دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 43 1 2012 05 21 Nutritive Value of Five Halophytes Determined in Sistan Area ارزش غذایی پنج گونه گیاهان شورپسند در منطقه سیستان 1 10 24904 10.22059/ijas.2012.24904 FA زهرا حسینی نژادد دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه علوم دامی دانشگاه زابل مصطفی یوسف الهی استاد یار گروه علوم دامی دانشگاه زابل حسن فضائلی دانشیار پژوهشی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور، کرج 0000-0002-2380-7611 Journal Article Five species of dominant halophyte plants including: Salsola griffithii, Chenopodium album, Aeluropus logopoidies, Alopecurus textillis and Cardaria draba were sampled from Sistan region at their late vegetative stage. The collected samples were dried at room temperature and ground, and their chemical components including: dry matter, organic matter, ash, crude protein, crude fat, as well as cell wall and no hemicellulose containing cell wall evaluated in the laboratory. Dry matter digestibility (by in situ nylon bag technique) and organic matter digestibility as well as metabolisable energy (through in vitro gas production method) were determined. Results revealed that among the species studied, there were significant differences (p<0.05) in terms of chemical composition. Crude protein, cell wall and no hemicellulose containing cell wall ranged from 5.93 to 14.73, NDF from 34.30 to 66.82 while ADF from 13.64 to 41.46 % ( DM basis) respectively. The ash content was recorded the highest (46.87%) for Salsola griffithii but ranged from 12.63 to 16.18% as regards the other species. OM digestibility ranged from 66.13 to 76.24%. It was significantly the highest in Salsola griffithii while the lowest in Cadaria draba. The organic matter digestability rate in dry matter in salt grass (due to the high ash content), was the lowest (40.51%), and metabolisable energy also significantly (p<0.05) lower than in the other species (6.95 vs 9.47 to 10.37 Mj/ kg). Regarding the degradability parameters and effective degradability there were also significant differences observed among species (p<0.05). از پنج گونه از گیاهان شورپسند غالب در منطقه سیستان شامل علف شور (Salsola griffithii) ، سلمه تره(Chenopodium album) ، بونی (Aeluropus logopoidies) ، دم روباهی (Alopecurus textillis) و ازمک (Cardaria draba) در اواخر مرحله رویشی نمونه برداری شد. نمونه ها در شرایط سایه خشک و سپس آسیاب شدند و ترکیبات شمیایی آن ها شامل: ماده خشک، ماده آلی، خاکستر، پروتئین خام، چربی خام، دیواره سلولی و دیواره سلولی منهای همی سلولز در آزمایشگاه اندازه گیری شد. تجزیه پذیری ماده خشک به روش in situ ، گوارش پذیری ماده آلی (OMD) و انرژی قابل متابولیسم (ME) به روش تولیدگاز برآورد گردید. نتایج نشان داد که در بین گونه های مورد مطالعه از نظر ترکیبات شیمیایی اختلافات معنی دار وجود داشت (05/0>p). میزان پروتئین خام بین 93/5 تا 73/14 درصد ، دیواره سلولی بین 30/34 تا 82/66 درصد و دیواره سلولی منهای همی سلولز بین 64/13 تا 46/41 درصد در ماده خشک متغیر بود. میزان خاکستر در علف شور بسیار بالا (87/46 درصد) و در گونه های دیگر بین 63/12 تا 18/16 درصد متغیر بود. میزان گوارش پذیری ماده آلی بین 13/66 تا 24/76 درصد بود که بیشترین آن مربوط به گونه علف شور و کمترین آن مربوط به گونه ازمک بود در حالی که میزان ماده آلی قابل گوارش در ماده خشک در علف شور (به دلیل خاکستر زیاد) کمترین حد (51/40درصد) و انرژی قابل متابولیسم آن نیزنسبت به گونه های دیگر پایین تر (95/6 در مقابل 47/9 تا 37/10 مگا ژول در کیلو گرم) بود (05/0p<). از نظر فراسنجه های تجزیه پذیری و تجزیه پذیری موثر نیز تفاوت معنی داری بین گونه ها مشاهده شد (05/0p<). https://ijas.ut.ac.ir/article_24904_1da185c08aa2bce7b7d2daa5d6956cc3.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 43 1 2012 05 21 A Comparison of Different Levels of Vitamin Premix In Finisher Diet on Performance and Meat Lipid Oxidation of Raising Broilers in Floor and Battery Cage Systems مقایسه سطوح مختلف مکمل ویتامینه در جیره پایانی بر عملکرد و پراکسیداسیون لیپیدی گوشت جوجه‌های گوشتی پرورش یافته در سیستم‌های بستر و قفس 11 21 24905 10.22059/ijas.2012.24905 FA مجید اله یاری شهراسب دانشجوی کارشناسی ارشد پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران حسین مروج دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0002-8746-999X محمود شیوازاد استاد گروه علوم دامی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران Journal Article Two trials were carried out to compare the effect of different levels of vitamin premix, in two raising systems of floor and cage, on performance and meat quality of broiler chicks. The chicks were fed with adjusted diets as based on wheat and barley for duration of 29 to 42 days. Trial 1 was carried out through an employment of 288 male broiler chicks (Ross 308) in 4 treatments and 4 replicates in a completely randomized design in floor system. Trial 2 was carried out simultaneously with the trial 1 by using 64 male broiler chicks (Ross 308) with 4 treatments and 4 replicates in a system of raising cages. The treatments were comprised of 0, 33.33, 66.66 and 100 percent of vitamin premix. Feed intake and body weight gain in each replicate were calculated within 35 and 42 days, while carcass weight, abdominal fat percentage, the level of Aspartate Amino Transferase (AST) and Alkaline Phosphatase (ALP) enzymes being assessed. Also, after the birds being slaughtered, in order to assess the level of lipid oxidation, thighs of birds were frozen at -20?C for 6 months. According to the results of trial 1 the level of lipid oxidation and AST enzyme were affected by the no vitamin premix containing diet at 36-42 days of age, (P< 0.05). In trial 2, according to the recorded performances, carcass weight and the level of AST enzyme, in birds which were fed with no vitamin premix containing diet (zero level) in comparison with the other treatments and at 36-42 days of age were of significant differences (P < 0.05). Also according to the lipid oxidation and ALP enzyme the birds which were fed with the diet of treatments 1 and 2 in comparison with the other treatments and at 42 days of age were of significant differences (P < 0.05). Considering the results in this study, it seems that there is the possibility of decreasing the level of vitamin premix in finisher diet of broiler chickens in floor raising system up to 33% and up to 66% in cage system common now, without any negative effect on performance and on their frozen meat quality. دو آزمایش جهت مقایسه اثر سطوح مختلف مکمل ویتامینه در دو سیستم پرورش بستر و قفس بر عملکرد و پراکسیداسیون لیپیدی گوشت جوجه‌های گوشتی تغذیه شده با جیره‌های تنظیم شده بر پایه گندم و جو از سن 29 تا 42 روزگی انجام گرفت. آزمایش اول، با استفاده از 288 قطعه جوجه نر سویه راس 308 با چهار تیمار و چهار تکرار در قالب طرح کاملاً تصادفی روی بستر اجرا شد. آزمایش دوم، هم‌زمان با آزمایش اول، با استفاده از 64 قطعه جوجه در قفس‌های پرورشی با چهار تیمار و چهار تکرار انجام گرفت. تیمارها شامل 4 جیره حاوی سطوح صفر، 33/33، 