دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 45 4 2014 12 22 The comparative study of steam treated sugarcan pith by digestibility rumen anaerobic fungi in Holstein cow and Khuzestan buffalo مطالعه مقایسه‌ای قابلیت هضم پیت نیشکر عمل‌آوری‌شده با بخار آب تحت فشار توسط قارچ‌های بی‌هوازی شکمبه گاو هلشتاین و گاومیش خوزستان 297 308 54343 10.22059/ijas.2014.54343 FA فاطمه شاکرمی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان مرتضی چاجی دانشیار، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان موسی اسلامی دانشیار بازنشسته دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان طاهره محمدآبادی استادیار، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان محمد بوجارپور استادیار، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان Journal Article 2013 11 18 This study was conducted to compare fungi and whole rumen microorganisms (WRM) digestibility of treated sugarcane pith by fungi and of buffalos and Holstein cows. Dry matter (DM), neutral and acid detergent fiber (NDF and ADF) digestibilities of steam treated sugarcane pith (STP) by fungi and WRM were compared with a two-steps digestion technique, gas production (GP) and specific rumen fungi culturing (SRFC). Dry matter, NDF and ADF digestibilities of steam treated sugarcane pith by WRM in buffalo were higher (62, 32.31 and 22%, respectively) than cow (50.13, 27.07 and 16.2%, respectively) (P<0.05). Regardless of microorganisms type, digestibility of DM, NDF and ADF were greater in buffalo (54.13, 27.51 and 19.86%) than in buffalo (49.69, 24.54 and 14.67) (P<0.05). Potential of GP (B) of STP by WRM in cow was numerically more than that of cow (P>0.05). Fractional rate of GP (C) for WRM and fungi was lower in cow than buffalo (P<0.05). Regardless of microorganisms type, C was higher in buffalo was more than cow (P<0.05) and vice versa for B (P>0.05). Regardless of animal species, whole rumen microorganisms had higher digestibility and potential of GP than fungi (P>0.05), but there was not any difference for rat of GP between them. In SRFC, DM digestibility of STP by fungi at day 12 in buffalo was significantly more than cow (P<0.05). The concentration of fungi per ml of rumen liquer in cow was more than buffalo (P<0.05). Although, the rumen population fungi in cow was more than buffalo, but that digestibility of fungi (in specific rumen fungi culture) and WRM of buffalo was more than cow in present experiment. Therefore, the results of this study showed the advantage and supremacy of buffalo in usage the low quality roughages. این مطالعه به منظور مقایسة قابلیت هضم پیت نیشکر عمل‌آوری‌شده توسط قارچ‌ها و کل میکروارگانیسم‌های شکمبة گاو و گاومیش انجام شد. قابلیت هضم مادة خشک (DM)، الیاف‌ نامحلول در شویندة خنثی (NDF) و الیاف ‌نامحلول در شویندة اسیدی (ADF) پیت نیشکر عمل‌آوری‌شده توسط کل میکروارگانیسم‌ها و قارچ‌های شکمبة گاو و گاومیش به روش هضم دو مرحله‌ای، تکنیک تولید گاز و کشت اختصاصی قارچ‌های شکمبه اندازه‌گیری و مقایسه شد. قابلیت هضم آزمایشگاهی مادة خشک، NDF و ADF پیت نیشکر توسط کل میکروارگانیسم‌های شکمبة گاومیش (به ترتیب 62، 31/32 و 22 درصد) بیشتر از گاو (به ترتیب 13/50، 07/27 و 25/16 درصد) بود (05/0P<). صرف نظر از نوع میکروارگانیسم قابلیت هضم مادة خشک NDF و ADF توسط گاومیش (13/54، 51/27 و 86/19 درصد) بیشتر از گاو (69/49، 54/24 و 67/14 درصد) بود (05/0P<). پتانسیل تولید گاز پیت نیشکر عمل‌آوری‌شده در حضور کل میکروارگانیسم‌های مایع شکمبة گاو از نظر عددی بیشتر از گاومیش بود (05/0P>). نرخ تولید گاز توسط کل میکروارگانیسم‌ها و قارچ‌های شکمبة گاومیش به طور معناداری بیشتر از گاو بود (05/0P<). صرف نظر از نوع میکروارگانیسم، نرخ تولید گاز پیت نیشکر در گاومیش به طور معناداری بیشتر از گاو بود (05/0P<)؛ برعکس پتانسیل تولید گاز در گاو اندکی بیشتر بود (05/0P>). صرف نظر از نوع دام، قابلیت هضم و توان تولید گاز برای کل میکروارگانیسم‌ها بیشتر از قارچ‌ها بود (05/0P<)، اما برای نرخ تولید گاز بین آن‌ها تفاوتی وجود نداشت. در محیط کشت اختصاصی قارچ‌های شکمبه، قابلیت هضم مادة خشک پیت نیشکر توسط قارچ‌ها در گاومیش در روز دوازدهم به‌طور معناداری بیشتر از گاو بود (05/0P<). تراکم قارچ‌ها در هر میلی‌لیتر مایع شکمبة گاو بیشتر از گاومیش بود (05/0P<). در کل، با وجود تعداد بیشتر قارچ‌های شکمبة گاو، می‌توان گفت که توان قارچ‌ها و کل میکروارگانیسم‌های شکمبة گاومیش در آزمایش حاضر بیشتر از گاو بود. بنابراین، نتایج برتری گاومیش به گاو هلشتاین در استفاده از مواد فیبری کم‌کیفیت را نشان داد.

