دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 56 3 2025 09 23 Evaluation different levels of soy lecithin on in vitro preservation of turkey sperm ارزیابی سطوح مختلف لسیتین سویا بر نگهداری برون تنی اسپرم بوقلمون 479 487 101461 10.22059/ijas.2025.384000.654031 FA ارمین توحیدی گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران. کرج. ایران 0000-0002-3288-1709 طوبی ندری گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه 0000-0003-0186-1120 Journal Article 2024 10 29 This study was conducted in order to investigate different levels of soy lecithin in semen diluent on the qualitative characteristics of turkey sperm in in vitro storage conditions. Semen samples were collected from five heavy turkeys of the French bronze breed at the age of 36 weeks. After initial evaluations (more than 70% dilution), they were mixed together and divided into four equal parts, and each part was diluted with one of the following diluents: 1) Control medium (10% egg yolk), 2) medium containing 1% lecithin, 3) medium containing 2% lecithin, 4) medium containing 3% lecithin. Different sperm parameters including total and progressive motility, integrity and plasma membrane activity were evaluated 3 hours after storage at 4°C. According to the obtained results, egg yolk-based medium and medium containing 2% lecithin showed the highest percentage of total motility (77.5%). Egg yolk-based medium showed the highest percentage of progressive motility (61.5%). However, there was no significant difference with other treatments. The results of the membrane activity showed that the treatment containing 2% lecithin showed the highest percentage with a significant difference compared to other treatments (85%) (P<0.05). Also, the evaluation of sperm viability and morphology was not affected by the treatments. Therefore, it seems that the egg yolk-based medium and the medium containing 2% soy lecithin reduce the negative effects of in vitro storage of turkey sperm at 4°C. این مطالعه به منظور بررسی سطوح مختلف لسیتین سویا در رقیق کننده منی بر ویژگی‌های کیفی اسپرم بوقلمون نژاد برنز فرانسه در شرایط نگهداری برون‌تنی انجام شد. نمونه‌های منی از پنج قطعه بوقلمون سنگین وزن نژاد برنز فرانسه در سن 36 هفتگی جمع‌آوری شدند. پس از ارزیابی‌های اولیه(جنبایی بالای 70 درصد) با یکدیگر مخلوط و به چهار قسمت مساوی تقسیم شده و هر قسمت با یکی از رقیق‌کننده‌های زیر رقیق شد: 1) رقیق‌کننده شاهد( 10% زرده تخم مرغ)، 2) رقیق‌کننده حاوی 1% لسیتین، 3) رقیق کننده حاوی 2% لسیتین، 4) رقیق‌کننده حاوی 3% لسیتین. فراسنجه‌های مختلف اسپرم شامل جنبایی کل و پیش‌رونده، یکپارچگی و فعالیت غشای پلاسمایی 3 ساعت پس از نگهداری در دمای 4 درجه سانتی‌گراد ارزیابی شدند. بر اساس نتایج بدست آمده، رقیقکننده بر پایه زرده تخممرغ و رقیقکننده حاوی 2% لسیتین از نظر جنبایی کل بیشترین درصد را نشان دادند(5/77%). رقیق کننده برپایه زرده تخم مرغ بالاترین درصد جنبایی پیشرونده را نداشت(5/61%). اگرچه، تفاوت معنیداری با سایر تیمارها نشان نداد. نتایج فعالیت غشاء نشان داد که تیمار حاوی 2 درصد لسیتین بیشترین درصد را با اختلاف معنیداری نشان داد (85%)(05/0< P). همچنین، ارزیابی زندهمانی و ریخت شناختی اسپرم تحت تاثیر تیمارها قرار نگرفت. بنابراین، به نظر میرسد رقیق کننده برپایه زرده تخممرغ و رقیقکننده حاوی2 % لسیتین سویا اثرات منفی نگهداری برون‌تنی اسپرم بوقلمون در دمای 4 درجه سانتیگراد را کاهش میدهند.

https://ijas.ut.ac.ir/article_101461_710bc32a1d9491fde1feb6320d8d8795.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 56 3 2025 09 23 The effects of feeding different levels of Lipidol as starter feed additive on growth performance, health, fat digestibility and blood and ruminal parameters of Holstein calves اثرات تغذیه سطوح مختلف لیپیدول در استارتر بر عملکرد رشد، سلامتی، گوارش‌پذیری و فراسنجه‌های خونی و شکمبه‌ای گوساله‌های شیرخوار هلشتاین 489 507 101462 10.22059/ijas.2025.384035.654033 FA صادق فرضی گروه علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران 0009-0009-6195-9526 مهدی دهقان بنادکی گروه علوم دامی- دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی - دانشگاه تهران - کرج- ایران 0000-0001-8448-1371 کامران رضاییزدی گروه علوم دامی - دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی - دانشگاه تهران-کرج - ایران 0000-0002-1835-8612 مهدی گنج خانلو گروه علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران 0000-0002-1854-321X مسعود علیمیرزایی شرکت ارس دام آرشام ، پلدشت، آذربایجان غربی، ایران. 0000-0001-6455-0747 Journal Article 2024 11 09 The aim of this study was to evaluate the effect of feeding different levels of lipidol (containing active lysophospholipids and lecithin) as starter feed additive on performance of Holstein calves. Forty colostrum fed calves from 3 days of age were randomly assigned to a completely randomized design on d 3 of age. Treatments included starter feed without lipidol (STL0) and 0.05% (STL0.5), 0.1% (STL1) and 0.2% (STL2) lipidol as DM basis. All calves were housed individually and had free access to starter feed and fresh water throughout the study. Dry matter intake from starter diet was greater in STL2 group than the other groups (p = 0.04) throughout the study. Fat digestibility increased linearly as the lipidol concentration increased, with significant difference between STL2 and control groups ( P < 0.05). Average daily gain (ADG) tended to be significant difference in calves fed STL0.5 and STL2 diet (p= 0.08 ) during the early post weaning period. Glucose concentration tended to be increased in STL2 calves relative to other counterparts (p = 0.08). Also, a greater concentration of total protein and albumin was found for STL2 calves on d 28. Control calves had elevated levels of NEFA in the plasma samples than those fed lipidol additive on d 60 of study, indicating the effectiveness of this additive on fat metabolism and energy. Overall, it can be concluded that supplementing pre-weaned calves starter diet with 0.2 % lipidol as DM may improve the performance of calves during pre and early post-weaning periods. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تغذیه سطوح مختلف لیپیدول (دارای لیزوفسفولیپیدهای فعال و لسیتین) به عنوان افزودنی خوراک استارتر بر عملکرد گوساله‌های شیرخوار هلشتاین می‌‌باشد. چهل راس گوساله هلشتاین (تغذیه شده با آغوز) از سن سه تا 70 روزگی به صورت تصادفی در یک طرح کاملاً تصادفی مورد آزمایش قرار گرفتند. تیمارها شامل: 1) کنترل (بدون افزودنی)؛ 2) 05/0 درصد افزودنی لیپیدول؛ 3) 1/0 درصد افزودنی لیپیدول و 4) 2/0 درصد افزودنی لیپیدول در خوراک استارتر بر اساس ماده خشک بودند. در طول دوره آزمایش تمامی گوساله‌ها به صورت انفرادی نگه‌داری شدند و دسترسی آزاد به استارتر و آب تازه داشتند. ماده خشک مصرفی استارتر در گروه دریافت کننده 2/0 درصد لیپیدول بیشتر از سایر گروه‌ها در طول آزمایش بود (05/0p<). با افزایش سطح لیپیدول در جیره‌ها، گوارشپذیری چربی به صورت خطی افزایش یافت و تفاوت معنی‌داری بین گروه دریافت کننده 2/0 درصد لیپیدول و کنترل داشت (05/0p<). افزایش وزن روزانه (ADG) در بین گروه دریافت کننده 05/0 درصد و 2/0 درصد لیپیدول در دوره پس از شیرگیری تمایل به معنی‌داری داشت (08/0=p). همچنین، در روز 28 ام آزمایش گوساله‌های تغذیه شده با 2/0 درصد لیپیدول غلظت‌های بالاتری از پروتئین کل و آلبومین را داشتند. گوساله‌های گروه شاهد غلظت‌های افزایش یافته‌ای از اسیدهای چرب غیر استریفه (NEFA) خون را در زمان از شیرگیری نسبت به گوساله‌های دریافت کننده لیپیدول نشان دادند. به طور کلی، بر اساس پژوهش حاضر افزودن 2/0 درصد مکمل لیپیدول بر اساس ماده خشک به استارتر گوساله‌های شیرخوار ممکن است باعث بهبود عملکرد گوساله‌ها در طول دوره پیش و بلافاصله پس از شیرگیری گردد.