66/66 و 100 درصد مکمل ویتامینه بود. در سنین 35 و 42 روزگی، وزن و خوراک مصرفی هر تکرار محاسبه و وزن لاشه، درصد چربی محوطه بطنی، میزان آنزیم‌های آسپارتات‌آمینو‌ترانسفراز (AST) و آلکالین‌فسفاتاز (ALP) اندازه‌گیری شد. همچنین، پس از کشتار، ران پرندگان به منظور ارزیابی میزان پراکسیداسیون لیپیدی به مدت 6 ماه در دمای 20- درجه سانتی‌گراد منجمد شد. براساس نتایج آزمایش اول، میزان پراکسیداسیون لیپیدی و AST در مقطع زمانی 36 تا 42 روزگی تحت تاثیر تیمار فاقد مکمل ویتامینه قرار گرفت (05/0P<). در آزمایش دوم، پرنده‌های تغذیه شده با جیره فاقد مکمل ویتامینه (سطح صفر) از لحاظ عملکرد، وزن لاشه و AST، با دیگر پرندگان تغذیه شده با سطوح مختلف مکمل ویتامینه در مقطع زمانی 36 تا 42 روزگی اختلاف معنی‌داری داشتند (05/0P<). همچنین جوجه‌های تغذیه شده با جیره‌های تیمارهای 1 و 2 با دیگر تیمارها در سن 42 روزگی تفاوت معنی‌داری از نظر میزان پراکسیداسیون لیپیدی و ALP داشتند (05/0P<). با توجه به نتایج بدست آمده به نظر می‌رسد امکان کاهش سطح مکمل ویتامینه در جیره دوره پایانی جوجه‌های گوشتی در سیستم پرورش بستر تا 33 درصد و سیستم قفس تا 66 درصد سطح رایج فعلی بدون تاثیر منفی بر عملکرد و کیفیت گوشت منجمد شده میسر باشد. https://ijas.ut.ac.ir/article_24905_2708fba0dc4216ab4ab4de1fc0c49862.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 43 1 2012 05 21 Effects of Different Levels of Dietary Cobalt on Performance, Plasma Vitamin B12 Concentration and Microbial Protein Synthesis in Mehraban Male Lambs اثر سطوح مختلف کبالت درجیره بر عملکرد، غلظت ویتامین 12B پلاسما و سنتز پروتئین میکروبی در بره‌های نر مهربان 23 31 24906 10.22059/ijas.2012.24906 FA شهاب بیشه سری دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا-همدان حسن علی عربی استادیار گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا-همدان 0000-0002-6182-173X محمدمهدی طباطبایی دانشیار گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا-همدان Journal Article A couple of experiments were conducted to study the effects of different levels of dietary cobalt (Co) on performance, concentration of plasma vitamin ¬B¬12 and microbial protein synthesis in Mehraban male lambs. In the first experiment 28 lambs were randomly divided into four groups and fed by a basal diet containing 0.088 mg Co/kg of Dry Matter (DM) supplemented with 0 (control), 0.25, 0.50, or 1.00 mg Co/kg DM for a duration of 70 days. Lambs were weighted in days 0, 35 and 70 of the experiment with daily feed intake recorded to determine gain efficiency. Blood samples were collected to determine plasma vitamin¬ B¬12 on day 1 and 68. As for the second experiment, four lambs from each treatment of the first experiment were randomly allotted to the individual metabolic crates to assess the effects of dietary Co on microbial protein synthesis. This trial lasted for 12 days of a 6-day adaptation period and subsequent 6-day collection period for recording urine excretion vs. feed intake. Average daily gain, average daily feed intake and gain efficiency were improved by Co supplementation. The average daily gain and gain efficiency was recorded as the highest in treatment 3 (P < 0.05). Plasma vitamin¬ B¬12 on day 68 was significantly lower in treatment 1 (P < 0.05). Excretion of purine derivatives, purine absorption, microbial nitrogen entering the duodenum, microbial nitrogen per kilogram of Digestible Organic Matter Intake (DOMI) and microbial nitrogen per kilogram of Digested Organic Matter in the rumen (DOMR) were increased (P < 0.05) through Co supplementation. It was finally concluded that Co supplementation at a level of 0.5 mg of Co/Kg of DM in a basal diet containing .088 mg of Co/kg DM is the optimum level for enhancing performance, vitamin B12 production and microbial protein synthesis in Mehraban male lambs. دو آزمایش طراحی شد تا اثر سطوح مختلف کبالت جیره را بر عملکرد، غلظت ویتامین12B پلاسما و سنتز پروتئین میکروبی در بره‌های نر مهربان مورد بررسی قرار دهد. 28 رأس بره در آزمایش اول بطور تصادفی به چهارگروه تقسیم شدند و با جیره پایه حاوی 088/0 میلی‌گرم کبالت در کیلوگرم ماده خشک تغذیه شدند و مکمل کبالت را با سطوح صفر (شاهد)، 25/0، 5/0 یا 1 میلی‌گرم کبالت در کیلوگرم ماده خشک به مدت 70 روز دریافت کردند. بره ها، در روزهای صفر، 35 و 70 آزمایش توزین و میزان خوراک مصرفی روزانه ثبت شد تا راندمان تولید بدست آید. جهت تعیین غلظت ویتامین‌12B پلاسما در روز‌های 1 و 68 آزمایش خونگیری انجام شد. برای آزمایش دوم، 4 بره از هر کدام از تیمار‌های آزمایش اول بطور تصادفی به قفس‌های متابولیکی انتقال یافتند تا اثر کبالت بر سنتز پروتئین میکروبی اندازه‌گیری شود. این آزمایش شامل 12 روز با 6 روز عادت‌پذیری و 6 روز رکورد برداری از خوراک و ادرار بود. میانگین افزایش وزن روزانه، میانگین ماده خشک مصرفی و راندمان تولید با مکمل کردن کبالت بهبود یافت و میانگین افزایش وزن روزانه و راندمان تولید در تیمار 3 بیشترین مقدار را نشان داد (05/0>p). در روز 68 کمترین مقدار ویتامین 12B پلاسما مربوط به تیمار 1 بود (05/0p <). مقدار دفع مشتقات پورین، پورین‌های جذب شده، ازت میکروبی وارد شده به دوازدهه، ازت میکروبی به ازای کیلوگرم ماده آلی خورده شده و ازت میکروبی به ازای کیلوگرم ماده آلی تخمیر شده در شکمبه با مکمل کردن کبالت افزایش یافت (05/0> p). نتایج نشان داد افزودن کبالت تا سطح 5/0 میلی‌گرم در کیلوگرم ماده خشک خوراک به جیره پایه حاوی 088/0 میلی‌گرم کبالت در کیلوگرم ماده خشک مکمل‌دهی مطلوب برای عملکرد، تولید ویتامین‌12B، و سنتز پروتئین میکروبی در بره‌های نر مهربان می‌باشد. https://ijas.ut.ac.ir/article_24906_b8da1ad63c85d7d91338134ee7c6671a.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 43 1 2012 05 21 Effect of Feeding PRO BEE Diets (as Protein Supplement)on Worker Honey Bees, Body Weight, Protein and Lipid Storage(Apis mellifera) صرف جیره های پروبی(PRO BEE) بعنوان مکمل و جانشین پروتئینی در تغذیه کارگران زنبور عسل و تأثیر آن بر وزن، ذخیره پروتئین و چربی بدن (Apis mellifera) 33 40 24907 10.22059/ijas.2012.24907 FA سکینه بابایی دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه علوم دامی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران – کرج غلامعلی نهضتی پاقلعه استادیار گروه علوم دامی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران – کرج حسین ملک زاده کارشناس گروه علوم دامی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران – کرج سعید عباسی دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم دامی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران – کرج Journal Article Honey bees as other animal creatures require water and nutrients, including carbohydrates, proteins, fats, vitamins, minerals and water for their maintenance, growth and reproduction. They normally obtain their nutritional requirements from flowers, but at times when there aren,t sufficient flowers available(fall, late winter and early spring) they need supplemental feeding to prevent their being weakened. In this study, four different PRO BEE diets in a completely randomized design of four treatments and five replications was performed in caged worker honeybees (Apis mellifera). Effects of nutritional treatments on carcass fat and protein levels (at