https://ijas.ut.ac.ir/article_54343_a5383d931272b0d313bbed8302bea5a2.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 45 4 2014 12 22 Effects of using Gracilariopsis persica in layer hen diet on performance, egg quality and lipids of blood serum مطالعة تأثیرات استفاده از جلبک گراسیلاریوپسیز پرسیکا در جیرة مرغان تخم‌گذار بر عملکرد، صفات کیفی تخم‌مرغ و لیپیدهای سرم 309 316 54344 10.22059/ijas.2014.54344 FA امید وثوق شریفی کارشناس ارشد، گروه علوم دام و طیور، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران سید داود شریفی دانشیار گروه علوم دام و طیور، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران اکبر یعقوبفر استاد بخش تغذیه و فیزیولوژی، مؤسسة تحقیقات علوم دامی کشور، کرج قدرت الله میرزاده استادیار مرکز تحقیقات جهادکشاورزی استان هرمزگان، بندر عباس فیروز عسکری کارشناس مرکز تحقیقات جهادکشاورزی استان هرمزگان، بندر عباس Journal Article 2012 01 16 This study was conducted to investigate the effects of using Gracilariopsis persica in layer diet on performance, egg quality and lipids of blood serum of layer hens. One-hundred Hy-line W-36 hens were allocated to five dietary treatments (experimental diets containing 0, 5, 10, 15 and 20 percent seaweed) and five replicates and four birds in each for 12 week period (23-34 week of age). The results showed that in the birds fed diets containing more than 5% seaweed, had lower egg production and higher feed conversion ratio (P<0.05). There was significant decrease in egg mass for more than 10% seaweed in experimental diet (P<0.05). Inclusion of Gracilariopsis persica in diets increased egg shell thickness and egg density compared to control diet (P<0.05). The egg that laid by hens fed on diets containing different levels of Gracilariopsis persica had lower concentration of Malonedialdehyde and higher iodine content than those laid by control birds (P<0.05). Using Gracilariopsis persica in diets had no significant effect on yolk cholesterol, however, its inclusion at 15 or 20% in diet, decreased cholesterol concentration of blood serum (P<0.05). These results demonstrated that Gracilariopsis persica can be include up to five percent in layer diets. It improves eggshell thickness and egg density, and also increases iodine content in yolk and the egg durability. این آزمایش به منظور بررسی تأثیرات استفاده از جلبک گراسیلاریوپسیز پرسیکا در جیرة غذایی مرغ‌های تخم‌گذار بر عملکرد، صفات کیفی تخم‌مرغ و لیپیدهای سرم اجرا شد. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج تیمار شامل جیره‌های حاوی سطوح صفر، 5، 10، 15 و 20 درصد جلبک، در پنج تکرار و با چهار قطعه مرغ در هر تکرار و در مجموع 100 قطعه مرغ سویه‌های لاین w-36، به مدت 12 هفته (23 تا 34 هفتگی) انجام گرفت. استفاده از جلبک در سطوح 10 درصد و بیشتر موجب کاهش تخم‌گذاری و افزایش ضریب تبدیل در مقایسه با گروه شاهد شد (05/0>P). تودة تخم‌مرغ در پرندگانی که جیرة حاوی سطوح 15 و 20 درصد جلبک را دریافت کردند، کمتر از تیمار شاهد بود (05/0>P). ارتفاع سفیدة تخم‌مرغ در پرندگان تغذیه‌شده با سطوح بیش از 5 درصد جلبک در جیره، کمتر از تیمار شاهد بود (05/0>P). استفاده از سطوح مختلف جلبک در جیره، ضخامت پوسته و وزن مخصوص تخم‌مرغ را به‌طور معنا‌داری در مقایسه با گروه شاهد افزایش داد (05/0>P). زردة تخم‌های مرغ‌هایی که جیره‌های حاوی جلبک دریافت کردند، مالون دی آلدئید کمتر و ید بیشتری در مقایسه با شاهد داشت (05/0>P). استفاده از جلبک در جیره بر مقدار کلسترول زردة تخم‌مرغ تأثیری نداشت، ولی سطوح 15 و 20 درصد جلبک در جیره، کلسترول سرم را کاهش داد (05/0>P). بر اساس نتایج، می‌توان از جلبک گراسیلاریوپسیز پرسیکا تا سطح 5 درصد بدون تأثیر منفی بر عملکرد در جیرة مرغ‌های تخم‌گذار استفاده کرد و علاوه بر بهبود ضخامت پوسته و چگالی تخم‌مرغ، محتوای ید در تخم‌مرغ و همچنین مدت زمان انبارداری آن را افزایش داد.

