دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 57 1 2026 03 21 Investigating the addition of a herbal supplement containing tannin (from 3 different sources) on growth performance, health and safety status in Holstein suckling calves بررسی اثر مکمل گیاهی حاوی تانن با منابع مختلف بر عملکرد رشد، وضعیت ایمنی و سلامت گوساله‫های شیرخوار هلشتاین‬ 1 18 103329 10.22059/ijas.2025.385892.654041 FA احمدرضا ایکدری باصیری گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران آرش آذرفر گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران امیر فدایی فر گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران Journal Article 2024 12 03 This study aimed to evaluate the effects of tannin from three sources on functional characteristics, blood metabolites and health parameters of Holstein calves. Thirty-six female Holstein calves were assigned to three experimental treatments : ( 1) control group 2) calves fed with tannin supplementation ( 50% oak kernel + 30% elm and 20% pomegranate peel) for 30 days daily 30 g and 3) calves they were fed tannin supplement for 30 days daily for 60 g) in a completely randomized design. All calves were weaned at 70 days of age. Feed efficiency, daily weight gain and weaning weight were higher for calves treated with tannin supplementation compared to the control group (P<0.05), but treatments had no significant effect on the amount of dry matter intake. The highest daily weight gain was observed in the third treatment. withers height and hip height were higher in the third treatment compared to calves in the other two groups (P<0.05), but the other related traits with skeletal growth were not affected by experimental treatment. Stool scores, days of diarrhea and rectal temperature were affected by experimental treatments (P<0.05). Total white blood cell and neutrophil counts were significantly lower in calves receiving tannin supplementation. In general, the use of a combination supplement of oak, pomegranate peel and elm improves the performance of calves resulting strengthening the immune system. در مطالعه حاضر اثر افزودن یک مکمل گیاهی حاوی تانن با سه منبع مختلف (ترکیبی از 50 درصد مغز بلوط+30 درصد سنجد و 20 درصد پوست انار) بر عملکرد رشد، وضعیت سلامت و ایمنی گوساله‌های شیرخوار هلشتاین مورد بررسی قرار گرفت. تعداد 36 رأس گوساله نر با وزن اولیه 2 ± 60/40 کیلوگرم، به مدت 30 روز، در قالب طرح کاملاً تصادفی به سه گروه آزمایشی شامل یک) گروه شاهد دو) گوساله‫های تغذیه‌شده با مکمل حاوی تانن به مقدار 30 گرم در روز و سه) گوساله‫های تغذیه‌شده با مکمل حاوی تانن به مقدار 60 گرم در روز اختصاص داده شدند. گوساله‌ها تا سن 30 روزگی مکمل گیاهی حاوی تانن را دریافت و سپس در سن 70 روزگی از شیر گرفته شدند. گوساله‌ها پس از تولد در جایگاه‫های انفرادی تا سه روزگی با مقدار کافی آغوز تغذیه شدند. در تمام طول آزمایش خوراک آغازین برای تمامی تیمارها مشابه بود. وزن‌کشی و اندازه‌گیری شاخص‌های رشد اسکلتی و فراسنجه‫های خون اندازه‫گیری شد. استفاده از مکمل حاوی تانن بر ماده‫ خشک مصرفی گوساله‌ها اثر معنی‫داری نداشت (05/0>P). افزایش وزن روزانه، وزن از شیرگیری و بازده مصرف خوراک در گوساله‌های مصرف‌کننده مکمل تانن در مقایسه با گروه شاهد بالاتر بود (05/0>P). ارتفاع جدوگاه و ارتفاع کپل گوساله‫های دریافت‌کننده 60 گرم مکمل در مقایسه با دو گروه دیگر بیشتر بود (01/0> P). قوام مدفوع، تعداد روزهای ابتلا به اسهال و دمای رکتوم تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. پروتئین کل و آلبومین خون در تیمارهای دریافت‌کننده مکمل از لحاظ آماری بیشترین بود (05/0>P). همچنین تعداد کل گلبول‌های سفید و نوتروفیل‌ها در گوساله‌های دریافت کننده مکمل تانن به طور معنی‌داری کمتر بود (05/0> P). به طور کلی نتایج این پژوهش نشان داد که استفاده از مکمل ترکیبی بلوط، پوست انار و سنجد در جیره گوساله‌های شیرخوار منجر به بهبود عملکرد، تقویت سیستم ایمنی می‌گردد.