different ages of 7, 14 and 21 days), the amount of feed intake (up to the end of test period), time and mortality rate were assessed. Statistical results showed that the amount of feed intake and losses in different treatments are significantly different (P <0.05).The most feed consumption occured in diet 2 and the lowest for diet 4. Protein, fat and dry matter in worker bee carcasses did not show significant differences. Results of the study finally showed the overall beneficial effects of PRO BEE feeding diets to the bees and provision of the needed growth and health to the colonies. زمانی که گرده به مقدار کافی در طبیعت نباشد ضروریست زنبورداران برای جلوگیری از ضعیف شدن کلنی‌ها، مکمل یا جانشین گرده تهیه نموده و در اختیار کلنی‌ها قرار دهند. بدین منظور آزمایشی با 4 جیره غذایی PRO BEE در قالب طرح کاملاً تصادفی با 4 تیمار و 5 تکرار در انکوباتور بر روی کارگران زنبور‌عسل (Apis mellifera) انجام شد. جیره‌های پروبی PRO BEE شامل: جیره 1 (پودر جانشین گرده)، جیره 2 (پودر مکمل گرده)، جیره 3 (کیک مکمل گرده)، جیره 4(کیک جانشین گرده) بود. مواد پایه تشکیل دهنده جیره ها شامل؛ دانه گرده گل، دانه سویا، مخمر، عسل، شکر و گلوتن ذرت بود. تاثیر تغذیه از تیمارهای آزمایشی بر روی میزان چربی و پروتئین لاشه در سنین مختلف (7، 14 و 21 روزگی)، همچنین مقدار مصرف غذا (تا پایان دوره آزمایش)، زمان و میزان تلفات اندازه گیری شد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که مقدار مصرف غذا و تلفات در تیمارهای مختلف تفاوت معنی داری دارند(05/0>p). بیشترین مقدار مصرف غذا مربوط به تیمار2 و کمترین آن مربوط به تیمار4 بود. نتایج کلی مطالعه فوق نشان داد که اثرات تغذیه‌ای جیره های پروبی از نظر فاکتورهای مورد بحث تقریباً مشابه هم بودند و انتظار می‌رود که جیره‌های پروبی با توجه به میزان بالای پروتئین(25 درصد) و سایر مواد مغذی مورد نیاز زنبور‌عسل تا حد زیادی موجبات رشد و سلامتی کلنی را فراهم نمایند. https://ijas.ut.ac.ir/article_24907_ccd9f73a3bb415a32b0708b0821761c4.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 43 1 2012 05 21 Effect of Organic Acids Mixture and Two Methionine Sources on Performance, Carcass Characteristics and Gastrointestinal Tract in Broiler تاثیر سطوح مختلف مخلوط اسیدهای آلی و دو منبع مکمل متیونین بر عملکرد، شاخص‌های لاشه و دستگاه گوارش جوجه‌های گوشتی 41 49 24908 10.22059/ijas.2012.24908 FA علی اصغر ساکی عضو هیات علمی گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینای همدان مرتضی افتخاری دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینای همدان Journal Article A study was carried out to investigate the effects of organic acid mixture as well as two methionine supplements on performance, carcass characteristics and weight of gastrointestinal tract in broiler chickens. Six hundred unsexed day-old Ross 308 broiler chicks were utilized in a factorial arrangement of treatments (3×2) based on Completely Randomized Design (CRD) of 4 replicates of 25 chicks each. a Chicks were placed in floor pens (1.2 ×2 m2). Experimental diets consisted of three levels of organic acid mixture consisting of formic, lactic, malic, citric, tartaric and ortho-phosphoric acid (under the trademark Orgacid) (0, 0.5, and 1%) and two sources of methionine supplement (DL-methionine and liquid methionine hydroxy analogue (Alimet). The experiment was carried out in two periods. Levels of 0.5 and 1% of organic acids mixtures increased body weight and improved feed conversion ratio (P<0.05) during all the periods. During the grower period Alimet increased carcass weight as compared with DL-methionine. Levels of 1% of organic acid mixtures increase carcass weight as compared with other levels in starter (P<0.05). Also in this period breast weight was significantly increased by 0.5 and 1 % of organic acids mixture compared with that at 0% level (P<0.05). Abdominal fat was significantly increased by 1% organic acid mixture compared with that of 0.5% at 21 days of age. The use of organic acid at 1% level resulted in decreased in cecum weight at 21 days of age compared with that at the level of 0% (P<0.05). Intestinal length (by 0.5 and 1 % of organic acid mixture) significantly increased as compared with those at 0% level (P<0.05). Application of organic acid in general, increased carcass weight, breast weight, intestine length while decreasing weight of cecum at 21 days of age. Alimet increased carcass weight as compared with DL-methionine. آزمایشی جهت بررسی مخلوط اسیدهای آلی و دو منبع متیونین بر عملکرد، شاخص‌های لاشه و وزن دستگاه گوارش جوجه‌های گوشتی انجام شد. تعداد 600 قطعه جوجه تعیین جنسیت نشده سویه راس 308 به صورت آزمایش فاکتوریل 2×3 در قالب طرح کاملاً تصادفی با 6 تیمار و 4 تکرار و 25 قطعه جوجه در هر قفس با ابعاد 2×2/1 مترمربع که یک تکرار محسوب می‌شد، استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل سه سطح مخلوط اسیدهای آلی (با نام تجاری ارگاسید شامل اسید فرمیک، لاکتیک، مالیک، سیتریک، تارتاریک و ارتوفسفریک اسید) (صفر، 5/0 و 1 درصد) و دو منبع مکمل متیونین (DL- متیونین (پودری) و آنالوگ مایع هیدروکسی متیونین (آلیمت) بودند. آزمایش در دو دوره آغازین و رشد انجام شد. سطوح 5/0 و 1 درصد مخلوط اسیدهای آلی سبب افزایش میانگین وزن و بهبود ضریب تبدیل غذایی در همه دوره‌ها شدند (05/0>P). در دوره رشد آلیمت نسبت به DL- متیونین سبب افزایش درصد وزن لاشه شد (05/0>P). سطح 1 درصد اسید آلی سبب افزایش درصد وزن لاشه نسبت به سطوح دیگر در دوره آغازین شد (05/0>P). در دوره رشد سطوح 5/0 و 1 درصد اسیدهای آلی بر درصد وزن سینه، افزایش معنی‌داری نسبت به سطح صفر اسید آلی نشان دادند (05/0>P). در 21 روزگی درصد چربی بطنی با سطح 1 درصد اسیدهای آلی بطور معنی‌داری بالاتر از 5/0 درصد و سطح 5/0 درصد بالاتر از سطح صفر بود (05/0>P). درصد وزن سکوم‌ها در 21 روزگی در سطح 1 درصد اسید آلی بطور معنی‌داری پایین‌تر از سطح صفر شد (05/0>P). طول روده باریک در 42 روزگی در سطوح 5/0 و 1 درصد نسبت به سطح صفر بیشتر بود (05/0>P). بطورکلی، کاربرد اسیدهای آلی سبب افزایش درصد وزن لاشه، وزن سینه و طول روده باریک و کاهش وزن سکوم‌ها در 21 روزگی شد. همچنین آلیمت سبب افزایش درصد وزن لاشه نسبت به DL- متیونین شد. https://ijas.ut.ac.ir/article_24908_e84596be25806821c2d22ae6de38d51c.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 43 1 2012 05 21 Effect of Different Levels of Zilpaterol Hydrochloride on Growth Performance, Carcass Quality and Sselected Blood Parameters in Broiler Chicken تأثیر سطوح مختلف زیلپاترول هیدروکلراید برعملکرد رشد، کیفیت لاشه و برخی فراسنجه های خونی جوجه های گوشتی 51 60 24909 10.22059/ijas.2012.24909 FA حسن خیرخواه دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم دامی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران آرمین توحیدی دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران حسین مروج دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0002-8746-999X مولا محمدی آرخلو دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم دامی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران Journal Article The goal of this study was to determine the effects of ?