https://ijas.ut.ac.ir/article_54344_308f98d678c5d193541d90331cf4e014.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 45 4 2014 12 22 Studying the anatomy of the sheep cervix and its influence on the transcervical passage of an inseminating pipette into the cervix مطالعة آناتومی سرویکس گوسفند و تأثیر آن بر مقدار نفوذ گان تلقیح به درون سرویکس 317 325 54346 10.22059/ijas.2014.54346 FA کوروش صوفیه دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج حامد رضایی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج حمید کهرام استادیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج Journal Article 2014 01 08 Specific structure of ewe's cervix is one of artificial insemination limitation in sheep. Successful insemination in ewes has a close relation with morphology of their cervix. The objective of this experiment was to compare anatomical structure of cervix in Makui, Kurdish and Afshari ewes. In this study, reproductive tract of 300 ewes of aforesaid sheep (100 ewes of each strain) were collected during breeding season in slaughterhouses of Alborz and Tehran provinces. Exterior shape, opening, length and diameter of cervix, measure of penetration, kinds and number of rings were studied. The most frequent exterior shape and length were the shape of papilla and the length of 3 to 4 centimeter respectively. The dominant shape of opening in cervix in Kordi and Afshari ewes was papilla where as in Makui ewes, the dominant shape was flop. The results showed that average cervix diameter in collected respectively was 9.34±1.7. The average number of rings for all sheep between these strains was 5.59±0.8. The most frequent layout and arrangement of rings in cervical canal was the second type. The correlation between the length of cervix and number of rings, and the length and diameter of cervix were 0.24 and 0.25, respectively. There was not a significant correlation between length of cervix with ring’s angle, opening shape and age. Length of cervix, diameter and number of rings were not significantly different among 3 breeds. Average penetration of insemination gun into cervical canal for all data was 3.92±2.5 mm and were approximately 4.24± 2.2 3.46±1.1, 3.84±2.5 in Makui, Kordi and Afshari ewes, respectively. The measurement of gun’s penetration into cervix is affected by cervix diameter. Estrus cycle had a significant effect on measurement of penetration, while depth of penetration was lower during luteal phase and higher in non- luteal phase. Also the measurement of penetration was affected by number of rings, while cervixes with more number of rings resulted in less measurement of penetration. Evaluated parameters did not show any differences among breeds except the exterior shape of cervix opening. یکی از محدودیت‌ها در تلقیح مصنوعی گوسفند ساختار ویژة سرویکس گوسفند است که دارای تفاوت‌های چشمگیری است. موفقیت در تلقیح مصنوعی با مورفولوژی سرویکس گوسفند ارتباط تنگاتنگی دارد. هدف از این پژوهش مطالعة ساختار آناتومی سرویکس و مقایسة آن در گوسفندهای نژاد ماکویی، کردی و افشاری است. در این پژوهش 300 دستگاه تولید مثلی گوسفند ماده از نژادهای یادشده (از هر نژاد 100 رأس) در فصل تولید مثل از کشتارگاه استان تهران و استان البرز جمع‌آوری شد. شکل خارجی، دهانه، طول و قطر سرویکس، مقدار نفوذ، نوع و تعداد رینگ بررسی گردید. بیشترین فراوانی در شکل خارجی دهانة نوک پستانی و سرویکس با طول 3 تا 4 سانتی‌متر مشاهده شد. شکل غالب دهانة سرویکس در نژادهای کردی و افشاری نوک پستانی بود، ولی در گوسفند ماکویی شکل فلپ غالب است. نتایج نشان داد میانگین قطر سرویکس برای کل داده‌ها 7/1±34/9 میلی‌متر است. میانگین تعداد رینگ در بین نژادهای مورد مطالعه 8/0±59/5 عدد بود. بیشترین فراوانی آرایش و طرز قرارگرفتن رینگ‌ها در کانال سرویکس، آرایش دستة دوم را نشان داد. همبستگی طول سرویکس با تعداد رینگ 24/0 (001/0p<) و همبستگی طول با قطر سرویکس 25/0 (001/0p<) محاسبه شد. طول سرویکس با زاویة رینگ، شکل دهانة سرویکس و سن همبستگی معناداری نشان نداد (05/0<p). طول سرویکس، قطر و تعداد رینگ، در بین نژادهای مورد بررسی تفاوت معنا‌داری نشان نداد (05/0<p). میانگین نفوذ گان تلقیح به درون کانال سرویکس برای کل داده‌های سرویکس 5/2±92/3 میلی‌متر و به طور میانگین برابر با 2/2±24/4، 1/1±46/3 و 5/2±84/3 برای نژادهای ماکویی، کردی و افشاری بود. مقدار نفوذ گان تلقیح به سرویکس، تحت تأثیر قطر سرویکس قرار گرفت (001/0p<). چرخة فحلی بر عمق نفوذ تأثیر معنا‌داری داشت، به طوری که عمق نفوذ گان تلقیح در گامة لوتیال به درون سرویکس کمتر و در زمانی که تخمدان فاقد جسم زرد باشد بیشتر است. مقدار نفوذ گان تلقیح تحت تأثیر تعداد رینگ قرار داشت، به طوری که سرویکس‌های با تعداد رینگ بیشتر، نفوذ کمتری داشتند. فراسنجه‌های بررسی‌شده، به جز شکل خارجی دهانة سرویکس در بین سه نژاد مورد مطالعه تفاوتی نداشت.

