2bd895ff1d.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 48 2 2017 08 23 Relationship between body condition and milk test with mastitis prevalence of dairy cows at early lactation بررسی ارتباط بین شرایط بدنی و شیر روزانه با بروز ورم پستان در گاوهای شیری 305 312 63382 10.22059/ijas.2017.233659.653527 FA مرتضی منصوریار دانشجوی دکتری، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه زنجان حمید رضا میرزایی الموتی دانشیار، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه زنجان مهدی دهقان بنادکی دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج 0000-0001-8448-1371 Journal Article 2017 05 20 This study was conducted to evaluate the relationship between calving body condition score (BCS) as well as first and second milk test postpartum with clinical and subclinical mastitis prevalence. After calving 117 multiparous cows were divided to two groups based on their BCS as fat and normal conditioned and milk samples were taken in week one and two postpartum. The results showed BCS at calving time had no significant relationships with udder health. Milk protein and fat had significant associations with udder health in week 1 and 2 postpartum; however in none of weeks no meaningful relationships were found between milk fat to protein ratio with udder inflammation. Therefore, calving BCS and fat to protein ratio are not reliable markers for clinical or subclinical mastitis incidence; however milk fat and protein in week 1 and 2 postpartum can be used as proper markers for predicting subclinical mastitis in dairy cows at early lactation. این پژوهش با هدف ارزیابی امتیاز شرایط بدنی (BCS) در هنگام زایش و نیز رکورد روز آزمون چربی و پروتئین شیر در دو هفتۀ اول پس از زایش با بروز ورم پستان بالینی و زیر بالینی اجرا شد. 117 رأس گاو پس از زایش به دو گروه گاو چاق و عادی تقسیم شدند و نمونه‌های شیر از آن‌ها در دو هفتۀ اول پس از زایش گرفته شد. نتایج نشان داد، BCSزایش با سلامت پستان ارتباط نداشت. پروتئین و چربی شیر ارتباط معنی‌داری با سلامت پستان در هفتۀ اول و دوم پس از زایش داشتند. اما ارتباط معنی‌داری بین نسبت چربی به پروتئین با التهاب پستان در هیچیک از هفته‌ها وجود نداشت. لذاBCS  زایش و نسبت چربی به پروتئین سنجه‌های قابل‌اطمینان برای بروز ورم پستان بالینی و زیر بالینی نیستند؛ ولی درصد چربی شیر و پروتئین شیر در هفته‌های اول و دوم پس از زایش می‌توانند ملاک مناسبی برای پیش‌بینی بروز ورم پستان تحت بالینی در اوایل دورۀ شیردهی گاوها باشند. https://ijas.ut.ac.ir/article_63382_5069fad6e595d53999da1d1d8661d3a8.pdf