-Agonist Zilpaterol hydrochloride on growth performance and carcass quality in Ross broiler chicken. Zilpaterol hydrochloride was daily fed at levels 0, 0.2, 0.25, 0.3 mg/kg of Live Body Weight (LBW) from d 25 to 45 of age. Eighty 308 Ross female broiler chickens were employed in a 20 d feeding trial of four replicates, five birds per treatment, in a completely randomized design. Birds were individually weighed on d 25 and 48 of the experiment. Blood samples were collected on d 25 and 45. Zilpaterol was withdrawn on d 45 and the birds weighted and slaughtered on d 48. Zilpaterol hydrochloride supplementation significantly decreased the feed intake and improved the Feed Conversation Ratio (FCR) in comparison with the control group (P<0.05). Treatment with 0.25 Zilpaterol hydrochloride led to the most appropriate FCR value (P<0.05). The effect of Zilpaterol hydrochloride on weight and carcass yield was not significant (P>0.05). Zilpaterol hydrochloride significantly affected plasma glucose and cholesterol concentration (P<0.05), and induced an increase in tissue protein along with a decrease in tissue fat of leg samples (P<0.05). It is finally concluded that Zilpaterol hydrochloride can improved boiler performance as well as its meat quality. این پژوهش به منظور ارزیابی اثر بتا آگونیست زیلپاترول هیدروکلراید بر عملکرد رشد و کیفیت لاشه جوجه های گوشتی راس انجام شد. بدین منظور، 80 جوجه ماده سویه 308 راس در چهار تکرار با پنج مشاهده مقادیر صفر (شاهد)، 2/0 ، 25/0 و 3/0 میلی گرم زیلپاترول هیدروکلراید بر کیلوگرم وزن زنده را از روز 25 تا 45 دوره پرورش به صورت روزانه دریافت کردند. هر پرنده به صورت جداگانه در روزهای 25 و 45 وزن کشی شدند. خونگیری دو بار و در روزهای 25 و 45 انجام گرفت. مصرف زیلپاترول در روز 45 قطع و در روز 48 وزن کشی و کشتار انجام شد. مصرف زیلپاترول هیدرو کلراید سبب کاهش مصرف خوراک و بهبود ضریب تبدیل غذایی شد و مقدار 25/0 بهترین نتایج را در برداشت (05/0 p< ). در میانگین صفات مختلف لاشه، تفاوت معنی داری بین تیمار ها مشاهده نشد. مصرف زیلپاترول هیدروکلراید اثر معنی داری بر غلظت گلوکز و کلسترول داشت (05/0 p< ). زیلپاترول هیدرو کلراید سبب افزایش درصد پروتئین و کاهش چربی گوشت ران و ساق شد (05/0 p< ). بنابراین پیشنهاد می شود که مصرف زیلپاترول هیدرو کلراید در جوجه های گوشتی می تواند سبب بهبود عملکرد رشد و کیفیت لاشه شود. https://ijas.ut.ac.ir/article_24909_f01db77ef7fcdc5a816f53bb4f65248c.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 43 1 2012 05 21 A Comparison of the Nutritional Value of Rapeseed Meal and Cottonseed Meal in Holstein Cows Feeding مقایسه ارزش غذایی کنجاله منداب و کنجاله تخم پنبه در تغذیه گاوهای هلشتاین 61 70 24910 10.22059/ijas.2012.24910 FA علی خلج هدایتی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد علوم دامی دانشگاه زنجان حمید امانلو عضو هیئت علمی دانشگاه زنجان 0000-0002-5631-125X علی نیکخواه استاد پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران - کرج طاهره امیرآبادی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد علوم دامی دانشگاه زنجان نجمه اسلامیان فارسونی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد علوم دامی دانشگاه زنجان Journal Article To Compare the nutritional value of rapeseed meal and cottonseed meal in Holstein cows, feeding 20 lactating Holstein cows each with an average weight of 580± 34 kg and 100± 10 days in milk were studied in a randomized complete block design. The experimental diets consisted of 4 levels of 0, 8, 14 and 25 percent rapeseed meal replaced with cottonseed meal and barley grain in the diets. Diets were similar as regards net energy lactation and crude protein. Cows were fed with Total Mixed Ration (TMR) for a duration of 60 days. Diets with the highest level of substitution, had 4 and 3.2% FCM higher yields than the control diet. However even through the amount and percentage of milk composition varied numerically, but no significant difference was observed between the diets. (P>0.05). Also Rumen pH and fecal pH did not exhibit significant difference as regarded the diets. Diets apparent digestibility also did not differ significantly. Among the blood metabolites; concentration of calcium, phosphorus, glucose, total protein, albumin and plasma urea nitrogen did not show significant differences as regards the diets, but the blood cholesterol level varied significantly among the experimental diets (P< 0.05), so that the highest cholesterol concentration proved to be related to diet 4 (271/2 mg/dl). Triiodothyronine (T3) hormone concentration did not significantly differ as regarded the experimental diets, but thyroxine (T4) decreased significantly with a increase in rapeseed meal levels, so that the lowest level (3.08 ng/dl) was related to the experimental diet no 4 (P= 0.001). برای مقایسه ارزش غذایی کنجاله منداب و کنجاله تخم پنبه در تغذیه گاوهای هلشتاین، 20 راس گاو شیرده نژاد هلشتاین با میانگین وزن 34 580 کیلوگرم و با روزهای شیردهی 10±100 در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی مورد مطالعه قرار گرفتند. جیره‌های آزمایشی شامل چهار سطح 0 ، 8 ، 14 و 25 درصد کنجاله منداب بودند که جایگزین کنجاله تخم پنبه و جو در جیره‌ها شدند. جیره‌ها از لحاظ پروتئین خام و انرژی خالص شیردهی یکسان بودند. گاوها با جیره‌های کاملا مخلوط به مدت 60 روز تغذیه شدند. جیره‌ها با بالاترین درصد جایگزینی، تولید شیر تصحیح شده بر اساس 4 درصد و 2/3 درصد چربی بالاتری نسبت به جیره شاهد نشان دادند، اما از لحاظ ترکیبات شیر افزایش عددی و غیر معنی‌دار در درصد و مقدار آن‌ها مشاهده گردید(05/0P>). از لحاظ pH شکمبه و pH مدفوع نیز تفاوت معنی‌داری بین جیره‌ها مشاهده نشد. هم‌چنین قابلیت هضم ظاهری جیره‌ها تفاوت معنی‌داری را نشان ندادند. در بین ترکیبات خون؛ غلظت کلسیم، فسفر، گلوکز، کل پروتئین، آلبومین و نیتروژن اوره‌ای پلاسما تفاوت معنی داری بین جیره‌ها نشان نداد، اما میزان کلسترول خون به طور معنی‌داری در بین جیره‌های آزمایشی متفاوت بود( 05/0 P< )، به طوری‌که بالاترین میزان کلسترول مربوط به جیره‌های 3 و 4 (به ترتیب 6/233 و 2/271 میلی گرم در دسی‌لیتر) بود. غلظت هورمون تری یدوتیرونین(T3) تفاوت معنی‌داری بین جیره‌های آزمایشی نشان نداد، اما تیروکسین (T4) کاهش معنی‌داری را با افزایش سطح کنجاله منداب نشان داد، به طوری‌که کم‌ترین مقدار(06/3 نانوگرم در دسی‌لیتر) مربوط به جیره آزمایشی 4 بود. https://ijas.ut.ac.ir/article_24910_1ca188ea50f3fc60a66b1aeec9622089.