https://ijas.ut.ac.ir/article_101462_8cdf8fcef73001f146d0ac6f4c5fd665.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 56 3 2025 09 23 Influence of feeding processed cottonseed on pH, protozoa, volatile fatty acids, Activity of Cellulolytic Enzyme and urinary purine derivatives in fattening lambs تأثیر تغذیه پنبه دانه فرآوری شده بر pH، جمعیت پروتوزوآ، اسیدهای چرب فرار،نیتروژن آمونیاکی، فعالیت آنزیم‌های سلولولایتیک شکمبه و مشتقات پورینی ادرار در بره‌های پرواری 509 527 99617 10.22059/ijas.2024.384087.654032 FA محبوبه شاهی گروه تغذیه دام وطیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران 0009-0003-2616-2120 تقی قورچی گروه تغذیه دام طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران 0000-0002-6865-2932 عبدالحکیم توغدری گروه تغذیه دام طیور، گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران 0000-0002-5198-1940 سید هادی ابراهیمی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0002-0156-0646 Journal Article 2024 10 26 The study was conducted to investigate the effect of processed cottonseed feeding on pH, protozoa population, volatile fatty acids in rumen fluid, carboxymethyl cellulase and microcrystalline cellulase enzyme activity, urinary purine derivatives. For this purpose 40 Afshari male lambs, (4-6 months old) with an average weight of 27.6±4 kg, were assigned randomly to four treatments with ten replications for 84 days. Experimental treatments included: 1) diet containing whole cottonseed, 2) diet containing ground cottonseed, 3) diet containing micronized cottonseed and 4) diet containing cottonseed washed with sodium hydroxide. Sampling of rumen fluid was done in the last week of the experimental period. In order to estimate microbial protein, urine was collected for 1days. The results of the experiment showed that cotton seed processing had no significant effect on protozoan activity. However, cotton seed processing had a significant difference (P<0.05) on rumen pH and ammonia nitrogen. Cottonseed processing had a significant effect on acetic acid and propionic acid. There was no significant difference in the activity of microcrystalline cellulase and carboxymethyl cellulase in all sections between the control treatment and other treatments. With cottonseed processing, there was no significant difference in the amount of absorbed, excreted and absorbed purine derivatives, microbial protein production in the rumen and microbial nitrogen produced among different treatments. Findings show that micronized cottonseed processing and sodium hydroxide has increased the daily weight and improved the feed conversion ratio, and as a result, it can be recommended in the diet of fattening lambs. این آزمایش بهمنظور بررسی تاثیر تغذیه پنبهدانه فرآوری شده برpH ، نیتروژن آمونیاکی، جمعیت پروتوزوآ و اسیدهای چرب فرار مایع شکمبه، فعالیت آنزیم کربوکسی متیل سلولاز و میکروکریستالین سلولاز و مشتقات پورینی ادرار در برههای پرواری انجام شد. تعداد 40 راس بره نر افشاری (4-6ماهه) با میانگین وزن 4±6/27 کیلوگرم در قالب یک طرح کاملأ تصادفی به چهار تیمارآزمایشی با 10 تکرار بهمدت 84 روز مورد استفاده قرارگرفت. تیمارهای آزمایشی شامل: 1) جیره حاوی پنبهدانهکامل 2) جیره حاوی پنبهدانه آسیابشده 3) جیره حاوی پنبهدانه میکرونیزه شده و 4) جیره حاوی پنبهدانه شستهشده با هیدروکسیدسدیم بودند. نمونهگیری از مایع شکمبه در هفته آخر دورهآزمایشی انجام شد. جهت تخمین پروتئین میکروبی، جمعآوری ادرار بهمدت یک روز انجامگرفت. نتایج آزمایش نشانداد که فرآوری پنبهدانه بر میزان فعالیت پروتوزوآ تاثیر معنیدار نداشت. اما فرآوری پنبهدانه بر روی مقدار pH و نیتروژن آمونیاکی شکمبه دارای تفاوت معنیدار بود (05/0>P). فرآوری پنبهدانه تاثیر معنیداری بر روی اسیداستیک و اسید پروپیونیک داشت. تفاوت معنیداری در میزان فعالیت میکروکریستالین سلولاز و کربوکسی متیل سلولاز در تمام بخشها بین تیمار شاهد و سایر تیمارها مشاهده نشد (05/0<P). با فرآوری پنبهدانه اختلاف معنیداری در میزان مشتقات پورینی جذب شده، دفع شده جذب شده، تولید پروتئین میکروبی در شکمبه و نیتروژن میکروبی تولید شده در بین تیمارهای مختلف مشاهده نشد. این یافتهها نشان میدهد که فرآوری پنبهدانه بهصورت میکرونیزه و هیدروکسید سدیم موجب افزایش رشد روزانه و بهبود ضریبتبدیلخوراک شد و میتوان در جیره برههای پرواری پیشنهاد داد.