https://ijas.ut.ac.ir/article_54346_d78859075fadb61a2e994fac1045f7db.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 45 4 2014 12 22 Determination of meat and bone meal's amino acid content and their true digestibility coefficients in Legharn ceceltomized roosters تعیین تراکم و ضرایب قابلیت هضم حقیقی اسیدهای آمینة پودر گوشت و استخوان در خروس‌های بالغ لگهورن سکوم‌برداری‌شده 327 334 54348 10.22059/ijas.2014.54348 FA حسین جانمحمدی دانشیار گروه علوم دامی دانشکدة کشاورزی دانشگاه تبریز حسن نصیری‌مقدم استاد، دانشکدة کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد ابوالقاسم گلیان استاد، دانشکدة کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد جواد پور رضا استاد گروه علوم دامی دانشکدة کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان محسن دانش مسگران استاد، دانشکدة کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2013 08 21 Amino acid (AA) content of six meat and bone meal (MBM) samples was determined by ion-exchange chromatography. True AA digestibility of amino acids were determined of using precise sibbald's feeding method. Metionin and Lucien, with averages of 0.35 and 2.29 percent, had the lowest and highest values among essential AA of MBM samples. Average content of individual AA, sum of essential and non-essential AA and sum of AA values were lower than the corresponding values in NRC (1994). Individual digestibility values of AA, sum of essential and non-essential AA, Sulfur AA and sum of AA were not significant different among MBM samples Except Met and Pro (p<0.05). Average digestibility values of Cys and Arg were 73.7 and 89.4 percent which were respectively the lowest and highest AA digestibility values among MBM samples. It was concluded that AA digestibility values of MBM samples were at high levels but due to their low content MBM samples, their digestible AA content values were at low levels. تراکم اسیدهای آمینة 6 نمونه پودر گوشت و استخوان به روش کروماتوگرافی تبادل یونی و قابلیت هضم حقیقی اسیدهای آمینه به روش تغذیة دقیق سیبالد تعیین شد. متیونین با 35/0 و لوسین با 29/2 درصد کمترین و بیشترین مقدار اسیدهای آمینه را در بین نمونه‌های پودر گوشت و استخوان نشان دادند. میانگین مقادیر هریک از اسیدهای آمینه، مجموع اسیدهای آمینة ضروری و غیرضروری و کل اسیدهای آمینه از مقادیر مشابه در جدول‌های NRC (1994) کمتر بود. نتایج نشان داد که به جز متیونین و پرولین، ضرایب قابلیت هضم حقیقی هر یک از اسیدهای آمینه، کل اسیدهای آمینة ضروری، غیرضروری، اسیدهای آمینة گوگرددار و کل اسیدهای آمینه تفاوت معنا‌داری بین نمونه‌های پودر گوشت و استخوان نشان ندادند. میانگین ضریب قابلیت هضم حقیقی اسید آمینة سیستئین و آرژنین معادل 7/73 و 4/89 درصد بود که به ترتیب کمترین و بیشترین مقدار را در بین اسیدهای آمینة پودر گوشت و استخوان نشان داد. گرچه ضرایب قابلیت هضم اسیدهای آمینة پودر گوشت و استخوان در سطح بالایی قرار داشت، اما به دلیل کم‌بودن تراکم اسیدهای آمینه، از سطح اسیدهای آمینة قابل هضم کمتری برخوردار بود.

https://ijas.ut.ac.ir/article_54348_29e733bebd139588bac529512431c303.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 45 4 2014 12 22 The effect of adding different levels of zinc sulfate to semen diluent on quality of frozen-thawed sperm in bull اثر افزودن سطوح متفاوت سولفات روی به رقیق‌کنندة منی بر کیفیت اسپرم گاو پس از انجماد-ذوب 335 342 54350 10.22059/ijas.2014.54350 FA فردین فرهادی دانشجوی کارشناسی ارشد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج ارمین توحیدی دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج ملک شاکری استادیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج Journal Article 2014 03 09 The aim of this study was to investigate the effect of adding different levels of zinc sulfate in semen extender on bovine sperm quality during cryopreservation. Semen was collected from 4 Holstein bull twice a week and the proper samples were pooled. Semen were allocated to four extender treatments consisted of 0, 50, 100, 150 µM of zinc sulfate in 5 replicates and then, were frozen. Post-thaw sperm quality including mobility, morphology, viability, membrane integrity, acrosome health, chromatin dispersion and malondialdehyde production were examined. No significant difference was observed in sperm motility and morphology in the Zinc groups, compared to control group. Viability and membrane integrity of 100µM group of zinc was better than control group (p هدف از این پژوهش، مقایسة اثر افزودن سطوح متفاوت روی به رقیق‌کنندة منی بر ویژگی‌های حیاتی اسپرم پس از انجماد در گاو بود. اسپرم‌گیری از چهار گاو نر هلشتاین هفته‌ای دو بار انجام شد و سپس نمونه‌های مناسب با هم مخلوط شدند. نمونه‌های اسپرم (در پنج تکرار) به چهار گروه شامل سطوح صفر، 50، 100 و 150 میکرومول روی (Zn-0, Zn-50-Zn-100, Zn-150) اختصاص داده و منجمد شدند. نمونه‌های اسپرم بعد از انجماد از نظر جنبایی و ریخت‌شناختی، زنده‌مانی، یکپارچگی غشا، سلامت آکروزوم، پراکندگی کروماتین اسپرم و تولید مالون‌دی‌الدئید بررسی شدند. اختلاف معنا‌داری در درصد جنبایی و ریخت‌شناسی اسپرم در محیط‌های دارای روی با گروه شاهد وجود نداشت. گروه‌های Zn-100 و Zn-150 دارای درصد بیشتری از اسپرم‌های با آکروزوم سالم در مقایسه با شاهد بودند (005/0 p<). زنده‌مانی و یکپارچگی غشا در گروه Zn-100 از گروه شاهد بهتر بود (05/0P< و 01/0 P<). درصد اسپرم‌های با DNA آسیب‌دیده در گروه Zn-150 در گروه ‌مقایسه با گروه‌های دیگر بیشتر بود (005/0 p<). درصد تولید مالون‌دی‌آلدهید در گروه Zn-100 و Zn-150 از بقیة گروه‌ها کمتر بود (05/0 P<). بنابراین استفاده از روی در رقیق‌کنندة منی گاو سبب بهبود برخی فراسنجه‌های اسپرم بعد از فرایند انجماد می‌شود.