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 43 1 2012 05 21 Evaluation of the Feeding Value of Waste Fig, With and Without Enzyme Supplementation, in Broiler Chickens بررسی ارزش غذایی ضایعات انجیر، با و بدون استفاده از آنزیم، در تغذیه جوجه‌های گوشتی 71 81 24911 10.22059/ijas.2012.24911 FA علی عباسی آغوی دانش آموخته کارشناسی ارشد بخش علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان محمد سالار معینی دانشیار بخش علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان Journal Article Two experiments were conducted to investigate the feeding value of waste fig along with its effect on broilers, performance. In the first experiment, the AMEn content of fig was determined through total collection method using 10 adult Leghorn cockerels. In the second experiment, 240 day-old male Ross broiler chicks were randomly alloted to 6 experimental groups of 4 replicates of 10 chicks each. The treatments consisted of diets of different levels of fig (0, 5 and 10%) along with two enzyme levels (0 and 0.04%). According to the first experiment, the AMEn content of the waste fig was 2640 kcal/kg. The results of the second experiment indicated that the use of fig wastage did not have any adverse effect on such performance traits as body weight, daily gain, feed intake and feed conversion ratio. Adding enzyme to the diets significantly increased feed intake in a 0-21 day period (p< 0.05), but it did not have exhibit any other significant effect on performance traits. There was no significant interaction between dietary fig and enzyme levels. Also, the results indicated significant effects of fig on a few blood parameters at 42 days of age. Chicks fed diets containing different levels of fig showed significantly lower blood glucose (p<0.01) and triglyceride (p<0.05). With increasing the level of fig in the diet, the levels of cholesterol and LDL decreased (p< 0.01) while the level of HDL being linearly increased (p<0.01). Also, enzyme supplementation of the diets didn't reveal any significant effect on blood parameters at 42 days of age. There was no significant effect of interaction between dietary fig and enzyme levels on blood parameters. This experiment revealed that waste fig can be added to the broiler diets, at least up to 10 percent, without display of any adverse effects on broiler performance. در این مطالعه دو آزمایش به منظور تعیین انرژی قابل سوخت و ساز و بررسی اثر ضایعات انجیر (با و بدون آنزیم ناتوزیم پلاس) بر عملکرد جوجه‌های گوشتی انجام گرفت. در آزمایش اول انرژی قابل سوخت و ساز ظاهری تصحیح شده برای تعادل نیتروژن به روش جمع آوری کل فضولات با استفاده از خروس های بالغ لگهورن تعیین شد. در آزمایش دوم تاثیر استفاده از 3 سطح ضایعات انجیر (صفر، 5 و 10 درصد) و 2 سطح آنزیم (صفر و 04/0 درصد) بر عملکرد جوجه خروس های گوشتی سویه راس تا سن 42 روزگی، در قالب یک آزمایش فاکتوریل 3×2، مورد مطالعه قرار گرفت. به هر کدام از 6 جیره آزمایشی، 4 تکرار متشکل از 10 قطعه جوجه خروس اختصاص یافت. در سن 42 روزگی یک پرنده از هر تکرار به طور تصادفی انتخاب شد و پس از توزین و خون‌گیری، ذبح گردید. سپس وزن اندام‌های مختلف شامل ران، سینه، پانکراس، قلب، کبد و طحال و همچنین طول دستگاه گوارش اندازه‌گیری شد. در آزمایش اول میزان انرژی قابل سوخت و ساز ظاهری تصحیح شده برای نیتروژن انجیر ضایعاتی 2640 کیلوکالری در کیلوگرم تعیین شد. نتایج حاصل از آزمایش دوم نشان داد که استفاده از ضایعات انجیر تا سطح 10 درصد تاثیر منفی بر عملکرد جوجه‌های گوشتی ندارد. به عبارت دیگر استفاده از سطوح مختلف انجیر در جیره اثر معنی‌داری روی وزن زنده، مصرف خوراک، ضریب تبدیل و وزن نسبی قطعات لاشه و اندامهای داخلی در سنین مختلف نداشت. استفاده از آنزیم نیز تاثیر قابل توجهی بر پارامترهای فوق نداشت (05/0<p). رابطه خطی معنی داری بین سطوح کلسترول، LDL و HDL با سطح انجیر مشاهده گردید(01/0>p). با افزایش سطح انجیر در جیره‌ها سطح کلسترول و LDL کاهش و سطح HDL افزایش یافت. https://ijas.ut.ac.ir/article_24911_669c35c595fa7abcc0b82d0ba7d90f66.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 43 1 2012 05 21 Comparison of Fiber and Wool Follicles Characteristics of Chios, ArkhaMerino×Moghani and Suffolk×Moghani Sheep مقایسه خصوصیات الیاف و فولیکول گوسفندان کیوسی، آرخامرینوس*مغانی و سافولک*مغانی 83 89 24912 10.22059/ijas.2012.24912 FA حمیدرضا انصاری رنانی دانشیار، موسسه تحقیقات علوم دامی کشور حمیدرضا باقرشاه دانش آموخته کارشناسی ارشد پردیس کشاورزی و منابع طبیعی کرج دانشگاه تهران سپهر مرادی دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم دامی دانشگاه زنجان سیدمجتبی سیدمومن عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی کرمان Journal Article This research was conducted to compare fiber and follicle characteristics of Chios, ArkhaMerino×Moghani, and Suffolk×Moghani sheep. forty non-lactating ewes (16 heads of Chios, 12 head ArkhaMerino×Moghani, and 12 heads of Suffolk×Moghani) at the age of 22 months were randomly selected and kept for a period of 50 days. At the end of the experimental period, 50 grams of wool was collected from left midside of a sheep to assess the fiber characteristics. A skin sample from right midside of all the sheep was taken to evaluate the follicle characteristics. Results indicated that efficiency, staple length and percentage of medullated fibers in Suffolk×Moghani sheep were significantly (P<0.01) higher than those in Chios and ArkhaMerino×Moghani. Fiber diameter in ArkhaMerino×Moghani sheep was significantly (P<0.01) less than that in Chios and Suffolk×Moghani. Diameter coefficient variation in Chios sheep was significantly (P<0.01) higher than that in Suffolk×Moghani and ArkhaMerino×Moghani. Percentage of true wool fibers in ArkhaMerino×Moghani sheep was significantly (P<0.01) higher than those in Chios and Suffolk×Moghani. Percentage of kemp fibers in Chios sheep was significantly (P<0.01) higher than those in Suffolk×Moghani and ArkhaMerino×Moghani. There were no significant differences observed in primary follicle density, secondary to primary follicles ratio and percent of inactive follicles among the sheep. Total and secondary follicle densities in ArkhaMerino×Moghani sheep were significantly (P<0.01) higher than those in Chios and Suffolk×Moghani. این تحقیق به منظور مقایسه خصوصیات الیاف و فولیکول های تولید کننده الیاف گوسفندان انجام گرفت. 40 رأس میش غیر شیرده (16 رأس کیوسی، 12 رأس آرخامرینوس*مغانی و 12 رأس سافولک*مغانی) با میانگین سنی مشابه (22 ماه)، در یک دوره آزمایشی 50 روزه مورد استفاده قرار گرفت. پس از اتمام دورة آزمایش، از هر گوسفند به مقدار 50 گرم پشم و یک قطعه پوست نمونه برداری شد. نمونه های پشم و پوست به منظور اندازه گیری خصوصیات الیاف و فولیکول مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج بررسی نشان داد که راندمان، طول دسته الیاف و درصد الیاف مدولایی در گوسفندان سافولک*مغانی بیشتر از گوسفندان کیوسی و آرخامرینوس*مغانی بود (01/0P<). قطر الیاف در گوسفندان آرخامرینوس*مغانی کمتر از گوسفندان کیوسی و سافولک*مغانی (01/0P<) و ضریب تغییرات قطر در گوسفندان کیوسی بیشتر از گوسفندان آرخامرینوس*مغانی و سافولک*مغانی بود (01/0P<). درصد الیاف پشم حقیقی در گوسفندان آرخامرینوس*مغانی بیشتر از گوسفندان کیوسی و سافولک*مغانی (01/0P<) و درصد الیاف کمپ در گوسفندان کیوسی بیشتر از گوسفندان آرخامرینوس*مغانی و سافولک*مغانی بود (01/0P<). تراکم فولیکول های اولیه، نسبت فولیکول های ثانویه به اولیه و درصد فولیکول های ثانویه غیر فعال در میان گوسفندان با هم تفاوت معنی داری نداشتند. تراکم کل فولیکول ها و تراکم فولیکول های ثانویه در گوسفندان آرخامرینوس*مغانی بیشتر از گوسفندان کیوسی و سافولک*مغانی بود (01/0P<). https://ijas.ut.ac.ir/article_24912_e10e163d63625f0ebed7e18543743c14.