https://ijas.ut.ac.ir/article_99617_a909955f6935b9ea50989ededdf4c7e1.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 56 3 2025 09 23 Determine the appropriate age based on carcass characteristics of feedlot Afshari lambs after weaning period تعیین سن مناسب پروار بر اساس خصوصیات لاشه بره نر افشاری در دوره پس از شیرگیری 529 544 101468 10.22059/ijas.2025.388629.654053 FA سید سعید موسوی بخش تحقیقات علوم دامی ، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان زنجان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، زنجان، ایران 0000-0003-4643-2389 حمید امانلو گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان& زنجان، ایران 0000-0002-5631-125X Journal Article 2025 01 13 The present study was conducted to determine the appropriate fattening age for Afshari lambs. For this purpose, 24 male Afshari lambs were divided into four age groups (60, 90, 120, and 150 days) with average initial weights of 22.83 kg, 27.73 kg, 36.30 kg, and 42.55 kg, respectively, in a completely randomized design. The objective of this experiment, based on a previous study, was to achieve a slaughter weight of 50 kg in the shortest possible time. The results showed that the average slaughter age of the experimental groups differed significantly, with lambs fattened at 60 and 90 days of age having a lower slaughter age compared to the other groups (P < 0.05). The effect of fattening start age on weight gain was significant, with the 90-day group showing the highest daily weight gain (333 grams) (P < 0.05). There was a significant difference in dry matter intake among the experimental groups, with the lowest intake observed in the 60-day group (1.31 kg), which increased with age (P < 0.0001). As the fattening start age increased, the feed conversion ratio significantly increased, with the highest value in the 150-day group (7.72) and the lowest in the 90-day group (4.48) (P = 0.0003). Neck weight differed significantly among the groups, with values of 0.848 kg, 0.693 kg, 0.975 kg, and 0.770 kg for the first, second, third, and fourth groups, respectively (P < 0.0001). The weights of the shoulder, breast, thigh, and loin were similar among the groups and did not differ significantly. However, the weight of the tail fat was significantly higher in the 60- and 90-day groups compared to the 120- and 150-day groups (3.063 kg and 3.200 kg vs. 2.085 kg and 2.427 kg, respectively) (P = 0.0029). Hot carcass weight and cold half-carcass weight did not differ statistically, but the highest cold carcass weight was observed in the first group (60-day start, 26.683 kg), and the lowest was in the third group (120-day start, 23.933 kg). The weight of meat and bone in the cold half-carcass did not differ significantly among the experimental groups. Subcutaneous fat weight was significantly lowest at 120 days and highest at 90 days (P = 0.0152), while intermuscular fat weight in the cold half-carcass was similar among the groups (P > 0.05). However, total fat weight, including visceral fat, in the cold half-carcass differed significantly (P = 0.0500), being higher in the 60- and 90-day groups (5.218 kg and 5.300 kg, respectively) compared to the 120-day group (4.347 kg), with the 150-day group (4.626 kg) showing no difference from the other groups. The lowest slaughter age was observed in lambs fattened starting at 90 days, which was significant (P < 0.05). Overall, it can be concluded that the optimal fattening start age for male Afshari lambs, considering carcass composition and cost-effectiveness, is 90 days, with a starting weight of approximately 27 kg. پژوهش حاضر به منظور بررسی سن مناسب پروار بره افشاری انجام شده است، برای این منظور تعداد 24 راس بره نر افشاری در چهار گروه سنی 60، 90، 120 و 150 روزگی به ترتیب با میانگین وزن 83/22، 73/27، 30/36 و 55/42 کیلوگرم در ابتدای پروار در قالب طرح کاملا تصادفی استفاده گردید. هدف این آزمایش براساس مطالعه قبلی، رسیدن به وزن کشتار 50 کیلوگرم در کمترین زمان بود که نتایج نشان داد که میانگین سن کشتار تیمارهای آزمایشی تفاوت معنی‌دار داشت، به طوری که بره‌های پروار شده در سنین 60 و 90 روز ، سن کشتار کمتری نسبت به سایر تیمارها داشتند(05/0>P). اثر سن شروع پروار بر روی افزایش وزن بره‌ها معنیدار بود، به‌طوری که تیمار 90 روزگی بیشترین افزایش وزن روزانه (333 گرم) را داشت(05/0P<). از نظر مقدار ماده خشک مصرفی بین تیمارهای آزمایشی تفاوت معنی‌دار وجود داشت. کمترین مقدار ماده خشک مصرفی مربوط به تیمار 60 روزگی (31/1 کیلوگرم) بود و با افزایش سن مقدار آن افزایش یافت(0001/0P<). با افزایش سن شروع پروار ضریب تبدیل غذایی به طور معنی‌دار افزایش یافت و بیشترین مقدار مربوط به تیمار 150 روزگی (72/7) وکمترین آن مربوط به تیمار 90 روز (48/4) بود(0003/0= P). وزن گردن بین تیمارها تفاوت معنی‌داری نشان داد و به ترتیب در تیمارهای اول، دوم، سوم و چهارم، 848/0، 693/0، 975/0 و 770/0 کیلوگرم بود(0001/0P<). وزن دست، سینه، ران و راسته بین تیمارها مشابه بود و تفاوت معنی‌دار نداشت اما، وزن دنبه به‌طورمعنی‌داری در تیمارهای 60 و 90 روزگی بالاتر از 120 و 150 روزگی بود (به ترتیب، 063/3 و 200/3 کیلوگرم در مقابل 085/2 و 427/2 کیلوگرم)(0029/0=P). وزن لاشه گرم و نیم‌لاشه سرد از لحاظ آماری تفاوتی نداشت اما بیش‌ترین وزن لاشه سرد مربوط به تیمار اول با شروع پروار 60 روزگی (683/26 کیلوگرم) و کمترین مقدار آن به تیمار 3 با شروع پروار 120 روزگی (933/23 کیلوگرم) بود. وزن گوشت و استخوان نیم‌لاشه سرد تفاوت معنی‌داری بین تیمارهای آزمایشی نداشت. وزن چربی زیرجلدی به طور معنی‌دار در 120 روزگی کمترین مقدار و در 90 روزگی بیشترین مقدار بود (0152/0=p)و وزن چربی بین عضلات در نیم‌لاشه سرد در تیمارهای آزمایشی مشابه بود (05/0<P). اما، وزن چربی کل همراه با چربی احشایی در نیم‌لاشه سرد تفاوت معنی‌دار داشت (0500/0=p)و در تیمارهای 60 و 90 روزگی (به ترتیب، 218/5 و 300/5 کیلوگرم) بالاتر از 120 روزگی (347/4 کیلوگرم) بود و تیمار 4 با شروع پروار 150 روزگی (626/4 کیلوگرم) تفاوتی با سایر تیمارها نداشت.کمترین سن کشتار در برههای کشتار شده در سن شروع پروار 90 روز مشاهده شد که معنیدار بود (05/0>P). به‌طور کلی می‌توان نتیجه‌گیری نمود که سن مطلوب شروع پروار برههای نر افشاری قابل توصیه از نظر ترکیبات لاشه و مقرون به صرفهبودن 90 روز و با وزن شروع پروار حدود 27 کیلوگرم می‌باشد.