https://ijas.ut.ac.ir/article_103329_1562b06760f62219d25447dfd93f9e0d.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 57 1 2026 03 21 Determination of nutritional value, different protein fractions of black soldier fly larvae in the Net Carbohydrate and Protein System and degradability by nylon bag method تعیین ارزش غذایی، بخش‌های مختلف پروتئینی لارو مگس سرباز سیاه در سیستم کربوهیدرات و پروتئین خالص کرنل و تجزیه‌پذیری به روش کیسه‌های نایلونی ‬ 19 42 103409 10.22059/ijas.2025.398605.654089 FA الهام ندری گروه گروه علوم دامی، دانشکده علوم . مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران فردین هژبری گروه علوم دامی، دانشکده علوم . مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران 0000-0002-0165-7974 داریوش علیپور گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران حسن علی عربی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Journal Article 2025 07 15 This research focused on evaluating black soldier fly larvae as a potential alternative protein source for animal feed by analyzing their protein fractions using the Cornell Net Carbohydrate and Protein System and assessing protein degradability with the nylon bag method. The larvae were raised on waste from a student restaurant. Upon completion of the larval growth phase, their approximate composition, fatty acid, and amino acid profiles were analyzed. Proteins were fractionated using phosphate buffer, neutral detergent, and acidic detergent solutions. Degradability was conducted with the nylon bag technique using two sheep fitted with permanent rumen fistulas. The rearing process showed that 85 grams of eggs produced 63.5 kilograms of dried larvae, and 225.76 grams of fresh larvae were generated per kilogram of feed consumed. The entire growth and hatching period lasted 15 days, with larvae reaching an average size of two centimeters. The larvae contained 41.71% crude protein and 35.01% ether extract, with high levels of essential amino acids such as methionine and lysine, and non-essential amino acids including aspartic and glutamic acids. The main fatty acids were saturated lauric and palmitic acids, along with unsaturated oleic and linoleic acids. Intermediately degradable protein was the largest fraction, while non-protein nitrogen and rapidly degradable protein made up 14.58% and 9.63% of the protein, respectively. The potential and effective degradability of crude protein at a passage rate of 0.05 were 43.97% and 31.59%, respectively. Overall, the results suggest that black soldier fly larvae possess favorable nutritional qualities and efficiently convert organic waste into valuable nutrients, making them a viable alternative protein source for ruminant feeding. هدف از این مطالعه، بررسی استفاده از لارو مگس سرباز سیاه، به‌عنوان منبع پروتئین جایگزین در جیره دام از طریق ارزیابی بخش‌های پروتئینی لارو در سیستم کربوهیدرات و پروتئین خالص کرنل و تجزیه‌پذیری به روش کیسه‌های نایلونی بود. سوبسترا در پرورش لارو، پسماند رستوران بود. در انتهای رشد لاروی، تجزیه تقریبی، ترکیب اسیدهای چرب و اسیدهای آمینه لارو تعیین شد. از بافر فسفات، محلول شوینده خنثی و محلول شوینده اسیدی برای تفکیک پروتئین به بخش‌های مختلف استفاده شد. تجزیه‌پذیری با روش کیسه‌های نایلونی و دو راس گوسفند با فیستولای دائمی شکمبه انجام شد. نتایج دوره پرورش لارو نشان داد، به ازای 85 گرم تخم لارو، 5/63 کیلوگرم لارو خشک‌شده و به ازای هر کیلوگرم خوراک مصرف شده 76/225 گرم لارو (وزن تر) تولید شد. طول دوره پرورش و خروج از تخم، 15 روز با طول متوسط دو سانتی‌متری قابل برداشت بود. پروتئین خام و چربی خام لارو به ترتیب 71/41 و 01/35 درصد بود. لارو حاوی غلظت‌های بالایی از اسیدهای آمینه ضرروری نظیر متیونین و لیزین و غیر ضروری نظیر اسیدهای آسپارتیک و گلوتامیک بود. بیشترین غلظت اسیدهای چرب مربوط به لوریک و پالمتیک (اشباع) و اولئیک و لینولئیک (غیر اشباع) بود. پروتئین حقیقی با تجزیه‌پذیری متوسط بیشترین بخش پروتئین را تشکیل داد. نیتروژن غیرپروتئینی و پروتئین حقیقی با تجزیه‌پذیری سریع به ترتیب 58/14 و 63/9 درصد پروتئین را تشکیل دادند. پتانسیل تجزیه‌پذیری و تجزی‌پذیری موثر پروتئین خام در نرخ عبور 05/0 به ترتیب 97/43 و 59/31 درصد بود. نتایج نشان داد که پروتئین لارو مگس سرباز سیاه دارای خصوصیات تغذیه‌ای مناسبی است و این لارو توانایی تبدیل پسماند مواد آلی به مواد مغذی ارزشمند برای تغذیه نشخوارکنندگان را دارد و می‌تواند به‌عنوان یک منبع جدید، جایگزین مناسبی برای منابع پروتئینی رایج باشد.