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 43 1 2012 05 21 Estimation of Economic Opportunities Per Cow in Smallholder Dairy Farms برآورد فرصت های اقتصادی هر راس گاو در گاوداری های شیری کوچک 91 102 24913 10.22059/ijas.2012.24913 FA محمود وطن خواه عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی شهرکرد مهراب فرجی کارشناس ارشد سازمان جهاد کشاورزی استان چهارمحال و بختیاری علی اکبر قره داغی عضو هیأت علمی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور علیرضا آقاشاهی عضو هیأت علمی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور Journal Article Four hundred and ninety five smallholder dairy farms in 52 villages of different cities in Chaharmohal and Bakhtiari province including 1321 lactating cows and totalling 2811 total mature cows (lactating and dry)were employed during winter 2009 to summer 2010 to estimate the economic opportunities as per cow in smallholder dairy farms. A questionnaire survey was employed to collect data from the previous years information, already recorded information, direct recordings during visiting of the farm as well as interview with the small holder farmer. A number of 5 economic opportunities were evaluated using revenue and expense for each farm. An economic opportunity is considered as the level the amount of additional revenue that could be obtained if farmers could improve various productivity indexes to meet the reasonable targets. The overall means of indexes were: 6.99% for average calf mortality, 30.07 months for average age at first calving, 15.77 months for average calf production interval, 335.93 days for average lactation period and 13.30 kg for average daily milk produce per cow the reasonable targets for which were 3.85%, 29 months, 15 months, 376 days and 18 kg, respectively. The sum of economic opportunities per cow per year were estimated as 10523 thousand Rails comprised of 5769 thousand Rails (57.22% total) for average daily milk produce per cow, 1630 thousand Rails (23.06% total) for average lactation length, 1586 thousand Rails (12.68% total) for average age at first calving, 169 thousand Rails (5.46% total) for average calf production interval and 180 thousand Rails (1.58% total) for average calf mortality, respectively. Considerable variations were observed for quintuplet economic opportunities, percent of total and sum of economic opportunities in different cities, seasons and for different breeds. Thus, increasing the average daily milk produce per cow and average lactation duration as well as decreasing average age at first calving along with average calf production interval could considerably affect profit and productivity. در این مطالعه به منظور برآورد فرصت های اقتصادی هر راس گاو در گاوداری های کوچک از تعداد 495 واحد گاوداری در 52 روستای شهرستان های مختلف استان چهار محال و بختیاری شامل 1321 راس گاو مولد و 2811 راس کل گله طی زمستان 1388 تا تابستان 1389 استفاده شد. نحوه جمع آوری داده ها به صورت پرسش نامه ای و استفاده از اطلاعات یک سال گذشته گاودار، رکوردهای یاداشت شده، رکوردگیری مستقیم و مصاحبه با گاودار بود. با استفاده از منابع درآمد و هزینه برای هر گله تعداد 5 فرصت اقتصادی محاسبه شد. فرصت اقتصادی، مقدار درآمد اضافی است که اگر گاوداران بتوانند شاخص های بهره وری مختلف را تا حد اهداف قابل دسترس ارتقاء بدهند، عاید آن ها خواهد شد. میانگین کل شاخص ها به صورت 99/6 درصد برای متوسط تلفات گوساله، 07/30 ماه برای متوسط سن در اولین گوساله زایی، 77/15 ماه برای متوسط فاصله گوساله زایی، 93/335 روز برای متوسط طول دوره شیردهی و 30/13 کیلوگرم برای متوسط تولید شیر روزانه هر راس گاو و اهداف قابل دسترس به ترتیب 85/3 درصد، 29 ماه، 15 ماه، 376 روز و 18 کیلوگرم بودند. مجموع فرصت های اقتصادی برآورد شده معادل 10523 هزار ریال به ازای هر راس گاو در سال به ترتیب اولویت شامل 5769 هزار ریال (22/57 درصد از کل) برای متوسط شیر تولیدی روزانه هر راس گاو، 1630 هزار ریال (06/23 درصد از کل) برای متوسط طول دوره شیردهی، 1586 هزار ریال (68/12 درصد از کل) برای متوسط سن در اولین گوساله زایی، 169 هزار ریال (46/5 درصد از کل) برای متوسط فاصله گوساله زایی و 180 هزار ریال (58/1 درصد از کل) برای متوسط تلفات گوساله بودند. تنوع قابل ملاحظه ای برای فرصت های اقتصادی پنج گانه، درصد آن ها از کل و مجموع فرصت های اقتصادی در مناطق مختلف استان، فصول مختلف و همچنین نژادهای متفاوت وجود داشت. بنابراین، افزایش متوسط تولید شیر روزانه هر راس گاو و طول دوره شیردهی و همچنین کاهش متوسط سن در اولین گوساله زایی و فاصله گوساله زایی در افزایش سودآوری و بهره وری موثر هستند. https://ijas.ut.ac.ir/article_24913_76156affbdaee88e92d5a2f7b57ada1d.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 43 1 2012 05 21 Use Of Principal Components Analysis to Prediction Fat-tail Weight Trait in Lori-Bakhtiari Sheep استفاده از روش تحلیل مولفه‌های اصلی برای پیش بینی صفت وزن دنبه در گوسفندان نژاد لری بختیاری 103 111 24914 10.22059/ijas.2012.24914 FA محمدرضا بختیاری زاده دانشجوی دوره دکتری پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، محمد مرادی شهربابک استاد پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، 0000-0002-5255-609X حسین مرادی شهربابک استادیارپردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، 0000-0002-6680-7662 محمود وطن خواه دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرکرد Journal Article The relationship between live body weight, body length, girth circumference, animal hight, upper, middle as well as lower width of fat-tail, fat-tail length, fat-tail gap length, fat-tail depth and fat-tail circumference along with fat-tail weight were determined using records of 731 Loribakhtiari sheep. Principal Component and Least Square Analyses were applied to solve the collinearity instability. Collinearity problems as portrayed by variance inflation factors above 5 or 10 were evident in some of independent variables. Results showed that the problem of collinearity in relation with fat-tail weight of 11 independent variables could be solved by using Principal Component Analysis method. Fat-tail gap length, fat-tail depth, and fat-tail circumference vs. girth circumference, and fat-tail length respectively represented the highest and the lowest coefficients regarding the estimation of fat-tail weight. به منظور بررسی ارتباط 11 صفت وزن زنده، طول بدن حیوان، محیط دور بدن، قد حیوان، عرض وسط دنبه، عرض پایین دنبه، عرض بالای دنبه، طول دنبه، طول شکاف دنبه، عمق دنبه و محیط دور دنبه با صفت وزن دنبه از اطلاعات 731 راس گوسفندان لری بختیاری و با هدف از بین بردن مشکل هم‌راستایی چندگانه، از روش‌های تحلیل مولفه‌های اصلی و حداقل مربعات معمولی استفاده گردید. وجود هم‌راستایی چندگانه با استفاده از عامل تورم واریانس (بیشتر از 5 یا 10) در بعضی از متغیرهای مستقل شناسایی شد. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که مشکل هم‌راستایی چندگانه موجود در اطلاعات مربوط به ارتباط بین وزن دنبه گوسفند لری بختیاری با 11 متغیر مستقل مربوط به این صفت با استفاده از روش تابعیت مولفه‌های اصلی قابل حل می‌باشد. همچنین از کل این 11 متغیر صفات طول شکاف دنبه، عمق دنبه و محیط دور دنبه به ترتیب بالاترین ضریب را در برآورد وزن دنبه و به همین ترتیب صفات محیط دور بدن و طول دنبه به ترتیب کمترین ضریب را در برآورد وزن دنبه به خود اختصاص دادند. https://ijas.ut.ac.ir/article_24914_7c405af5d78fe60ff050b1da3143c84a.