https://ijas.ut.ac.ir/article_101468_1906f82d09dd5c2ec07cf5350e2a852e.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 56 3 2025 09 23 Addition of live and non-live Saccharomyces cerviciae supplement to milk on performance, digestibility of nutrients, blood parameters, stool consistency and rumination behavior of calves اثرات افزودن مکمل مخمر زنده و غیر زنده ساکرومایسس سرویسیه به شیر بر عملکرد، قابلیت هضم مواد مغذی، فراسنجه‌های خونی، قوام مدفوع و رفتار نشخوار گوساله‌های شیرخوار 545 563 100526 10.22059/ijas.2025.385636.654039 FA کوثر قزلسفلی گروه تغذیه دام‏و‏طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. 0009-0005-9523-0101 تقی قورچی گروه تغذیه دام طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران 0000-0002-6865-2932 عبدالحکیم توغدری گروه تغذیه دام‏و‏طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. 0000-0002-5198-1940 مصطفی حسین آبادی گروه تغذیه دام‏و‏طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. 0000-0002-3287-0735 Journal Article 2024 11 23 In the present study, 30 newborn calves with an average weight of 42.55 ± 0.98 kg were used in a completely randomized design with 5 treatments and 6 replicates over a period of 42 days. The yeasts were mixed with milk and fed to the calves. The experimental diets were as follows: 1- control diet (without yeast), 2- 2.5 grams of live yeast, 3- 5 grams of live yeast, 4- 2.5 grams of inactive yeast, and 5- diet containing 5 grams of inactive Saccharomyces cerevisiae per calf per day. The calves were fed milk twice daily, in the morning and evening. Every 21 days, the calves were weighed, and skeletal indices were measured. Ruminating behavior and blood sampling were determined at the end of the period, and fecal score was recorded daily as a health indicator. Statistically, feed intake, feed conversion ratio, daily weight gain, and fecal consistency were significant throughout the period. The highest body weight, daily weight gain and improvement of feed conversion ratio were observed in the treatment containing 2.5 grams and the highest stool consistency were observed in the treatment containing 5 grams of non-living yeast. Among the experimental treatments, significant differences were observed in the digestibility of nutrients except for dry matter. The use of live and inactive Saccharomyces cerevisiae in the milk significantly affected feeding behavior, including ruminating, eating, drinking, and abnormal behavior in standing and lying positions. Blood glucose, cholesterol, protein, albumin, and creatinine levels were significantly affected by different levels of live and inactive Saccharomyces cerevisiae. In general, live and non-live yeast (Saccharomyces cerevisiae) have improved the conversion rate and daily weight gain in the two levels used compared to the control treatment. در پژوهش حاضر از 30 رأس گوساله تازه متولد شده با میانگین وزن 98/0 ± 55/42 در قالب طرح کاملاً تصادفی با 5 تیمار و 6 تکرار به مدت 42 روز استفاده شد. مخمرها با شیر مخلوط و به گوساله‏ها خورانده شد. جیره‏های آزمایشی به ترتیب 1- جیره شاهد (بدون مخمر)، 2- 5/2 گرم مخمر زنده، 3- 5 گرم مخمر زنده، 4- 5/2 گرم مخمر غیرزنده و 5- جیره حاوی 5 گرم مخمر غیرزنده ساکرومایسس سرویسیه به ازای هر رأس گوساله در روز تغذیه شدند. گوساله‏ها روزانه دوبار در وعده‏های صبح و عصـر بـا شـیر تغذیـه شـدند. هـر 21 روز یک‏بـار گوسـاله‏هـا وزن‏کشی و شاخص اسکلتی اندازه‏گیری شد و رفتار نشخوار و خونگیری در انتهای دوره تعیین شد و امتیاز مدفوع به عنوان شاخص سلامتی روزانه ثبت گردید. بالاترین مقدار وزن بدن، افزایش وزن روزانه و بهبود ضریب تبدیل خوراک در تیمار حاوی 5/2گرم و بیشترین قوام مدفوع در تیمار حاوی 5 گرم مخمر غیرزنده مشاهده شد. در بین تیمارهای آزمایشی از نظر قابلیت هضم مواد مغذی به غیر از ماده خشک، اختلاف معنی‏داری مشاهده شد. اسـتفاده از مخمر زنده و غیرزنده ساکرومایسس سرویسیه در شیر، در رفتار تغذیه‏ای نشخوار، خوردن، آب خوردن، رفتار نامتعارف در حالت ایستاده و درازکشیده معنی‏دار بود. مقادیر گلوکز، کلسترول، پروتئین، آلبومین وکراتینین خون با استفاده از سطوح مختلف مخمر زنده و غیر زنده ساکرومایسس سرویسیه تغییر معنی‏داری یافت. به‏طور کلی، مخمر زنده و غیر زنده باعث بهبود ضریب تبدیل و افزایش وزن روزانه در دو سطح استفاده شده نسبت به تیمار شاهد شده است.

https://ijas.ut.ac.ir/article_100526_38aeed88ea7b294817b3694dda95370b.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 56 3 2025 09 23 Effect of different concentrations of ether extract of propolis on the sperm characteristics of Zel ram تاثیرغظت‌های مختلف عصاره اتری بره موم، بر ویژگی های اسپرم قوچ زل 565 583 100529 10.22059/ijas.2025.386238.654048 FA آذین وحدت گروه علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران 0009-0009-9915-2648 حمید دلدار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران 0000-0002-0863-8012 زربخت انصاری پیرسرایی گروه علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران 0000-0003-2589-1463 بهرام شهره گروه علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری ،ساری، ایران. 0009-0009-8559-2474 عیسی دیرنده گروه علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران 0000-0002-0773-3966 Journal Article 2024 12 03 In the present study, the effect of ether extract of propolis on the semen characteristics of Zel's ram under short and long-term preservation was investigated. The experimental groups comprised different concentrations of ether extract (0, 0.25, 0.5, and 1 mg/mL) and dimethyl sulfoxide (DMSO). The samples were evaluated at 0, 24, 48, and 72 hours after storage at 4 °C and following the freeze-thawing process. During the cold storage, sperm quality traits motility, viability, membrane integrity, mitochondrial activity, malondialdehyde concentration (MDA), and morphology increased significantly (P<0.05) at concentrations of 0.25 and 0.5 mg/mL ether extract in comparison with the control group. Our results revealed that the total motility, viability, and membrane integrity in the concentration of 0.5 mg/mL ether extract were higher than the control group (P<0.05) at 4 °C. Also, motility, viability and malondialdehyde concentration (MDA) were higher in concentrations of 0.25 mg/mL ether extract than in the control group in the freeze-thawing process. Mitochondrial activity and morphology of spermatozoid at 0.25 and 0.5 mg/mL ether extract were higher than the control group (P<0.05) in storage at 4 °C and freeze-thawing process. Results showed adding ether extract at the concentrations of 0.25 and 0.5 mg/mL to the semen extender improved the quality of spermatozoid in the Zel breed sheep.. پژوهش حاضر بهمنظور بررسی تاثیر غلظتهای مختلف عصاره اتری بره موم، بر ویژگیهای اسپرم قوچ زل انجام شد. پژوهش در قالب طرح کامل تصادفی با تیمارهای آزمایشی شامل، غلظتهای مختلف عصاره اتری: (25/0، 5/0 ، 1 میلیگرم در میلیلیتر) و رقیق کننده بدون عصاره به عنوان گروه شاهد مورد استفاده قرار گرفت. عصاره اتری در محلول دی متیل سولفوکساید (DMSO[1]) حل و به رقیق کننده اضافه شد. به همین دلیل اثرDMSO نیز به عنوان شاهد بررسی شد. ارزیابی فراسنجههای کمی اسپرم پس از یخگشایی و همچنین در حالت مایع برای زمانهای صفر، 24، 48، 72 ساعت پس از نگهداری در دمای یخچال انجام شدند. یافتههای این پژوهش نشان داد که غلظتهای 25/0، 5/0 و 1 میلیگرم در میلیلیتر عصاره اتری تفاوت معنیداری نسبت به تیمار شاهد داشتند (05/0p <). نتایج نشان دادند که در حالت مایع، تیمار 5/0 میلیگرم در میلیلیتر بر جنبایی، زندهمانی، یکپارچگی غشای پلاسمای اسپرم و پس از یخگشایی، تیمار 25/0 میلیگرم در میلیلیتر بر جنبایی، زندهمانی و غلظت مالون دی آلدئید نمونه منی، اثر افزایشی معنیداری (05/0p <) نسبت به سایر تیمارها داشتند. همچنین تیمارهای 25/0 و 5/0 میلیگرم در میلیلیتر هم در حالت مایع و هم پس از یخگشایی ، اثر معنی داری (05/0p <) بر ریختشناسی و افزایش فعالیت میتوکندری اسپرم داشتند. بنابراین پژوهش حاضر نشان داد، افزودن غلظتهای 25/0 و 5/0 میلیگرم در میلیلیتر عصاره اتری منجربه افزایش کیفیت اسپرم (جنبایی، زندهمانی، ریختشناسی، یکپارچگی غشای پلاسما، فعالیت میتوکندری و غلظت مالون دی آلدئید نمونه منی) در حالت مایع و پس از یخگشایی شد. [1]. Dimethyl sulfoxide