https://ijas.ut.ac.ir/article_103409_d29f09493460bac494791f2313dc21bf.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 57 1 2026 03 21 Homozygosity percentage in beekeeping areas of Sistan and Baluchistan province and its effect on honey production درصد هموزیگوسیتی در مناطق پرورش زنبور عسل استان سیستان و بلوچستان و تأثیر آن بر میزان تولید عسل 43 57 103408 10.22059/ijas.2025.393189.654071 FA زهره مهربان گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران کمال شجاعیان گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران 0009-0008-6640-0134 غلامرضا داشاب گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران مسعود رضوان گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران 0009-0006-3586-7079 Journal Article 2025 04 13 Considering the importance of homozygosity of sex alleles on yield and honey production, the present study aimed to evaluate the level of homozygosity in beekeepers of Sistan and Baluchistan province based on the centers of apiaries and based on beekeeping potential, number of colonies and beekeepers. For this purpose, colonies with queens of the same age and the same population (preferably more than seven times the population) were randomly selected from the centers of beehives in different regions of the province and subjected to field studies. A total of 200 honey bee colonies (from four counties, 5 districts in each district 10 colonies) were selected. The traits of the number of empty cells and the amount of honey production were measured at the end of the 6 months. Based on the number of empty cells, the percentage of homozygosity of sex alleles and the number of homozygous alleles were calculated. Data analysis was performed using a nested design with two factors: county and district. The effects of homozygosity on honey production performance were analyzed using analysis of covariance and regression analysis. The results showed that the lowest hemozygosity coefficient (2.89%) was observed in the Ismail-Abad district, Khash city. Additionally, Delgan city produced the highest amount of honey (12.07 kg per hive), but the amount of honey produced in Habib Abad district, Taftan city, was the highest at 18.79 kg per hive, compared to other districts. The higher amount of honey production in the Habib-Abad sector, Taftan city, may be due to more suitable regional conditions or better nutrition of honey beehives in this sector compared to other industries. In the present study, the correlation between the percentage of homozygosity and the honey production trait was insignificant. Therefore, the adverse effects of homozygosity on honey bee performance and reduction in colony population size were not observed, thus indicating the favorable state of beekeeping and high diversity in honey bee colonies in the Sistan and Baluchistan province, and enabling breeding programs by selecting for the production of queens with high performance and other desirable traits. با توجه به اهمیّت هموزیگوسیتی آلل‌های جنسی بر عملکرد و تولید عسل، هدف از مطالعه حاضر ارزیابی میزان هموزیگوسیتی آلل های جنسی در زنبورستان‌های استان سیستان و بلوچستان بر اساس مراکز تجمع زنبورستان‌ها و بر مبنای پتانسیل زنبورداری، تعداد کلنی و زنبوردار ارزیابی شد. بدین منظور از مراکز تجمع زنبورستان‌ در مناطق مختلف استان،کلنی‌های دارای ملکه‌های هم سن و دارای جمعیّت یکسان ‌(ترجیحاً بیشتر از هفت شان جمعیّت)‌ به صورت تصادفی انتخاب و مورد مطالعات میدانی قرار گرفتند. تعداد 200 کلنی زنبور عسل (از چهار شهرستان، هر شهرستان 5 بخش و از هر بخش 10 کلنی) انتخاب شدند. صفات تعداد حجرات خالی و میزان تولید عسل در پایان دوره 6 ماهه اندازه‌گیری شدند. بر اساس تعداد حجرات خالی درصد هموزیگوسیتی آلل‌های جنسی و تعداد آلل هموزیگوت محاسبه شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها بر اساس طرح آشیانه‌ای با دو عامل شهرستان و منطقه انجام گرفت و آثار هموزیگوسیتی بر عملکرد تولید عسل از تجزیه کواریانس و تجزیه رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد کمترین ضریب هموزیگوسیتی (89/2 درصد)‌ در بخش اسماعیل آباد، شهرستان خاش مشاهده شد. همچنین شهرستان‌دلگان بیشترین میزان تولید ‌عسل ‌(07/12‌ کیلوگرم به ازای هر‌کندو)‌ را به خود اختصاص داد، ‌امّا میزان عسل‌ تولیدی در بخش حبیب آباد، شهرستان تفتان نسبت به سایر بخش‌ها در بالاترین مقدار به میزان‌79/18‌ کیلوگرم به ازای هر کندو بود. بالاتر بودن میزان تولید عسل در بخش حبیب آباد، شهرستان تفتان می‌تواند به دلیل شرایط منطقه‌ای مناسب‌تر و یا به دلیل تغذیه بهتر کلنی‌های زنبورعسل در این بخش نسبت به سایر بخش‌ها باشد. در مطالعه حاضر همبستگی بین درصد هموزیگوسیتی و صفت تولید عسل غیرمعنی‌دار بود. لذا آثار نامطلوب هموزیگوسیتی بر عملکرد زنبور عسل و کاهش اندازه جمعیت کلنی‌ها مشاهده نشد، لذا حکایت از وضعیت مطلوب زنبورداری و میزان تنوع بالا در کلنی‌های زنبور عسل منطقه سیستان و بلوچستان است و برنامه‌های بهنژادی با انتخاب جهت تولید ملکه‌های با عملکرد بالا و صفات مطلوب دیگر را میسر می‌سازد.