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 43 1 2012 05 21 The impact of Maternal Effects on Genetic Parameters of Performance Traits in a Commercial Broiler Dam Line اثر عوامل مادری بر پارامترهای ژنتیکی صفات عملکرد یک لاین مادری تجاری مرغ گوشتی 113 122 24915 10.22059/ijas.2012.24915 FA جواد احمدپناه دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران رسول واعظ ترشیزی دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران 0000-0003-2781-7558 Journal Article In this study, the effect of maternal additive genetic and environment on body weight at 6 weeks (BWT6W), breast width (HBRS), carcass weight (CARCWT), breast weight (BRSWT), blood hematocrit value (HEM), residual feed intake (RFI), daily feed intake (DFI) and average daily gain (ADG) were investigated in a commercial broiler dam line. With and without maternal effects, six different animal models were taken into account, and the most appropriate model chosen as based on likelihood ratio test. Data were analysed through animal model, DMU software. As for BWT6W, HBRS, RFI, DFI and ADG, direct and maternal additive genetic effects with direct-maternal additive genetic covariance and maternal environmental effects (model 8) were significant (P<0.01). Based on this model, direct and maternal heritabilities along with maternal environmental variance as a proportion of phenotypic variance were 0.328, 0.026, and 0.029 for BWT6W, 0.366, 0.039 and 0.029 for HBRS, 0.309, 0.018 and 0.023 for RFI, 0.319, 0.017 and 0.026 for DFI and 0.257, 0.026 and 0,025, for ADG, respectively. As for CARCWT and BRSWT, the important effects were direct additive genetic, maternal additive genetic and covariance between direct and maternal additive effects (model 4). Under this model, estimates of direct and maternal heritabilities were 0.326 and 0.073 for CARCWT vs. 0.485 and 0.036 for BRSWT, respectively. For HCT, none of the maternal effects were significant (P>0.05).The results indicated that ignoring maternal effects in the analysis tended to overestimate direct additive genetic variances as well as their corresponding heritabilities for all the traits. در این تحقیق اثر عوامل ژنتیکی افزایشی و محیطی مادری بر صفات وزن بدن در سن 6 هفتگی، وزن لاشه، وزن سینه، عرض سینه، میزان هماتوکریت خون، افزایش وزن بدن، مقدار غذای مصرفی، و باقیمانده ی غذای مصرفی با استفاده از داده های جوجه‌های گوشتی یک لاین تجاری مادری مورد بررسی قرار گرفت. برای هر صفت، 6 مدل مختلف حیوان با و بدون اثر عوامل مادری برازش و مناسب‌ترین مدل از طریق آزمون نسبت لگاریتم درستنمایی تعیین گردید. داده‌ها با استفاده از روش حداکثر درستنمایی محدود شده و نرم‌افزار DMU تجزیه و تحلیل شدند. اثر ژنتیکی افزایشی مستقیم، ژنتیکی افزایشی مادری، محیطی مادری و کوواریانس اثر ژنتیکی افزایشی مستقیم و مادری برای صفات وزن بدن در 6 هفتگی، عرض سینه، مقدار غذای مصرفی، باقیمانده ی غذای مصرفی و افزایش وزن بدن معنی‌دار (01/0P<) بود. وراثت‌پذیری مستقیم، مادری و نسبت واریانس محیطی مادری به واریانس فنوتیپی به ترتیب برای وزن بدن در 6 هفتگی 328/0، 026/0، 029/0، عرض سینه 366/0، 039/0، 029/0، باقیمانده ی غذای مصرفی 309/0، 018/0، 023/0، مقدار غذای مصرفی 319/0، 017/0، 026/0 و افزایش وزن بدن 257/0، 026/0، 025/0 برآورد شدند. برای صفات وزن لاشه و وزن سینه مدل با اثر ژنتیکی افزایشی مادری با در نظر گرفتن کوواریانس اثر ژنتیکی افزایشی مستقیم و مادری معنی‌دار (01/0P<) بود. بر اساس این مدل برآورد وراثت‌پذیری مستقیم و مادری به ترتیب برای وزن لاشه 326/0، 073/0 و برای وزن سینه 485/0، 036/0 بودند. اثر عوامل مادری بر میزان هماتوکریت خون معنی‌دار نبود (05/0P>). نتایج این مطالعه نشان داد، با وجود اینکه سهم واریانس ژنتیکی و محیطی مادری برای صفات کم بود اما منظور نمودن آن‌ها در مدل برای اکثر صفات مورد مطالعه سبب افزایش صحت برآورد مؤلفه ی واریانس ژنتیکی افزایشی مستقیم و وراثت پذیری آن می شود. https://ijas.ut.ac.ir/article_24915_d3d9007636be26969e05f6ba1d3cf7dd.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 43 1 2012 05 21 Using Principal Components of the Additive Genetic Random Regression Coefficients Matrix to Modify Lactation Curve of Holstein Dairy Cattle in Iran استفاده از مؤلفه‌های اصلی ماتریس ضرایب تابعیت تصادفی جهت تغییر ژنتیکی منحنی شیردهی گاوهای هلشتاین در ایران 123 130 24916 10.22059/ijas.2012.24916 FA حسین مهربان دانشجوی سابق دوره دکتری پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران اردشیر نجاتی جوارمی دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0002-0228-011X سیدرضا میرایی آشتیانی استاد پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران حسن مهربانی یگانه استادیارپردیس کشاورزی ومنابع طبیعی دانشگاه تهران ونولیا ایبانز اسکریچ محقق ژنتیک و اصلاح نژاد دام، مؤسسه ایرتا، لیدا، اسپانیا Journal Article The objective of this study was to investigate the effect of principal components (PC) of the regression coefficients (co)variance matrix on the lactation curve, and on the formation of selection index to modify the curve, based on these PC’s, and as well to estimate additive genetic and phenotypic variances and heritability of the constructed selection index. Lactation period of 301 d (5-305) was partitioned into 10 equal stages, such that the values of weighted coefficients (unrestricted selection index) were considered the same value as of the lactation stage. In contrast, the value of weighted coefficients (restricted selection index) which were calculated based on the genetic gain in each stage of lactation. The results showed that the first PC had an impact on milk production and the second PC was associated with persistency. The third PC increased (decreased) milk production in early and late (middle) lactation and the fourth PC decreased (increased) milk production in early (late) as well as middle of second (first) part of lactation curve. Because of more emphasis on persistency and decreasing genetic gain in early lactation in compared with , the value of weighted coefficients first (third) and second (fourth) PC were decreased (increased). Because of decreasing the variance of additive genetic in due to negative genetic covariance between the stages of lactation, the heritability of (0.08) decreased in comparison with (0.33) which lead to decline genetic gain. هدف از این تحقیق، بررسی اثر مؤلفه‌های اصلی ماتریس ضرایب تابعیت تصادفی بر روی منحنی شیردهی و تشکیل شاخص انتخاب اصلاحی براساس این مؤلفه‌ها جهت تغییر منحنی شیردهی، برآورد واریانس ژنتیکی افزایشی و فنوتیپی و همچنین برآورد وراثت‌پذیری این شاخص در گاوهای هلشتاین ایران بود. بدین منظور دوره شیردهی 301 (5 الی 305) روزه به 10 مرحله به گونه‌ای تقسیم شد که در (شاخص اصلاحی محدود نشده)این مراحل دارای ارزش یکسان و در (شاخص اصلاحی محدود شده) براساس میزان پیشرفت ژنتیکی مورد نظر در هر مرحله شیردهی ارزش‌های وزنی آنها محاسبه شدند. نتایج نشان داد که اولین مؤلفه اصلی بر روی سطح تولید شیر اثر داشته و دومین مؤلفه اصلی با تداوم شیردهی رابطه داشتند. مؤلفه اصلی سوم باعث افزایش(کاهش) تولید شیر در اوائل و اواخر (اواسط) دوره شیردهی و مؤلفه اصلی چهارم باعث کاهش(افزایش) تولید در اوائل(اواخر) و اواسط نیمه دوم(اول) منحنی شدند. به دلیل تأکید بیشتر بر روی تداوم شیردهی و کاهش پیشرفت ژنتیکی تولید شیر در مراحل اولیه شیردهی، ضرایب وزنی مؤلفه‌های اول(دوم) و سوم(چهارم) این شاخص در مقایسه با کاهش(افزایش) یافتند. میزان وراثت‌پذیری (08/0) نسبت به (33/0) به دلیل کاهش واریانس ژنتیکی افزایشی در نتیجه کواریانس ژنتیکی منفی بین مراحل شیردهی، کاهش یافت و افت پیشرفت ژنتیکی را به همراه داشت. https://ijas.ut.ac.ir/article_24916_222c44c26a02c54e3a9fd0d895b12df4.