https://ijas.ut.ac.ir/article_100529_62dac597979812c186db6797d160f206.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 56 3 2025 09 23 Isolation and biological evaluation of lactic acid bacteria from bee pollen and bee bread جداسازی و ارزیابی زیستی باکتری‌های تولید کننده اسیدلاکتیک از گرده گل و نان زنبورعسل 585 596 100527 10.22059/ijas.2025.385820.654040 FA مجتبی شریفی نیا گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0000-0003-2277-6136 داریوش علیپور گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0000-0003-0133-788X حسن علی عربی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0000-0002-6182-173X ناصر تاج آبادی موسسه تحقیقات علوم دامی ایران، سازمان تحقیقات و آموزش کشاورزی، کرج، ایران 0000-0002-9856-8467 Journal Article 2024 11 30 The present research aimed to isolate lactic acid-producing bacteria from pollen or bee bread. For this purpose, bacterial strains were isolated from various pollen and bee bread samples using an MRS culture medium. The characteristics of the isolates were assessed through Gram staining, catalase activity tests, fermentation of specific sugars, growth curve analysis, pH reduction in the culture medium, and gas production. The results from the growth curve analysis of the isolated bacteria demonstrated significant differences in their growth rates under identical culture conditions, indicating varying capacities for pollen fermentation. Specifically, bacteria MB1, MB2, MB4, and MP1 exhibited robust growth during the initial 48 hours. In contrast, bacteria MB3 and MP2 remained in the lag phase throughout this period; however, MP2 and MB4 subsequently experienced a marked increase in growth rate, with the highest optical density (OD). The maximum OD recorded for bacteria MB1, MB3, and MB4 were 1.15, 0.602, and 0.939 respectively after 115 hours, while bacterium MP2 achieved its plateau optical density of 1.314 after 65 hours. In the next phase of the study, sterilized and ground pollen was inoculated with the most effective bacterial strains identified in the initial isolation phase. Following incubation of the pollen-containing culture medium, bacterial activity in fermenting pollen was evaluated based on lactic acid production. All isolated bacteria were confirmed to be Gram-positive and catalase-negative, demonstrating the ability to ferment certain simple sugars. The isolated strains exhibited varying efficiencies in both growth rates and lactic acid production, suggesting differences in their capacity to utilize the nutrients found in pollen. However, no significant differences were observed among the bacterial strains concerning gas production. هدف از پژوهش حاضر جداسازی باکتری های مولد لاکتات از گرده گل و نان زنبورعسل بود. بدین منظور باکتری‌ها از یک نمونه گرده گل منطقه باروس جهرم و یک نمونه نان زنبور از منطقه کریم آباد تهران با استفاده از محیط کشت MRS جداسازی شد. خصوصیات جدایه ها بر اساس رنگ آمیزی گرم، فعالیت کاتالازی، تخمیر برخی از قندها، منحنی رشد، میزان کاهش pH محیط کشت و تولید گاز بررسی گردید. نتایج تعیین منحنی رشد باکتری های خالص شده تفاوت های چشمگیری در سرعت رشد آنها در محیط کشت یکسان نشان داد که می تواند نشان دهنده قدرت متفاوت آنها در تخمیر گرده گل باشد. باکتری های MB1، MB2، MB4 و MP1 تا حدود 48 ساعت اول سرعت رشد خوبی از خود نشان دادند. در صورتی که باکتری ها MB3 و MP2 در این مدت در فاز تاخیری بوده و به یکباره سرعت رشد باکتری MP2 افزایش پیدا کرده و همراه با MB4 بالاترین نقطه جذب نوری از خود نشان می دهد. حداکثر جذب نوری برای باکتری های MB1، MB3 و MB4 مقادیر 115/1، 602/0 و 939/0 بود که بعد از 115 ساعت اتفاق افتاد در حالی که باکتری MP2 بعد از 65 ساعت به حداکثر جذب نوری خود (314/1) رسید. در مرحله بعدی گرده گل استریل و آسیاب شده با استفاده از بهترین باکتری‌های جدا شده در مرحله اول تلقیح شد. پس از انکوباسیون محیط کشت حاوی گرده گل، فعالیت باکتری‌ها در تخمیر گرده گل با توجه به تولید اسیدلاکتیک بررسی گردید. همه باکتری های استخراج شده گرم مثبت و کاتالاز منفی بودند و توانایی تخمیر برخی قندهای ساده را داشتند. باکتری های جدا شده در محیط کشت حاوی گرده گل می توانند عمل تخمیر را انجام داده و اسیدلاکتیک تولید نمایند. توانایی این باکتری ها در سرعت رشد و تولید اسیدلاکتیک متفاوت بود که نشان دهنده قدرت متفاوت آن ها در استفاده از مواد مغذی گرده گل است. باکتری ها از لحاظ تولید گاز تفاوت معنی داری نداشتند.

https://ijas.ut.ac.ir/article_100527_afae89bac1b0db893b5b17c070acce91.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 56 3 2025 09 23 The effect of vitamin and mineral injection at the start of transition period of Holstein dairy cows on changes in the hematology of cows and the hematology and immune transmission to newborn calves اثر تزریق مکمل‌های ویتامینی و معدنی در شروع دوره انتقال گاوهای شیری هلشتاین بر تغییرات هماتولوژی گاوها و هماتولوژی و انتقال ایمنی گوساله‌‌های تازه متولد شده 597 615 100528 10.22059/ijas.2024.386110.654043 FA محمد اسدی گروه تحقیقات علوم دامی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران 0000-0001-8199-3953 رضا کمالی گروه تحقیقات علوم دامی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. 0009-0002-2879-7720 نادر اسدزاده بخش تحقیقات مدیریت پرورش دام و طیور، مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور، کرج، ایران. 0000-0002-8176-6918 Journal Article 2024 11 30 The present study was conducted to investigate the effect of mineral and vitamin injection in late pregnancy on hematological changes in cows and hematology and immune transfer to their calves using 32 transition cows in a completely randomized contrasted design with 4 treatments and 8 replications.Experimental treatments included: 1) control (no vitamin and mineral supplement injection), 2) treatment receiving injectable vitamin supplement, 3) treatment receiving injectable mineral supplement and 4) treatment receiving vitamin and mineral supplement injection together. The supplements were injected 28 days before calving. Vitamin supplements included vitamins A, D3, E, B1, B2, B3, B6, B12, C, and mineral supplements included calcium, copper, magnesium, and phosphorus. The injection dose of mineral supplement was 100 ml and the injection dose of vitamin supplement was 20 ml. To examine hematological parameters, blood samples were taken from cows 21 days before calving, on the day of calving, and 21 days after calving. Also, the immunoglobulin status of the calves was measured on birthday, 24 hours after birth, and 30 days after birth, and samples were taken on the 30th day to examine their hematological parameters. The results showed that the injection of minerals, vitamins, and minerals and vitamins increased the concentration of hemoglobin and monocytes in cows before calving and on the day of calving (P<0.05). On the other hand, IgG and IgM were associated with an increase in calves born to mothers receiving supplements (P<0.05). As a result, simultaneous injection of minerals and vitamins can improve the function of the immune system of cows and the immune status and health of calves. پژوهش حاضر به‌منظور بررسی تأثیر تزریق برخی عناصر معدنی و ویتامین‌ها در اواخر آبستنی گاوها بر تغییرات هماتولوژی گاوها و هماتولوژی و انتقال ایمنی گوساله‌های آنها با استفاده از 32 گاو آبستن دوره انتقال در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با 4 تیمار و 8 تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل: 1) گروه شاهد (عدم تزریق مکمل ویتامینی و معدنی)، 2) تیمار دریافت‌کننده مکمل ویتامینی تزریقی، 3) تیمار دریافت‌کننده مکمل معدنی تزریقی و 4) تیمار دریافت‌کننده مکمل ویتامینی و معدنی تزریقی بود. تزریق مکملها در 28 روز قبل زایش انجام شد. مکمل ویتامینی شامل ویتامینهای A, D3, E, B1, B2, B3, B6, B12, C و مکمل معدنی شامل کلسیم، مس، منیزیم و فسفر بود. دز تزریق مکمل مواد معدنی 100 میلی‌لیتر و دز تزریق مکمل ویتامینی 20 میلی‌لیتر بود. جهت بررسی پارامترهای هماتولوژی، خونگیری از گاوها در روزهای 21 پیش از زایش، روز زایش و 21 روز پس از زایش انجام شد. همچنین وضعیت ایمینوگلوبین خون گوساله‌ها در روز تولد، 24 ساعت پس از تولد و سی روز پس از تولد اندازه‌گیری شد و در روز سی‌ام نمونه جهت بررسی پارامترهای هماتولوژی آنها نیز اخذ شد. نتایج نشان داد که تزریق مواد معدنی، ویتامین‌ها و مواد معدنی و ویتامین‌ها به‌صورت همزمان سبب افزایش غلظت هموگلوبین و مونوسیت در خون گاوها پیش از زایش شد (05/0P ). همچنین در روز زایش افزایش غلظت هموگلوبین و مونوسیت در تیمارهای دریافت‌کننده مواد معدنی و ویتامین‌ها نسبت به گروه شاهد مشاهده شد (05/0P ). از طرفی، IgG و IgM در گوساله‌های بدنیا آمده از مادران دریافت‌کننده ویتامین‌ها، مواد معدنی و ویتامین‌ها و مواد معدنی به‌طور همزمان، در روزهای تولد، 24 ساعت پس از تولد و 30 روز پس از تولد با افزایش همراه بود (05/0P ). در نتیجه، تزریق مواد معدنی و ویتامین‌ها به‌صورت همزمان می‌تواند سبب بهبود عملکرد سیستم ایمنی گاوها و وضعیت انتقال ایمنی و سلامت گوساله‌ها شود.