https://ijas.ut.ac.ir/article_54350_67a55dc382347b13bdb307707a3e3a92.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 45 4 2014 12 22 Effects of pioglitazone on ovulation and selected postpartum diseases in Holstein cows تأثیر تغذیة پیوگلیتازون بر تخمک‌ریزی و برخی بیماری‌های پس از زایش در گاوهای هولشتن 343 351 54353 10.22059/ijas.2014.54353 FA علیرضا یوسفی دانشجوی دکتری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج حمید کهرام استادیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج احمد زارع شحنه استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج محمد جواد ضمیری استاد دانشکدة کشاورزی دانشگاه شیراز و قطب علمی بررسی مشکلات تولیدمثلی گاوهای شیری پرتولید، دانشگاه شیراز فاطمه غازیانی دانشجوی دکتری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج علی رضایی رودباری دانشجوی دکتری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج Journal Article 2014 04 29 The aim of the present study was to determine the effect of dietary supplementation of pioglitazone (PGT) during transition period on the ovarian function and the incidence of several diseases after parturition. Eighty Holstein cows were randomly allocatted to four treatment groups (n=20) using a 2×2 factorial design. Pioglitazone was fed for 14 day before the expected parturition time, or for 21 days after parturition, or furing both pre- and post-partum period. The cows received either 0 or 6 mg PGT/kg live weight. Data on the incidence of production diseases (laminitis, mastitis, cystic ovaries, infected uterus and inactive ovaries) and the day of ovulation were recorded and analyzed using the GENMOD and GLM procedures of SAS. Postpartum supplementation of PGT decreased the mean days to ovulation (P<0.02). The percentage of cows which ovulated during 14 DIM was significantly increased when PGT was supplemented postpartum (P<0.03). PGT supplementation during prepartum (p<0.01) and postpartum (P<0.10) periods decreased laminitis. Prepartum PGT supplementation had no significant effect on mastitis incidence. Prepartum (P<0.03) and postpartum (P<0.08) PGT supplementation resulted in decreased uterine infections. Postpartum PGT supplementation significantly decreased the proportion of cystic cows (P<0.04). PGT had no significant effect on the percentage of cows with inactive ovaries (P>0.05). In conclusion, supplementation of PGT during transition period in dairy cows may be beneficial in decreasing the incidence of some postpartum diseases, and may enhance ovarian cyclicity after parturition. هدف این پژوهش بررسی اثر پیوگلیتازون بر کنش تخمدان و کاهش برخی بیماری‌های پس از زایش در گاوهای هولشتن بود. تعداد هشتاد گاو شیری هولشتن به‌صورت تصادفی در چهار گروه تیماری (20n=) با آرایش فاکتوریل 2×2 قرار گرفتند. تغذیة پیوگلیتازون از 14 روز مانده به زمان مورد انتظار زایش تا 21 روز پس از زایش انجام شد. تغذیة پیوگلیتازون پیش و پس از زایش، عامل اصلی در نظر گرفته شد؛ گاوها در هر دوره با یکی از دو سطح صفر یا 6 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن پیوگلیتازون تغذیه شدند. فراسنجه‌های وابسته به سلامت گاو و روز تخمک‌ریزی رکوردبرداری و داده‌ها با نرم‌افزار SAS و رویه‌های GENMOD یاGLM واکاوی شدند. تغذیة پیوگلیتازون در دورة پس از زایش، میانگین فاصلة زایش تا نخستین تخمک‌ریزی را کاهش داد (02/0P<). افزون بر این، شمار گاوهایی که در 14 روز نخست پس از زایش تخمک‌ریزی کردند نیز با تغذیة پیوگلیتازون در دورة پس از زایش افزایش یافت (03/0P<). تغذیة پیوگلیتازون در دوره‌های پیش از زایش (01/0P<) و پس از زایش (10/0P<) بسامد بروز لنگش را کاهش داد. پیوگلیتازون اثر معناداری بر بسامد ورم پستان نداشت. تغذیة پیوگلیتازون در دوره‌های پیش از زایش (03/0P<) و پس از زایش (08/0P<) درصد گاوهای دچار عفونت‌های رحم را کاهش داد. تغذیة پیوگلیتازون پس از زایش،کیست‌های تخمدانی را کاهش داد (04/0P<). درصد گاوهایی که تخمدان نافعال داشتند تحت تأثیر پیوگلیتازون قرار نگرفت. یافته‌ها نشان دادند که تغذیة پیوگلیتازون به گاوهای شیری دردورة انتقال می‌تواند سبب بهبود کنش‌های تخمدان شود و در عین حال برخی بیماری‌های پس از زایش را کاهش دهد.