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 43 1 2012 05 21 Genetic Porlymorphism of Hemoglobin, Transferrin and Ablumin and an investigation of their Relationship with Some Productive Traits in Kermani Sheep, Iran تعیین چندشکلی پروتئین‌های آلبومین، هموگلوبین و ترانسفرین و بررسی ارتباط آنها با برخی از صفات تولیدی در گوسفند نژاد کرمانی 131 139 24917 10.22059/ijas.2012.24917 FA زکریا قدیری دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران.کرج محمد مرادی شهربابک استاد گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران.کرج 0000-0002-5255-609X حسین مرادی شهربابک استادیار گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران.کرج 0000-0002-6680-7662 قدرت اله رحیمی استاد گروه علوم دامی و آبزیان، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی مازندران، ساری Journal Article Data on 300 Kermani sheep from Kermani Breeding Center of Shahrbabak were utilized in the present research. Horizontal polyacryle amide electrophoresis was employed to detect polymorphism of Transferrin and Albumin, while Acetate cellulose being utilized for Hemoglobin. Three genotypes of Hemoglobin were observed(AA, AB and BB with respective frequencies of 4.6, 43.8 and 51.6). Frequency of A allele of Hemoglobin in Kermani sheep was superior to those investigated in other Iranian sheep. Eight allels were determined for tranferrin, (B, C, A, D, E, G, Q and L in frequencies of 46.7, 27.11, 12.82, 9.16, 2.01, 1.28, 0.55 and 0.37 respectively). These alleles made up 19 genotypes from among which BC genotype possessed the most frequency while AL & LD genotypes the least ones. Albumin Electrophoresis results showed two genotypes SS and SW with frequency of 98% and 2% respectively. Following genotype determination of the sheep for the proteins, effect of proteins on body weight, daily weight gain and wool production was investigated. Trensferrin and Hemoglobin effects were singnificant on 12 month weight (P<0.05), from which the sheep with BB Hemoglobin and CE Transferrin types weighted the highest. Effect of proteins on other traits was not significant although some genotypic groups of hemoglobin and transferrin exhibited significant differences. چند شکلی پروتئینهای آلبومین، هموگلوبین و ترانسفرین در 300 راس گوسفند نژاد کرمانی از جمعیت ایستگاه اصلاح‌نژاد گوسفند کرمانی در شهربابک تعیین شد. جهت تعیین چند شکلی پروتئین هموگلوبین از الکتروفورز افقی استات سلولز با بافر پیوسته و جهت تعیین چند شکلی پروتئینهای آلبومین و ترانسفرین از الکتروفورز افقی ژل پلی‌آکریل آمید با بافر ناپیوسته استفاده شد. الکتروفورز پروتئین هموگلوبین دو آللA وB این پروتئین را به ترتیب با فراوانی 5/26 و 5/73 درصد مشخص کرد که به صورت سه ژنوتیپAA، AB و BBبا فراوانی6/4، 8/43 و 6/51 وجود داشتند. فراوانی آللA هموگلوبین در گوسفند کرمانی نسبت به سایر نژادهای مطالعه شده‌ی ایران بیشتر بود. از مجموع 11 آلل شناخته شده‌ی ترانسفرین 8 آلل A, G, B, L, C, D, E, Q به ترتیب با فراوانی 55/0، 01/2، 16/9، 11/27، 37/0، 7/46، 28/1و 82/12 درصد مشاهده شد که 19 ژنوتیپ را تشکیل داده بودند و ژنوتیپ BC بیشترین و ژنوتیپهایAL, LL کمترین فراوانی را داشتند. الکتروفورز آلبومین در جمعیت مورد مطالعه دو ژنوتیپSS وSW را به‌ترتیب با فراوانی 98 و 2 درصد مشخص کرد. سپس ارتباط پروتئین‌ها با وزن بدن در سنین مختلف، اضافه وزن روزانه و تولید پشم بررسی شد که اثر هموگلوبین و ترانسفرین بر روی وزن 12 ماهگی معنی‌دار بدست آمد(05/0P<). و بیشترین وزن‌ها مربوط به افراد با ژنوتیپ BB هموگلوبین و CE ترانسفرین بود. اثر پروتئین‌ها بر روی سایر صفات معنی‌دار نبود؛ هرچند بین برخی از کلاس‌های ژنوتیپی ترانسفرین و هموگلوبین اختلاف معنی‌دار وجود داشت. https://ijas.ut.ac.ir/article_24917_905fb31e485e7f2fad5cba1f425d72e6.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 43 1 2012 05 21 A Study of the Association of Polymorphic Variations in Ovine Transferrin with the Economic Carcass, and Fat-Tail Traits and in Makoei Breed مطالعه تغییرات چند شکلی ترانسفرین با صفات اقتصادی لاشه و دنبه در گوسفند ماکوئی 141 149 24918 10.22059/ijas.2012.24918 FA امیرحسین خلت آبادی فراهانی استاد یار گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه اراک 0000-0001-5805-590X حسین مرادی شهربابک استادیار گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران.کرج. 0000-0002-6680-7662 حسین محمدی دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران.کرج. Journal Article To determine the protein polymorphism of ovine transferrin association with carcass economic traits in Makoei, blood samples of 576 (male and female) lambs with two types of Venoject (EDTA anticoagulant containing and non-anticoagulant containing). plasma and serum were then separated and kept in the Central Laboratory of Animal Science Depaartment in Karaj at -20°C. The research was conducted in Maysam Slaughter House located in Robat Karim. Transferrin polymorphism was determined through horizontal electrophoresis gel polyacrylamid. In total 24 genotypes with 10 respective alleles of C, B, D, A, E, G, L, K, M, Q, frequency were determined. The C allele with 0.29 frequency was the frequent allele and the M one with the 0.004 frequency was the rare allele. Association of polymorphic variations of ovine transferrin with live weight, hot carcass weight, hot carcass weight with and fat-tail weight was significant (P<0.01), but the genotypes of different proteins of transferrin with abdominal fat were not recorded as significant (P>0.05). به منظور تعیین چند شکلی پروتئین ترانسفرین و بررسی ارتباط آن با برخی صفات اقتصادی لاشه در گوسفند ماکوئی، از 576 رأس بره‌‌ نر و ماده خونگیری و به ازاء هر رأس حیوان با دو نوع ونوجکت (حاوی ماده ضد انعقادی EDTA و بدون ماده ضد انعقاد) خونگیری انجام شد و سپس پلاسما و سرم‌ بطور مجزا در آزمایشگاه مرکزی علوم دامی کرج تفکیک و در 20- درجه سانتیگراد نگهداری شدند. رکوردهای مربوط به صفات لاشه و دنبه در کشتارگاه میثم واقع در رباط کریم ثبت شدند. جهت تعیین چند شکلی ترانسفرین از الکتروفورز افقی با ژل پلی آکریل آمید استفاده شد. نتایج حاصل از الکتروفورز نمونه‌ها 24 نوع ژنوتیپ با 10 نوع آلل را برای پروتئین ترانسفرین مشخص کرد که فراوانی آللها به ترتیب فراوانی عبارتند از C، B، D، A، E، G،‌‌ L، K، M، Q که آلل C با فراوانی 290/0 فراوانترین آلل و آلل M با فراوانی 004/0 نادرترین آلل بود. چند شکلی پروتئین ترانسفرین با وزن زنده، وزن لاشه گرم، وزن لاشه گرم بدون دنبه و وزن دنبه در سطح بالایی معنی‌دار بود (01/0‌P<). ارتباط ژنوتیپ های مختلف پروتئین ترانسفرین با چربی حفره بطنی معنی دار نبود (05/0‌P>). https://ijas.ut.ac.ir/article_24918_f1f8d9e8023b645373b6363e6a6ec18c.pdf