https://ijas.ut.ac.ir/article_100528_d4a23f595d61dbaeb97773096e98c817.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 56 3 2025 09 23 Prevalence of ectoparasite infestation in dogs in Urmia suburb, Iran: A cross-sectional study فراوانی آلودگی به انگل‌های خارجی در سگ‌های شهرستان ارومیه، ایران : یک مطالعه مقطعی 617 626 101464 10.22059/ijas.2025.384594.654035 FA سمیه شیرزادفر گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ایران 0009-0000-8818-9669 فرناز ملکی فرد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه، ایران. 0000-0002-4809-3782 بیژن اسمعیل نژاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ایران 0000-0002-3159-6009 Journal Article 2024 11 03 Canine infestations of ectoparasites are a significant medical and veterinary concern worldwide, including in Iran, due to the potential transmission of pathogenic agents. This study aimed to determine the prevalence and species diversity of ectoparasites in dogs in Urmia. A total of 138 dogs were randomly selected and examined between July 2022 and July 2023; this included 39 stray dogs, 99 sheepdogs, and 21 pet dogs. The body surfaces of the dogs were examined for ectoparasites, including ticks, mites, lice, and fleas. These parasites were directly removed from the dogs' skin and subsequently identified. The results indicated that out of the 138 dogs studied, 57 (41.30%) were infected with external parasites. Among the infected dogs, 32 (56.14%) had ticks from the genera Hyalomma and Rhipicephalus, 16 dogs (28.07%) were infected with mites, specifically Sarcoptes scabiei and Demodex canis, 5 dogs (8.77%) were infected with fleas (Ctenocephalides canis and Pulex irritans), and 4 dogs (7.01%) were infected with lice (Trichodectes canis). The study found significant differences in the prevalence of ectoparasites based on the sex and age of the examined dogs (p<0.05). Male dogs exhibited a higher infection rate, and ectoparasite infestations were more common in dogs younger than three years old. Additionally, the highest level of ectoparasite infestation occurred in the spring season. These findings highlight that ectoparasites are prevalent among dogs in the region, posing potential health risks to humans as they can act as vectors for spreading infectious agents. Therefore, it is crucial to educate dog owners about the health risks associated with external parasite infestations and about effective control and prevention strategies. آلودگی سگ به انگلهای خارجی به دلیل انتقال عوامل بیماری زا در سراسر جهان و در ایران از اهمیت پزشکی و دامپزشکی برخوردار است. مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی و تنوع گونهای انگلهای خارجی در سگهای شهرستان ارومیه انجام شد. در مجموع 138 سگ (78 قلاده سگ گله و 39 قلاده سگ بی خانمان و 21 سگ خانگی)، از تابستان 1401 تا تابستان 1402 به‌طور تصادفی انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. سطح بدن از نظر انگلهای خارجی شامل کنه‌های سخت، جربها و کک و شپش بررسی شد. نتایج نشان داد که از مجموع 138 قلاده سگ مورد مطالعه، 57 قلاده (30/41 درصد) آلوده به انگلهای خارجی بودند. از 57 قلاده سگ آلوده به انگلهای خارجی، 32 قلاده (14/56 درصد) آلوده به کنه (جنس هیالوما و ریپی‌سفالوس)، 16 قلاده (07/28 درصد) آلوده به جرب ( سارکوپتس اسکابئی و دمودکس کنیس)، 5 قلاده (77/8 درصد) آلوده به کک (کتنوسفالیدس کنیس و پولکس ایریتانس) و 4 قلاده سگ (01/7 درصد) آلوده به شپش (تریکودکتس کنیس) بودند. فراوانی آلودگی به انگلهای خارجی با سن و جنس سگهای آلوده رابطه آماری معنی داری نشان داد (05/0 > p). بطوریکه بیشترین میزان آلودگی به انگل های خارجی در سگ نر دیده شد، همچنین آلودگی به انگل های خارجی در سگ های کمتر از سه سال، بیشتر دیده شد. در این مطالعه بیشترین میزان آلودگی به انگلهای خارجی در فصل بهار دیده شد. نتایج این مطالعه نشان داد که آلودگی به انگلهای خارجی در سگهای منطقه شایع میباشد که این انگلها میتواند به انسان منتقل شوند و به عنوان ناقلی برای انتشار عوامل عفونی در منطقه عمل کنند. بنابراین آموزش های لازم به صاحبان سگها و دامداران از نظر مخاطرات بهداشتی آلودگی به انگل خارجی و روشهای کنترل و پیشگیری از آنها ضروری است.