https://ijas.ut.ac.ir/article_103408_5c3214d587196ff8775d78a4c3c50bcc.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 57 1 2026 03 21 Impact of Methanolic Bee Pollen Extract on Ram Sperm Quality in Short- and Long-Term Storage تأثیر عصاره متانولی گرده زنبورعسل بر کیفیت اسپرم قوچ طی نگهداری کوتاه‌مدت و بلندمدت 59 77 103671 10.22059/ijas.2025.394211.654072 FA هدیه پارسامهر گروه علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران حمید دلدار گروه علوم دامی ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران وگروه علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران زربخت انصاری پیرسرایی گروه علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران عیسی دیرنده گروه علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران Journal Article 2025 05 10 This study evaluated the effect of supplementing a Tris–egg yolk-based extender with methanolic bee pollen extract on the sperm quality of Zel rams during short-term storage and after cryopreservation. Semen was collected twice a week from four mature Zel rams using an artificial vagina. After initial evaluation, qualified ejaculates were pooled to eliminate individual variation. Samples were diluted with extenders containing 0 (control), 5, 10, and 15 mg/mL of methanolic bee pollen extract. Additionally, 0.1 mM vitamin E was used as a positive control, and 5 µL of dimethyl sulfoxide (DMSO) was added as the solvent for the extract, whose effect was also evaluated. Short-term storage was carried out at 4°C for 5, 24, 48, and 72 hours. Cryopreserved samples were assessed 14 days after storage in liquid nitrogen. Sperm parameters were evaluated, including motility, viability, plasma membrane integrity, mitochondrial activity, morphological abnormalities, and lipid peroxidation (MDA levels). Results showed that supplementation with bee pollen extract significantly (P<0.05) improved all evaluated parameters compared to the control. The 5 mg/mL treatment yielded the best outcomes during short-term storage, while 15 mg/mL was most effective after thawing. Moreover, the 5 mg/mL concentration was superior in reducing oxidative stress by lowering MDA levels. These findings suggest that adding 5 mg/mL methanolic bee pollen extract to the extender improves ram sperm quality and may be an effective strategy for semen preservation. این پژوهش با هدف بررسی اثر افزودن عصاره متانولی گرده زنبورعسل به رقیق‌کننده تریس–زرده تخم‌مرغ بر کیفیت اسپرم قوچ‌های نژاد زل در شرایط نگهداری کوتاه‌مدت و پس از انجماد انجام شد. اسپرم‌گیری دو بار در هفته از چهار قوچ بالغ نژاد زل با استفاده از واژن مصنوعی صورت گرفت. پس از ارزیابی اولیه، انزال‌های واجد شرایط برای حذف تأثیرات فردی با هم مخلوط شدند. نمونه‌ها با رقیق‌کننده‌هایی حاوی صفر (گروه شاهد)، ۵، ۱۰ و ۱۵ میلی‌گرم بر میلی‌لیتر عصاره متانولی گرده زنبورعسل رقیق شدند. همچنین، ویتامین E با غلظت ۱/۰ میلی‌مولار به‌عنوان کنترل مثبت و ۵ میکرولیتر دی‌متیل‌سولفوکساید (DMSO) به‌عنوان حلال عصاره استفاده شد که اثر آن نیز به‌صورت جداگانه بررسی گردید. نگهداری کوتاه‌مدت در دمای ۴ درجه سانتی‌گراد به مدت ۵، ۲۴، ۴۸ و ۷۲ ساعت انجام شد. نمونه‌های منجمد شده نیز ۱۴ روز پس از نگهداری در ازت مایع مورد ارزیابی قرار گرفتند. فراسنجه‌های جنبایی، زنده‌مانی، فعالیت غشای پلاسمایی، فعالیت میتوکندری، ناهنجاری‌های ریخت‌شناسی و پراکسیداسیون لیپیدی غلظت(MDA) اندازه‌گیری شدند. نتایج نشان داد که افزودن عصاره گرده زنبورعسل به‌طور معناداری (۰۵/۰>P) شاخص‌های ارزیابی‌شده را نسبت به گروه شاهد بهبود بخشید. تیمار ۵ میلی‌گرم بر میلی‌لیتر بهترین نتایج را در نگهداری کوتاه‌مدت و تیمار ۱۵ میلی‌گرم بر میلی‌لیتر بیشترین تأثیر را پس از یخ‌گشایی نشان داد. همچنین، غلظت ۵ میلی‌گرم بر میلی‌لیتر در کاهش تنش اکسیداتیو از طریق کاهش سطح MDA مؤثرتر بود. بر اساس نتایج، استفاده از ۵ میلی‌گرم بر میلی‌لیتر عصاره متانولی گرده زنبورعسل در رقیق‌کننده منی به‌عنوان راهکاری مؤثر برای بهبود کیفیت اسپرم قوچ پیشنهاد می‌شود.