https://ijas.ut.ac.ir/article_54353_1b559799fa3d320c3da966b8ded799d0.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 45 4 2014 12 22 Effects of thyme leaves powder and it's essential oil on performance, meat quality and intestinal characteristics of meat type quails بررسی تأثیر پودر و اسانس آویشن بر پارامترهای عملکرد، کیفیت گوشت و رودة بلدرچین‌های گوشتی 353 361 54356 10.22059/ijas.2014.54356 FA شیما حاجی پورده بالایی دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان محسن افشارمنش دانشیار، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان مسعود سامی دانشیار، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان حجت الله خباززاده استادیار، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان Journal Article 2014 06 24 This experiment was conducted to investigate the effect of thyme essential oil and powder in comparison to antibiotic on performance of meat type quails, in a completely randomized design with 6 treatments, 4 replicate. The dietary treatments consisted of the basal diet without any added compounds (control), 100mg virginiamycin/kg, 0.1 or 0.2% thyme powder and 100 or 200 mg thyme essential oil/kg. The measurement parameters included performance, meat quality, morphology and microbiology of intestine. Supplementing 0.1% powder thyme and virginiamycin increased body weight gain of quails at d 0 to 35. Thyme powder and essential oil caused reduction in thiobarbituric acid, Dripping Loss and Cooking Loss and increased water holding capacity. The highest counts of lactobacilli bacteria, belong to thyme treatment (except for 200 mg essential oil/kg) and the lowest of it has been seen in antibiotic ones and the lowest count of coliform bacteria belonged to antibiotic treatment. Maximum length and width of the villi and minimum depths of crypts was observed in thyme treatments (except for 200 mg essential oil/kg). In antibiotic treatment, crypt depth was significantly increased in addition to increase of length and width of the villi. به منظور بررسی تأثیر پودر و اسانس آویشن بر عملکرد بلدرچین‌های گوشتی در مقایسه با آنتی‌بیوتیک، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 6 تیمار و 4 تکرار به اجرا درآمد. تیمارهای آزمایشی شامل جیرة پایه بدون افزودنی خوراکی یا با 100 میلی‌گرم در کیلوگرم آنتی‌بیوتیک ویرجینیامایسین و سطوح مختلف 1/0 و 2/0 درصد پودر و 100 و 200 میلی‌گرم در کیلوگرم اسانس آویشن بودند. پارامترهای اندازه‌گیری‌شده شامل عملکرد، کیفیت گوشت، ریخت‌شناسی و میکروبیولوژی روده بودند. در 35-0 روزگی افزودن 1/0 درصد پودر آویشن و آنتی‌بیوتیک سبب افزایش وزن بدن شد. پودر و اسانس آویشن تیوباربیتوریک اسید، اُفت خونابه[1] و اُفت در نتیجة پخت[2] را کاهش و ظرفیت نگهداری آب را افزایش داد. بیشترین تعداد باکتری لاکتوباسیل در مقایسه با گروه شاهد، در گروه‌های تغذیه‌شده با آویشن (به جز 200 میلی‌گرم در کیلوگرم اسانس) و کمترین تعداد در تیمار دریافت‌کنندة آنتی‌بیوتیک مشاهده شد. کمترین تعداد باکتری‌های اشریشیاکلی مربوط به تیمار دریافت‌کنندة آنتی‌بیوتیک بود. بیشترین طول و عرض پرز و کمترین عمق کریپت در گروه تغذیه‌شده با آویشن (به جز 200 میلی‌گرم در کیلوگرم اسانس) مشاهده شد. در گروه آنتی‌بیوتیک علاوه بر طول و عرض پرزها، عمق کریپت نیز افزایش معناداری پیدا کرد. [1]. Dripping Loss [2]. Cooking Loss

https://ijas.ut.ac.ir/article_54356_2da62f726cdd0ff9cc431d4e5913c6fa.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 45 4 2014 12 22 The influence of Eucalyptus camaldulensis leaves on in vitro ruminal fermentation, protozoa population and methane production تأثیر سه نوع برگ گیاه اکالیپتوس بر تخمیرشکمبه‌ای، جمعیت پروتوزوآیی و تولید گاز متان به روش برون‌تنی 363 374 54357 10.22059/ijas.2014.54357 FA محمد ابراهیم نوریان سرور دانش‌آموختة دکتری، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس یوسف روزبهان دانشیار، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2015 05 07 The effect of three levels of eucalyptus leaf (0, 28.65 or 57.37mg/200mg substrate), which were either oven, freeze or air dried on in vitro ruminal fermentation characteristics was assessed. The studied parameters were in vitro gas production (IVGP), methane production, ammonia (NH3-N) concentration, in vitro organic matter degradability, partitioning factor (PF) (ratio of substrate truly degraded to gas volume produced at 24 h of incubation) and total volatile fatty acids (VFAs) concentration. Three subfamily of Entodiniinae, Ophryscolecinae, Diplodiniinae and family of Isotrichdaewere, also, identified and enumerated. Methods of air (L effect; P<0.01) and freeze drying (Q effect; P<0.05) have decreased the concentration of VFAs. However, oven drying method has increased propionic acid concentration (L effect; P<0.01). Adding eucalyptus leaf has significantly decreased gas production from insoluble fraction (b) (L effect; P<0.01), IVGP at 24, 54 h (L and Q effect; P<0.01), methane production (L effect; P<0.05), NH3-N concentration (L effect; P<0.01) and total VFAs (L effect; P<0.01). However, such additive has improved PF (L effect; P<0.01) only at 57.31 level. Moreover, the inclusion of eucalyptus has significantly decreased total protozoa population (P<0.01), Entoodiniinae subfamily (P<0.01) and Isotrichdae family (P<0.05). The results suggest that eucalyptus leaves has positively manipulated in vitro ruminal fermentation, and oven dried method was more effective than two other methods. در این مطالعه تأثیر سه سطح برگ اکالیپتوس (0، 65/28 و 31/57 میلی‌گرم) که به سه روش هوا، آون و برودت-خشک، خشک شده بودند، بر خصوصیات تخمیر شکمبة گوسفند به روش برون‌تنی و آزمون گاز بررسی شد. مقادیر گاز کل تولیدی و متان تولیدی، نیتروژن آمونیاکی، تجزیه‌پذیری آزمایشگاهی مادة آلی، شاخص بازده سنتز پروتئین میکروبی (PF) (میلی‌گرم مادة آلی تجزیه‌شده بخش بر میلی‌لیتر گاز تولیدی) و غلظت اسیدهای چرب فرار فراسنجه‌هایی بود که مطالعه شد. همچنین سه زیرخانوادة Entodiniinae، Ophryscolecinae، Diplodiniinae و یک خانوادة Isotrichdae و جمعیت پروتوزوآیی کل شناسایی و شمارش شدند. برگ اکالیپتوس تهیه شده به روش‌های هوا - خشک (خطی 01/0>P) و برودت-خشک (غیرخطی 01/0>P) مقدار اسیدهای چرب فرار کل را کاهش داند. اما، تنها روش آون-خشک، اسید پروپیونیک را افزایش (خطی 05/0>P) داد. افزودن برگ اکالیپتوس، فراسنجه‌های گاز تولیدی از بخش نامحلول (01/0>P، خطی)، گاز تولیدی در زمان‌های 24 و 54 ساعت (01/0>P، خطی و غیرخطی)، گاز متانتولیدی (05/0>P، خطی)، نیتروژن آمونیاکی (01/0>P، خطی) و اسیدهای چرب فرار کل را کاهش (01/0>P، خطی) داد. اما شاخص PF‌ تنها درسطح 31/57 برگ اکالیپتوس بهبود یافت (01/0>P، خطی). همچنین، این گیاه دارای فعالیت ضد پروتوزوآیی بوده و سبب کاهش جمعیت پروتوزوآیی کل، زیر خانوادة Entodiniinae (01/0>P، خطی) و خانوادة Isotrichdae (01/0>P، خطی) شد. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که برگ اکالیپتوس توانایی بهبود تخمیر شکمبه‌ای در شرایط برون‌تنی را دارد و روش آون- خشک مؤثرتر از دو روش دیگر بوده است.