https://ijas.ut.ac.ir/article_101464_fe343ddd652652744e717b9ad3bcb11b.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 56 3 2025 09 23 Investigating the effect of cottonseed bioactive peptides and organic zinc supplementation in the close-up diet on the immune status, blood metabolites and milk production of Holstein fresh cows بررسی اثر افزودن پپتیدهای زیست‌فعال تخم‌پنبه و روی آلی در جیره دوره پابه‌ماه بر وضعیت ایمنی، متابولیت های خونی و تولید شیر گاوهای هلشتاین تازه‌زا 627 648 101790 10.22059/ijas.2025.391319.654067 FA زهرا حسینی فیروزکوهی دانشجوی دکتری، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران 0009-0007-8620-9022 حمید امانلو گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران 0000-0002-5631-125X فاطمه احمدی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران 0009-0008-8119-6653 یاسمن امانلو گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0000-0001-9749-3742 حجت مظاهری حسن آبادی دامپزشک گاوداری تلیسه نمونه 0009-0003-5382-9963 Journal Article 2025 03 10 The aim of this research was to investigate the effects of cottonseed bioactive peptides and organic zinc supplementation in the prepartum diet on the immune response and milk production of Holstein fresh cows. A total of one hundred and eighty multiparous Holstein cows were divided into four experimental groups: 1) Basal diet (containing mineral zinc recommended in NRC (2001)) without Pe0Zn0 peptide; 2) Basal diet (containing mineral zinc recommended in NRC (2001)) with 300 g of bioactive peptide Pe1Zn0; 3) Basal diet (containing mineral zinc recommended in NRC (2001)) with 160 mg organic zinc per kg dry matter and without bioactive peptides Pe0Zn1 and 4) Basal diet (containing mineral zinc recommended in NRC (2001)) with 160 mg organic zinc per kg dry matter and 300 g bioactive peptide Pe1Zn1. Samples were collected from cows at various time points before and after calving, with milk production monitored daily from 1 to 21 days post-calving. Data analysis was carried out using SAS (2010) software in a completely randomized design. The results indicated that including peptides in the prepartum diets led to increased serum levels of calcium, albumin, total antioxidant capacity, and creatinine kinase while glucose levels decreased in the prepartum period (P < 0.05). Similarly, higher organic zinc levels in the prepartum diet resulted in elevated concentrations of calcium, antioxidant capacity, aspartate aminotransferase, and insulin, while glucose and malondialdehyde levels decreased (P < 0.05). The inclusion of peptides in the prepartum diets led to a notable increase in total antioxidant capacity and glutathione peroxidase concentrations, while simultaneously reducing insulin and Tendency to decrease glucose levels in the postpartum period (P < 0.01). Additionally, the introduction of organic zinc into the diets resulted in elevated levels of phosphorus, cholesterol, aspartate aminotransferase, total antioxidant capacity, along with decreased serum bilirubin concentrations postpartum (P < 0.01). The serum phosphorus levels postpartum were significantly influenced by both organic zinc and peptide supplementation (P = 0.01). Furthermore, the addition of cottonseed bioactive peptides (P = 0.06) and organic zinc (P < 0.01) to the experimental diet led to a substantial increase in milk production. Specifically, the incorporation of organic zinc into the prepartum diet resulted in a significant rise in milk fat, protein and lactose percent and milk solids content among fresh cows (P < 0.01). Overall, the supplementation of cottonseed bioactive peptides and organic zinc in the prepartum diets of cows proved to enhance the immune status and production of fresh cows. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثر افزودن پپتیدهای زیست فعال تخم پنبه و روی آلی به جیره دوره پیش از زایش بر وضعیت ایمنی، متابولیت های خونی و تولید شیر گاوهای هلشتاین تازهزا بود. صد و هشتاد راس گاو هلشتاین چندبار زایش کرده به یکی از 4 تیمار آزمایشی شامل تیمار1) جیره پایه (حاوی روی معدنی توصیه شده در NRC (2001)) و بدون پپتید زیست فعال تخم پنبه Pe0Zn0؛ تیمار2) جیره پایه (حاوی روی معدنی توصیه شده در NRC (2001)) به علاوه 300 گرم پپتید زیست فعال تخم پنبه Pe1Zn0؛ تیمار3) جیره پایه (حاوی روی معدنی توصیه شده در NRC (2001)) به علاوه 160 میلی‌گرم روی آلی در هر کیلوگرم ماده خشک و بدون افزودن پپتید زیست فعال تخم پنبه Pe0Zn1 و تیمار4) جیره پایه (حاوی روی معدنی توصیه شده در NRC (2001)) به علاوه 160 میلی‌گرم روی آلی در هر کیلوگرم ماده خشک به علاوه 300 گرم پپتید زیست فعال تخم پنبه Pe1Zn1، اختصاص یافتند. خونگیری از گاوها در شروع آزمایش (21-)، 14-، 7-، 0، 3، 7، 14، 21 و 28 روز نسبت به زایش صورت گرفت. تولید شیر گاوها به صورت روزانه از 1 تا 21 روز پس از زایش ثبت شد. همه داده‌ها با استفاده از نرم افزار SAS (2010) به صورت آرایه فاکتوریل 2×2 در قالب طرح کاملا تصادفی آنالیز شدند. در دوره پیش از زایش افزودن پپتید زیست فعال تخم پنبه به جیرهها باعث افزایش غلظت کلسیم، آلبومین، ظرفیت آنتی‌اکسیدانتی کل و کراتینین کیناز سرم و کاهش غلظت گلوکز در دوره پیش از زایش شد (05/0> (P. هم‌چنین افزودن روی آلی در جیره پیش از زایش سبب افزایش مقدار کلسیم، ظرفیت آنتی‌اکسیدانتی، آسپارتات آمینوترانسفراز و انسولین و کاهش گلوکز و مالون‌دی‌آلدهید در دوره پیش از زایش شد (05/0> (P. افزودن پپتید زیست فعال تخم پنبه به جیرهها در دوره پیش از زایش باعث افزایش غلظت ظرفیت آنتی‌اکسیدانتی کل (01/0> P) و گلوتاتیون پراکسیداز (03/0 = P) و کاهش غلظت انسولین (04/0 = P) در دوره پس از زایش شد. افزودن روی آلی به جیرهها در دوره پیش از زایش باعث افزایش فسفر، کلسترول، آسپارتات آمینوترانسفراز، ظرفیت آنتی‌اکسیدانتی کل و کاهش بیلی روبین سرم در دوره پس از زایش شد (01/0< P). تولید شیر با افزودن پپتیدهای زیست فعال تخم‌پنبه (06/0 = P) و روی آلی (01/0 < P) به جیره آزمایشی بهطور معنیداری افزایش پیدا کرد. تولید شیر تصحیح شده بر اساس 5/3 درصد چربی با افزودن پپتیدهای زیست فعال تخم‌پنبه (03/0 = P) و روی آلی (01/0 < P) به جیره آزمایشی بهطور معنیداری افزایش پیدا کرد. هم‌چنین، افزودن روی آلی به جیره پیش از زایش دامها سبب افزایش معنیدار در درصد چربی، درصد پروتئین، درصد لاکتوز و مواد جامد شیر در دام‌های تازهزا شد (01/0 P<). در کل، افزودن پپتیدهای زیست فعال تخم پنبه و روی آلی به جیره گاوها در دوره پیش از زایش در مقایسه با گروه شاهد، باعث بهبود وضعیت ایمنی و تولید شیر گاوهای تازه‌زا شد.