https://ijas.ut.ac.ir/article_103671_f1c19bb40710fc0bdfec924ca0f8225b.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 57 1 2026 03 21 Effect of Walnut and Green Tea Ethanolic Extract to Mitigate Methane Emission and VFA Concentration in Ewes تأثیر عصاره الکلی برگ سبز گردو و برگ چای سبز بر کاهش تولید متان و فراسنجه‌های تخمیر شکمبه‌ای میش‌های شیرده در شرایط برون‌تنی 79 99 103337 10.22059/ijas.2025.394591.654074 FA مریم صاحبی اعلا گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران حامد خلیلوندی بهروزیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران رسول پیرمحمدی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران احسان عناصری گروه بیماریهای دورنی و کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Journal Article 2025 05 21 This study was conducted to evaluate the effects of ethanol extracts of walnut leaves and green tea leaves on ruminal fermentation characteristics, methane and total gas production under in vitro conditions, and microbial population in lactating ewes using microbial-based methods. The experiment was arranged in a completely randomized design with four treatments: a control group (no extract) and three experimental groups receiving 100 mg extract per kg of live weight from walnut leaves, green tea leaves, or an 1:1 ratio. Extracts were administered orally twice daily for two months. At the end of the period, rumen fluid was collected from each treatment and subjected to in vitro gas production tests, including total gas production, methane production, and protozoal counts, conducted in three independent runs with four replicates per treatment. The results indicated that the control group had the highest potential gas production (A) at 373.60 mL, while the mixture of extracts showed the lowest (265.60 mL). The molar proportion of acetate decreased, and that of propionate increased significantly, with the highest propionate values observed in the mixture (34.39%) and walnut leaf (32.21%) treatments, and the lowest in the control (29.80%) and green tea leaf (29.66%) treatments. The combination of extracts led to a reduction in protozoa and methanogen populations, while fungal populations increased significantly (P < 0.02). Overall, the findings suggest that dietary inclusion of these extracts in lactating ewes may beneficially modify rumen fermentation patterns in terms of volatile fatty acid profiles, gas production, and microbial populations. این پژوهش به‌منظور ارزیابی اثر عصاره اتانولی برگ گردو و برگ چای سبز بر روی میشهای شیرده بر ویژگی‌های تخمیر شکمبه‌ای، تولید متان و تولید گاز در شرایط برون‌تنی و جمعیت میکروبی شکمبه بر پایه استفاده از روشهای میکروبی انجام شد. آزمایش به‌صورت طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار شامل گروه شاهد (بدون عصاره) و سه تیمار دریافت‌کننده 100 میلی‌گرم عصاره به ازای هر کیلوگرم وزن زنده از برگ گردو، برگ چای سبز و مخلوط مساوی آن‌ها طراحی شد. عصاره‌ها به مدت دو ماه روزانه در دو وعده به میشها خورانده شد. در پایان دوره، مایع شکمبه از هر تیمار جمع آوری و آزمون‌های تولید گاز کل، تولید متان و شمارش جمعیت پروتوزوا با روش گاز تست در سه ران مستقل و چهار تکرار برای هر تیمار انجام شد. نتایج نشان داد تیمار شاهد بیشترین تولید گاز بالقوه (A) برابر با 60/373 میلی‌لیتر و تیمار ترکیب عصاره‌ها کمترین مقدار برابر با 60/265 میلی‌لیتر را داشت. نسبت مولی استات کاهش و نسبت مولی پروپیونات به‌طور معنی‌داری افزایش یافت، به‌گونه‌ای که بیشترین مقادیر پروپیونات در تیمارهای ترکیبی (39/34) و برگ گردو (21/32) و کمترین مقادیر در شاهد (80/29) و برگ چای سبز (66/294) مشاهده شد. تیمار ترکیب عصاره‌ها منجر به کاهش در جمعیت پروتوزوآ و متانوژن‌ها شد، در حالی که جمعیت قارچ‌ها افزایش یافت (P< 0.02). نتایج این تحقیق نشان داد استفاده از این عصاره‌ها در جیره میش ها می‌تواند تخمیر شکمبه‌ای را از نظر الگوی اسیدهای چرب فرار، تولید گاز و جمعیت میکروبی بهبود دهد.

https://ijas.ut.ac.ir/article_103337_10f3ffe25167f8f688e0227d8078d51c.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 57 1 2026 03 21 The effect of different levels of genotyped animals in ssGBLUP evaluation on accuracy and response to selection: A simulation study اثر سطوح مختلف دام‌های تعیین ژنوتیپ شده در ارزیابی ssGBLUP بر صحت و پاسخ به انتخاب: یک مطالعه شبیه‌سازی 101 112 103341 10.22059/ijas.2025.395855.654078 FA مهدی ایمانی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. حسین مرادی شهربابک گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. محمد مرادی شهربابک گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. 