https://ijas.ut.ac.ir/article_54357_6f5573ab0cb4aba258122d506f2aea06.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 45 4 2014 12 22 Effects of nitrogen and phosphorus fertilizers on nutritive value of safflower forage and silage بررسی تأثیر کودهای نیتروژن و فسفر بر ارزش غذایی علوفه و سیلاژ گلرنگ 375 384 54358 10.22059/ijas.2014.54358 FA فاطمه اصغرزاده دانشجوی کارشناسی ارشد تغذیة دام، گروه علوم دامی، دانشگاه بیرجند محمد حسن فتحی دانشیار گروه علوم دامی، دانشگاه بیرجند محمد علی بهدانی دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه بیرجند Journal Article 2012 01 15 The aim of this study was to determine the effects of ensiling and using of fertilizers nitrogen and phosphorus on chemical composition and ruminal DM degradability of safflower plant (Carthamustinctorius L.). The safflower plant was cultivated at December 2009, and harvested at June 2010 in flowering stage, chopped to 3-5 cm particles and then ensiled in the laboratory silos for 60 days. The experimental treatments were: unfertilized forage (control), phosphorus fertilized forage (100 kg per ha), nitrogen fertilized forage (300 kg per ha), nitrogen and phosphorus fertilized forage (300 kg N and 100 kg P per ha), silage produced from unfertilized forage, silage produced from phosphorus fertilized forage (100 kg per ha), silage produced from nitrogen fertilized forage (300 kg per ha), silage produced from nitrogen and phosphorus fertilized forage (300 kg N and 100 kg P per ha). Chemical composition, DM degradability and digestibility were determined using standard methods. Nitrogen and P fertilizers reduced the NDF and ADF and increased the ash, Ca and P contents of plant (P<0.05). The N fertilizer increased the CP, NPN and buffer soluble protein and decreased the ADIN content of plant (P<0.05). The N and P fertilizers and ensiling increased a and c fractions and ruminal effective degradability of DM (P<0.05). Applying the N and P fertilizers and ensiling also increased the gas production parameters including b and c fractions and ME and OMD content of plant. Based on resultys of this research, using of safflower silage produced from nitrogen and phosphorus fertilized forage compard to unfertilized forage is recommended. تحقیق حاضر به منظور بررسی اثر سیلوکردن و کاربرد کودهای نیتروژن و فسفربر ترکیب شیمیایی و فراسنجه‌های تجریه‌پذیری شکمبه‌ای مادة خشک گیاه گلرنگ Carthamustinctorius L.)) انجام گرفت. گیاه گلرنگ در آذرماه 1388 کشت گردید و در اواخر خرداد 1389 در مرحلة گلدهی برداشت شد، با استفاده از دستگاه خردکن به قطعات 5-3 سانتی‌متری تبدیل و بخشی از آن در سیلوهای آزمایشی برای مدت 60 روز ذخیره شد. تیمارهای سیلویی آزمایشی عبارت بود از: علوفة کوددهی نشده، علوفة کوددهی شده با فسفر (100 کیلوگرم در هکتار)، علوفة کوددهی شده با نیتروژن (300 کیلوگرم در هکتار)، علوفة کوددهی شده با نیتروژن و فسفر (300 کیلوگرم نیتروژن و 100 کیلوگرم فسفر در هکتار)، سیلاژ حاصل از علوفة کوددهی نشده، سیلاژ حاصل از علوفة کوددهی شده با فسفر (100 کیلوگرم در هکتار)، سیلاژ حاصل از علوفة کوددهی شده با نیتروژن (300 کیلوگرم در هکتار) و سیلاژ حاصل از علوفة کوددهی شده با نیتروژن و فسفر (300 کیلوگرم نیتروژن و 100 کیلوگرم فسفر در هکتار). ترکیب شیمیایی، تجزیه‌پذیری مادة خشک و قابلیت هضم با استفاده از روش‌های استاندارد برآورد گردید. کوددهی با نیتروژن و فسفر سبب کاهش مقدار الیاف نامحلول در شویندة خنثی و اسیدی و افزایش مقدار خاکستر، کلسیم و فسفر گیاه شد (05/0>P). کوددهی با نیتروژن سبب افزایش مقدار پروتئین خام، نیتروژن غیرپروتئینی، پروتئین محلول در بافر فسفات بورات و کاهش نیتروژن نامحلول در شویندة اسیدی گیاه شد (05/0>P). کوددهی با نیتروژن و فسفر و سیلوکردن گیاه سبب افزایش بخش سریع تجزیة مادة خشک، ثابت نرخ تجزیه‌پذیری و تجزیه‌پذیری مؤثر شکمبه‌ای مادة خشک شد (05/0>P). همچنین کوددهی با نیتروژن و فسفر و نیز سیلوکردن گیاه موجب افزایش گاز تولیدی حاصل از بخش نامحلول، ثابت نرخ تولید گاز، انرژی قابل متابولیسم و مادة آلی قابل هضم آن شد. در مجموع استفاده از سیلاژ علوفة گلرنگ کوددهی شده با نیتروژن و فسفر در مقایسه با علوفة کوددهی نشده و سیلونشده توصیه می‌شود.