0000-0002-5255-609X Journal Article 2025 05 31 The objective of this study was to investigate single step genomic BLUP (ssGBLUP) evaluation in different scenarios with different numbers of genotyped animals, pedigree errors and heritability using simulated data for weening weight of lambs. Different scenarios were simulated based on heritability and pedigree error, each of them with three levels, and genotyped animals based on five levels. Accuracy and response to selection were studied to compare different scenarios. The R environment was used to perform the simulation steps. With the increase in the percentage of genotyped animals in the ssGBLUP evaluation, the accuracy of selection increased and at different levels of heritability selection accuracy showed less difference. The mean accuracy in the scenario of non-genotyped animals with different levels of pedigree error and heritability was 0.5, and for the scenario with 100% of genotyped animals it was equal to 0.79. In the scenario with non-genotyped animals, pedigree error levels had an inverse relationship with the accuracy of the ssGBLUP evaluations. By increasing the percentage of genotyped animals, the effect of pedigree error with the accuracy of ssGBLUP evaluations becomes less. Also, with the increasing number of genotyped animals, response to selection mean increased. Pedigree error showed a significant effect in a scenario with non-genotyped animals. When the number of genotyped animals added the effect of pedigree error was adjusted and its effect on the response to selection rate decreased. According to obtained results, ssGBLUP evaluation is a suitable choice for genetic analysis of small animal populations. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر سطوح مختلف دامهای تعیین ژنوتیپ شده در ارزیابی ssGBLUP همراه با سطوح مختلف خطای شجره و وراثتپذیری صفت از طریق شبیهسازی بود. برای انجام تحقیق، صفت میانگین وزن شیرگیری برهها در طی پنج نسل شبیه سازی شد. از صحت انتخاب و پاسخ به انتخاب صفت مذکور برای مقایسه اثر سناریوهای مختلف استفاده شد. سناریوها شامل پنج سطح از دامهای تعیین ژنوتیپ شده و دو عامل خطای شجره و وراثتپذیری، هرکدام با سه سطح بود. از نرم افزار R برای انجام این شبیهسازی استفاده شد. با افزایش درصد دامهای تعیین ژنوتیپ شده در ارزیابی ssGBLUP، صحت انتخاب افزایش یافت ولی مقادیر عددی صحت انتخاب در سطوح مختلف وراثتپذیری اختلاف کمتری نشان داد. میانگین صحت در سناریوی دامهای فاقد اطلاعات ژنوتیپی، و سطوح مختلف خطای شجره و وراثتپذیری، 5/0 بود، و برای سناریوی با 100 درصد از دامهای تعیین ژنوتیپ شده، معادل 79/0 بود. در سناریوی دامهای فاقد اطلاعات ژنوتایپینگ، سطوح خطای شجره ارتباط معکوسی با صحت ارزیابیهای ssGBLUP داشت. با افزایش درصد دامهای تعیین ژنوتیپ شده، ارتباط خطای شجره با صحت ارزیابیهای ssGBLUP کمتر شد. با افزایش درصد دامهای تعیین ژنوتیپ شده، میانگین پاسخ به انتخاب نیز افزایش یافت. خطای شجره در سناریویی که تمام دامهای فاقد اطلاعات ژنوتیپی بودند اثر معنی داری را نشان داد. با افزایش درصد دامهای دارای اطلاعات ژنوتیپی، اثر خطای شجرهتصحیح شده و اثر آن بر میزان پاسخ به انتخاب کمتر شد. با توجه به نتایج حاصله از تحقیق حاضر، میتوان گفت ssGBLUP گزینه بسیار مناسبی برای تحلیل ژنتیکی جمعیتهای دامی کوچک است.

https://ijas.ut.ac.ir/article_103341_09dc01a8367b9c803578ebc1836808aa.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 57 1 2026 03 21 The Supplemental Effect of postbiotic Floresis on Health and Productive Parameters in Holstein Cows اثر افزودن پسابیوتیک فلورسیس بر سلامت و فراسنجه‌های تولیدی در گاو‌های هلشتاین 113 130 103342 10.22059/ijas.2025.396007.654079 FA زهرا رضائی گروه مهندسی علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، البرز، کرج، ایران آرمین توحیدی گروه مهندسی علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، البرز، کرج، ایران مهدی گنج خانلو گروه مهندسی علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، البرز، کرج، ایران حمید قاسم زاده نوا گروه مامایی و بیماری‌های تولیدمثلی دام، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2025 06 12 This study investigated the effects of Floresis postbiotic supplementation on the health and productive performance of Holstein dairy cows. Twenty multiparous Holstein cows (parity ≥2) were randomly allocated to two groups in a completely randomized design: a control group (no postbiotic) and a treatment group receiving 500 g/day of Floresis postbiotic. The experimental period spanned from 21 days prepartum—including a 7-day adaptation period—to 49 days postpartum. Milk and fecal samples were collected at defined intervals (milk: days 3, 14, 28, and 49 postpartum; feces: day 14 prepartum and day 49 postpartum). Production parameters included milk yield and composition (fat, protein, lactose, and somatic cell count). Health indicators included body condition score, body weight, dry matter intake, rectal temperature, respiratory rate, heart rate, fecal score, and fecal coliform counts. Postbiotic supplementation significantly increased milk yield (30.42 vs. 26.85 kg/day; P < 0.05), and improved milk composition, including fat content (P < 0.01), protein and lactose percentages and yields (P < 0.01), and reduced somatic cell count (P < 0.01). Additionally, rectal temperature (P < 0.01) and heart rate (P ≤ 0.02) were improved in the treatment group, suggesting better physiological stability. No significant differences were observed in other measured parameters. These findings indicate that Floresis postbiotic can be a safe and effective supplement for improving the health and productive performance of dairy cows. این مطالعه با هدف ارزیابی اثرات افزودن پسابیوتیک[1] فلورسیس بر سلامت و فراسنجه‌های تولیدی گاوهای هلشتاین انجام شد. برای انجام آزمایش تعداد ۲۰ رأس گاو شیری نژاد هلشتاین با میانگین شکم زایش ≥2 در قالب طرح کاملاً تصادفی به دو گروه شاهد (بدون پسابیوتیک) و تیمار (دریافت ۵۰۰ گرم پسابیوتیک در روز) تقسیم شدند. دوره آزمایش از 21 روز پیش از زایش (که 7 روز ابتدایی دوران سازگاری بوده) تا ۴۹ روز پس از زایش ادامه یافت. نمونه گیری از شیر و مدفوع در بازه‌های زمانی مشخص قبل و پس از زایش انجام شد (شیر: روزهای 28،14،3 و 49 پس از زایش و مدفوع روزهای 14 پیش از زایش و 49 پس از زایش). فراسنجه‌های تولیدی شامل تولید و ترکیب شیر (چربی شیر، پروتئین شیر، سلول‌های سوماتیک و لاکتوز شیر) و فراسنجه‌های سلامت شامل امتیاز وضعیت بدن، وزن بدن، ماده خشک مصرفی، دمای رکتوم، تعداد تنفس، تعداد ضربان قلب و اندازه گیری شاخص‌های فیزیکی و جمعیت میکروبی مدفوع (اسکور و باکتری کلی فرم) بود. نتایج نشان داد که افزودن پسابیوتیک موجب بهبود معنی‌داری در تولید شیر (۰۵/۰> P) 42/30 درمقابل 85/26 کیلوگرم در روز، بهبود ترکیبات شیر شامل مقدار چربی (01/0P < )، درصد چربی (01/0P < )، مقدار پروتئین (01/0P < )، درصد پروتئین (01/0P < ) و مقدار لاکتوز (01/0P < ) و همچنین کاهش سلول‌های سوماتیک شیر (01/0P < ) شد. همچنین، بهبود در دمای رکتوم تا حدود 2/0 درجه سلسیوس (01/0P < ) و تعداد ضربان قلب تا 5/1 ضربه در دقیقه (02/0P ≥ ) در گروه تیمار مشاهده گردید. سایر صفات ارزیابی شده تفاوت معنی‌داری را در گروه تیمار نسبت به شاهد نشان ندادند. این مطالعه نشان داد که استفاده از پسابیوتیک فلورسیس می‌تواند در بهبود سلامت و عملکرد گاوهای شیری هلشتاین مؤثر باشد. [1]. postbiotic

https://ijas.ut.ac.ir/article_103342_24e907e84eca8c2fd3d048ea40e1f3b1.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 57 1 2026 03 21 The Replacing Effect of Corn Silage with Triticale Silage on Feed Intake, Digestibility, and Milk Production in Lactating Cows تأثیر جایگزینی سیلاژ ذرت با سیلاژ تریتیکاله بر مصرف خوراک، قابلیت هضم و تولید شیر در گاوهای شیرده 131 146 104340 10.22059/ijas.2025.397292.654083 FA حسن خمیس آبادی بخش تغذیه و فیزیولوژی دام، مؤسسه تحقیقات علوم دامی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. علیرضا اشکواری دانش‌آموخته گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. حسن فضائلی تغذیه و فیزیولوژی دام، مؤسسه تحقیقات علوم دامی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. علیرضا آقاشاهی بخش تغذیه و فیزیولوژی دام، مؤسسه تحقیقات علوم دامی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. 0000-0001-5035-3865 Journal Article 2025 06 22 This research sought to evaluate triticale (a winter crop) as a suitable alternative to corn silage in dairy cow diets, examining its advantages over conventional forage in relation to feed consumption, nutrient digestibility, milk yield and quality, along with an economic assessment. The experiment involved 10 Holstein-Simmental crossbred dairy cows with similar production levels and physiological states, divided into two 30-day trial periods. A completely randomized factorial design was used to compare two treatments and each treatment with 10 replications: 1) a control diet containing corn silage and 2) a diet incorporating triticale silage. Based on National Research Council standards, the experimental diets were balanced for protein and energy content. The data were then analyzed using SAS software. When compared to corn silage, triticale silage resulted in lower feed intake as well as reduced organic matter and protein digestibility. However, neutral detergent fiber digestibility improved with triticale silage. No significant differences (P<0.05) were observed in milk yield or composition between the two treatments. Due to its lower cost, reduced feed intake, and the same milk output, the triticale-based diet proved significantly more economically viable than corn silage (P<0.01). In sum, it can be concluded that secondary cultivation of triticale with low water requirements, especially in areas with abundant rainfall such as Mazandaran Province, can be a suitable solution to compensate for the shortage of forage and improve the country's livestock farming conditions. این تحقیق به دنبال ارزیابی تریتیکاله (یک محصول زمستانی) به‌عنوان جایگزینی مناسب برای سیلاژ ذرت در جیره گاوهای شیری بود و مزایای آن را نسبت به علوفه رایج در رابطه با مصرف خوراک، قابلیت هضم مواد مغذی، تولید و کیفیت شیر، همراه با ارزیابی اقتصادی بررسی کرد. این آزمایش شامل ۱۰ گاو شیری نژاد آمیخته هلشتاین-سمینتال با سطوح تولید و وضعیت فیزیولوژیکی مشابه بود که به دو دوره آزمایشی 30 روزه تقسیم شدند. از یک طرح فاکتوریل کاملاً تصادفی به‌منظور مقایسه دو تیمار و هر تیمار با 10 تکرار استفاده شد: ۱) یک جیره کنترل حاوی سیلاژ ذرت و ۲) یک جیره حاوی سیلاژ تریتیکاله. بر اساس استانداردهای انجمن تحقیقات ملی، جیره‌های آزمایشی از نظر پروتئین و انرژی متعادل شدند. سپس داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SAS تحلیل شدند. در مقایسه با سیلاژ ذرت، سیلاژ تریتیکاله منجر به کاهش مصرف خوراک و همچنین کاهش قابلیت هضم ماده آلی و پروتئین شد. با این حال، قابلیت هضم فیبر نامحلول در شوینده خنثی با سیلاژ تریتیکاله بهبود یافت. هیچ تفاوت معنی‌داری (05/0<P) در تولید یا ترکیب شیر بین دو تیمار مشاهده نشد. با توجه به هزینه کمتر، کاهش مصرف خوراک و تولید شیر یکسان، جیره غذایی حاوی تریتیکاله به طور قابل توجهی از نظر اقتصادی نسبت به سیلاژ ذرت مقرون به صرفه‌تر بود (01/0>P). در مجموع، می‌توان نتیجه‌گیری کرد که کشت ثانویه تریتیکاله با نیاز آبی پایین بویژه در مناطق با بارندگی فراوان مانند استان مازندران می‌تواند یک راهکار مناسب جهت جبران کمبود بخش علوفه‌ای و بهبود شرایط دامپروری کشور باشد.