https://ijas.ut.ac.ir/article_54358_141e48e4b209af6e2e68bf8cde36eb94.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 45 4 2014 12 22 Effect of different levels of processed broiler litter on the feed intake, digestibility, performance, ruminal and blood metabolites in Moghani male lambs اثر سطوح مختلف کود مرغی عمل‌آوری‌شده بر مصرف خوراک، قابلیت هضم، عملکرد و متابولیت‌های شکمبه و خون بره‌های نر مغانی 385 392 54359 10.22059/ijas.2014.54359 FA ایوب عزیزی شترخفت کارشناس ارشد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران حسن فضائلی استاد مؤسسة تحقیقات علوم دامی کشور، کرج نادر پاپی دانشجوی دکتری تغذیة دام، دانشگاه تربیت مدرس، تهران جواد رضایی پژوهشگر مؤسسة تحقیقات علوم دامی کشور، کرج Journal Article 2014 05 04 This experiment was performed in a completely randomized design with four treatments and nine replicates per treatments, using of 36 Moghani male lambs. Four diets containing 0, 7, 14 and 21 percent (dry matter basis) of processed broiler litter (PBL) were used. Results showed that voluntary feed intake, average daily gain and total body weight gain were not influenced (P>0.05) by the experimental diets. Digestibility of DM and NDF decreased linearly (P<0.05) while no differences (P>0.05) were detected in OM and CP digestibility by inclusion of PBL in the diets. The Ruminal acetate concentration decreased but ammonia increased linearly (P<0.05) as the rate of PBL enhanced in the diet, however no differences (P>0.05) were obtained for the other metabolites between the animals received different diets. Blood urea-nitrogen increased linearly (P<0.05) by increasing of PBL in the diet, but other blood metabolites were not influenced (P>0.05) by the experimental rations. Results of current study indicated that feeding PBL in the diet of Moghani lambs up to 21percent, did not affect the nutrients intake and growth performance but decreased digestibility of DM and NDF and ruminal acetate concentration. In Addition, feed cost per unit of live weight gain was decreased (P<0.05) by inclusion of PBL in the ration. It is concluded that processed broiler litter could be used up to 21 percent of the diet for fattening lambs. این پژوهش در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار و نه تکرار روی 36 رأس برة نر مغانی انجام گرفت که در آن چهار جیرة غذایی حاوی سطوح صفر (شاهد)، 7، 14 و 21 درصد کود مرغی فراوری‌شده، آزمایش شد. نتایج نشان داد که مصرف سطوح مختلف کود مرغی درجیره، بر مصرف اختیاری خوراک و افزایش وزن بره‌ها در طول دورة آزمایش اثری نداشت (05/0< P). با افزایش کود مرغی در جیره قابلیت هضم مادة خشک و NDF به‌طور خطی کاهش یافت (05/0P<)، ولی قابلیت هضم مادة آلی و پروتئین خام تحت تأثیر جیره‌های آزمایشی قرار نگرفت (05/0< P). با گنجاندن کود مرغی در جیرة غذایی، غلظت استات در شکمبه به طور خطی کاهش یافت، اما غلظت آمونیاک افزایش نشان داد (05/0P<)، در حالی که غلظت پروپیونات، بوتیرات، والرات، ایزووالرات ونسبت استات به پروپیونات تحت تأثیر جیره‌های آزمایشی قرار نگرفت (05/0< P). نیتروژن اوره‌ای خون با افزایش کود مرغی در جیره به‌طور خطی افزایش یافت، اما غلظت سایر متابولیت‌های خون تحت تأثیر جیره‌های آزمایشی قرار نگرفت (05/0< P). در مجموع، مصرف کود مرغی در جیرة بره‌های مغانی تا سطح 21 درصد، بر مصرف مواد مغذی و عملکرد رشد اثری نداشت ولی قابلیت هضم مادة خشک و NDF و غلظت استات شکمبه را کاهش داد. با افزایش سطح کود مرغی در جیره، هزینة خوراک به ازای هر واحد افزایش وزن زندة بره‌ها، به‌طور خطی کاهش یافت (05/0P<). به‌طور کلی می‌توان نتیجه‌گیری کرد که مصرف کود مرغی عمل‌آوری‌شده تا 21 درصد جیرة غذایی برة پرواری امکان‌پذیر است.

https://ijas.ut.ac.ir/article_54359_1e7a83ce21bb96d3edf6131d68c098dc.pdf