https://ijas.ut.ac.ir/article_104340_c0ecdb5705225d3536ca12d4a6bebc85.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 57 1 2026 03 21 Meta-analysis of genome-wide association studies for identification of gene networks related to marbling in beef cattle فراتحلیل پویش کل ژنوم برای شناسایی شبکه‌های ژنی مرتبط با ماربلینگ در گاوهای گوشتی 147 163 103346 10.22059/ijas.2025.397822.654086 FA احسان معظمی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهیدباهنر، کرمان، ایران علی اسمعیلی زاده کشکوئیه گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهیدباهنر، کرمان، ایران محمد رضا محمد آبادی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهیدباهنر، کرمان، ایران ایمان معظمی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهیدباهنر، کرمان، ایران Journal Article 2025 07 02 Marbling, or intramuscular fat, is a critical quality trait in beef cattle, directly influencing flavor, juiciness, and tenderness, and significantly contributing to the economic value and marketability of beef. This Meta-analysis aimed to identify genomic regions and gene networks associated with marbling in beef cattle. By integrating data from genome-wide association studies (GWAS) and gene network analyses, we investigated genomic regions and candidate genes affecting this trait. Data were collected from reputable scientific databases, standardized, and analyzed using Fisher’s and Stouffer’s statistical methods to enhance statistical power. The Results revealed that chromosome 15, harboring the CADM1 gene with the highest significance level (-log10(p) = 29.24), plays a pivotal role in regulating marbling. Additionally, chromosomes 1, 2, 12, 17, 19, and 24 were also identified as key regions containing genes involved in lipid metabolism and immune response. Gene coexpression network analysis identified two hub genes, CLEC12A and CD69, on chromosome 5, which regulate biological pathways including lipid metabolism, immune regulation, cellular signaling, and transcriptional control. The observed scale-free network structure demonstrated biological stability and flexibility. These findings provide opportunities for developing molecular markers for targeted genomic selection, enhancing beef quality and increasing the global competitiveness of the beef industry. Future studies leveraging whole-genome sequencing and multi-omics analyses may further refine these results. ماربلینگ یا رگه‌های چربی درون‌ماهیچه‌ای، یکی از شاخص‌های کلیدی کیفیت گوشت گاو است که بر طعم، آب‌داری و نرمی آن اثر مستقیم دارد و نقش مهمی در ارزش اقتصادی و بازارپسندی محصول ایفا می‌کند. این مطالعه فراتحلیلی (متاآنالیزی) با هدف شناسایی شبکه‌های ژنی و نواحی ژنومی مرتبط با ماربلینگ در گاوهای گوشتی انجام شد. با استفاده از داده‌های پویش کل ژنوم (GWAS) و تحلیل شبکه هم‌بیانی ژن‌ها، نواحی ژنومی و ژن‌های کاندید مؤثر بر این صفت بررسی شدند. داده‌ها از پایگاه‌های علمی معتبر جمع‌آوری و استانداردسازی شدند و با روش‌های آماری فیشر و استوفر تحلیل شدند تا قدرت آماری افزایش یابد. نتایج نشان داد که کروموزوم ۱۵، با ژن CADM1 و بالاترین سطح معنی‌داری (24/29log10(p) =-)، نقش اصلی را در تنظیم ماربلینگ ایفا می‌کند. کروموزوم‌های ۱، ۲، ۱۲، ۱۷، ۱۹ و ۲۴ نیز به‌عنوان نواحی کلیدی شناسایی شدند که شامل ژن‌های مرتبط با متابولیسم لیپید و سیستم ایمنی هستند. تحلیل شبکه هم‌بیانی ژن‌ها، دو ژن محوری CLEC12A و CD69 را در کروموزوم ۵ شناسایی کرد که در تنظیم مسیرهای بیولوژیکی شامل متابولیسم چربی، تنظیم ایمنی، سیگنال‌دهی سلولی و کنترل رونویسی نقش دارند. این شبکه با ساختار بدون مقیاس، پایداری و انعطاف‌پذیری بیولوژیکی را نشان داد. یافته‌های این مطالعه امکان توسعه نشانگرهای مولکولی برای انتخاب ژنومی هدفمند را فراهم می‌آورند که می‌تواند کیفیت گوشت را بهبود بخشیده و رقابت‌پذیری صنعت گوشت را در بازارهای جهانی افزایش دهد. مطالعات آینده با استفاده از داده‌های توالی‌یابی کل‌ژنوم و تحلیل‌های چند-اومیکس می‌توانند این نتایج را تکمیل کنند.

https://ijas.ut.ac.ir/article_103346_b891d1a59f133db3653a98cb940d0b85.pdf