https://ijas.ut.ac.ir/article_101790_6e777acf2b5c4ee70f30b8ca4e225729.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 56 3 2025 09 23 The effect of different levels of acidifier in drinking water on growth performance, certain blood parameters, and cecal microbial population in broiler chickens اثر سطوح مختلف اسیدیفایر در آب آشامیدنی روی عملکرد رشد، برخی فراسنجه‌های خونی و جمعیت میکروبی سکوم جوجه‌های گوشتی 649 663 101466 10.22059/ijas.2025.386146.654045 FA سیدرضا میرکریمی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی ، دانشگاه آزاد اسلامی قائمشهر، ساری، ایران 0009-0002-1593-9910 محسن حاجی پور گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی ، دانشگاه آزاد اسلامی قائمشهر، ساری، ایران 0000-0003-3393-5104 زهرا محبوبی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی ورامین پیشوا، ایران. 0009-0005-6233-8431 Journal Article 2024 12 02 The aim of this experiment was to investigate the effects of different levels of acidifier in drinking water on growth performance, certain blood parameters, and cecal microbial population in broiler chickens. A total of 240 one-day-old mixed-sex broiler chickens (Ross 308 strain) were raised for 42 days in a completely randomized design with 4 treatments and 6 replicates, with 10 broiler chickens per cage. The experimental diets included:Control (no acidifier), Treatment with 200 ml acidifier in 1000 liters of drinking water, Treatment with 400 ml acidifier in 1000 liters of drinking water, Treatment with 600 ml acidifier in 1000 liters of drinking water.Results on feed intake showed significant differences among the experimental treatments in the starter, grower, and overall periods (p<0.05). Body weight gain showed significant differences among the experimental treatments in the starter, grower, and overall periods compared to the control (p<0.05), leading to improved feed conversion ratio among the experimental treatments (p<0.05). Carcass trait results showed significant differences in carcass percentage, breast percentage, and thigh percentage among the experimental treatments (p<0.05). Blood parameter results indicated significant differences in the concentrations of glucose, cholesterol, triglycerides, and HDL among the experimental treatments (p<0.05). Significant differences were observed in the population of coliform bacteria among the experimental treatments (p<0.05). Consequently, different levels of acidifier in drinking water were effective in improving growth performance and carcass traits in broiler chickens. این تحقیق به‌منظور بررسی اثرات سطوح مختلف اسیدیفایر در آب آشامیدنی بر عملکرد رشد، برخی فراسنجههای خونی و جمعیت میکروبی سکوم در جوجه‌های گوشتی انجام شد. در این آزمایش از 240 قطعه جوجه یکروزه گوشتی (مخلوط هر دو جنس‌) سویه راس 308 به مدت 42 روز استفاده شد. جوجه‌ها به 4 گروه (تیمار) که هر تیمار دارای 6 پن و در هر پن 10 پرنده بود به‌طور تصادفی بر اساس میانگین وزن یکسان در قالب طرح کاملاً تصادفی تقسیم شدند. جیرههای آزمایشی شامل، 1- شاهد (فاقد اسیدیفایر)، 2- تیمار ۲۰۰ میلیلیتر اسیدیفایر در ۱۰۰۰ لیتر آب آشامیدنی، 3- تیمار ۴۰۰ میلیلیتر اسیدیفایر در ۱۰۰۰ لیترآب آشامیدنی و 4- تیمار ۶۰۰ میلی‌لیتر اسیدیفایر در ۱۰۰۰ لیتر آب آشامیدنی بودند. نتایج نشان داد که در مصرف خوراک، تیمارهای حاوی 400 و 600 میلی‌لیتر اسیدیفایر نسبت به گروه شاهد و تیمار حاوی 200 میلی‌لیتر اسیدیفایر دارای بالاترین مصرف خوراک در دوره آغازین، پایانی و کل دوره بودند (05/0>p). در افزایش وزن بدن، تیمارهای حاوی 400 و 600 میلی‌لیتر اسیدیفایر نسبت به گروه شاهد و تیمار حاوی 200 میلی‌لیتر اسیدیفایر دارای بالاترین افزایش وزن بدن در دروه آغازین، رشد و کل دوره بودند (05/0>p). در ضریب تبدیل خوراک، تیمارهای حاوی 400 و 600 میلی‌لیتر اسیدیفایر نسبت به گروه شاهد و تیمار حاوی 200 میلی‌لیتر اسیدیفایر در دروه رشد دارای پایین‌ترین ضریب تبدیل خوراک بودند (05/0>p). در صفات لاشه، تیمارهای حاوی 400 و 600 میلی‌لیتر اسیدیفایر نسبت به گروه شاهد و تیمار حاوی 200 میلی‌لیتر اسیدیفایر دارای بالاترین درصد لاشه، درصد سینه و درصد ران‌ها بودند (05/0>p). در فراسنجه‌های خونی، تیمارهای حاوی 200، 400 و 600 میلی‌لیتر اسیدیفایر نسبت به گروه شاهد دارای بالاترین غلظت گلوکز و HDL و نیز پایین‌ترین غلظت تری‌گلیسرید خون بودند (05/0>p). در جمعیت میکروبی سکوم، تیمارهای حاوی 200، 400 و 600 میلی‌لیتر اسیدیفایر نسبت به گروه شاهد دارای پایین‌ترین جمعیت باکتری کلی‌فرم بودند (05/0>p). به‌طور کلی، نتایج این آزمایش نشان داد که افزودن اسیدیفایر در سطوح 400 و 600 میلی‌لیتر در آب آشامیدنی سبب بهبود عملکرد رشد، خصوصیات کمی لاشه و کاهش جمعیت باکتری کلی‌فرم سکوم جوجه‌های گوشتی شد.

https://ijas.ut.ac.ir/article_101466_08f6da8f6d488ea486d8ff92eb0f8a4c.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 56 3 2025 09 23 Integrative and comparative analysis of transcriptional profiles and competitive endogenous RNA regulatory networks to identify key genes associated with heat stress in broiler chickens تجزیه و تحلیل تلفیقی و مقایسه‌ای پروفایل‌ رونویسی و شبکه‌های تنظیمی RNA درون‌زای رقابتی به منظور شناسایی ژن‌های کلیدی مرتبط با تنش حرارتی در جوجه‌های گوشتی 665 688 101469 10.22059/ijas.2025.391124.654061 FA فائزه حصاری گروه مهندسی علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز، ایران. 0009-0001-7819-9457 مصطفی صادقی گروه مهندسی علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز، ایران. 0000-0002-7145-622x سیدرضا میرائی آشتیانی گروه مهندسی علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز، ایران. 0000-0003-3597-4385 فرزاد غفوری گروه مهندسی علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز، ایران. 0000-0002-0010-0111 Journal Article 2025 02 25 Broilers are particularly sensitive to high ambient temperatures, which may have a negative impact on their welfare and production efficiency. The aim of the study was to combine a literature review analysis of transcriptional profiling and a competitive endogenous regulatory network analysis (CERNA) to identify the key messenger and non-coding RNAs involved in the molecular regulation of the cells of the pituitary gland and the brain in heat stress broiler chickens. Overall, two long non-coding RNA, 11 microRNAs and 426 common mRNAs and genes were identified that showed significant differences in expression between the two tissues. From the analysis, 12 major genes (HSP90A1, HSPA5, HSP90B1, HSPA4, HUSY1, AHSA2, ALB, DNAJA1, DNAJA4, HSPA4L, and HSPH1) were found to be more extensively expressed in broiler chickens under heat stress than in control chickens. In addition, after reconstructing the competitive endogenous RNA regulatory network and the associated candidate modules, the main important metabolic signalling pathways identified were protein-folding chaperones, cellular component organisation, protein-binding to heat shock proteins, the endoplasmic reticulum chaperone complex, and protein-processing signalling pathways in the endoplasmic reticulum. Overall, considering the identified RNAs involved in the ceRNA regulatory network that underlie phenotypic differences in the severity of heat stress, this study may provide new insights into the molecular mechanisms underlying the control of heat stress severity and resistance in broiler chickens. در حال حاضر، جوجه‌های گوشتی امروزی نسبت به گرما حساس هستند، به‌گونه‌ای که مواجه با دمای بالا می‌تواند آثار زیان‌باری روی رفاه و عملکرد تولیدی آن‌ها داشته باشد. در این راستا، هدف از پژوهش حاضر، ادغام تجزیه و تحلیل پروفایل‌های رونویسی و استفاده مرور منابع پیشین به‌همراه با تجزیه شبکه تنظیمی RNA درون‌زای رقابتی برای شناسایی RNA‌های پیام‌رسان کلیدی و RNA‌های غیرکدکنندۀ دخیل در تنظیم مولکولی سلول‌های بافت غدۀ هیپوفیز و بافت قشری مغز برای تنش حرارتی در جوجه‌های گوشتی بود. بدین منظور، در مجموع، 2 lncRNA، 11 miRNA و 426 mRNA ژن مشترک دارای تفاوت بیان معنی‌دار بین دو بافت شناسایی شدند. در این راستا خروجی تجزیه‌و‌تحلیل‌ها، 12 ژن هاب (HSP90AA1، HSPA5، HSP90B1، HSPA4، HYOU1، AHSA2، ALB، DNAJA1، DNAJA4، DNAJB4، HSPA4L و HSPH1) شناسایی و معرفی شدند که از نظر بیانی این ژن‌ها در جوجه‌های گوشتی تحت تنش حرارتی در مقایسه با جوجه‌های گوشتی گروه کنترل، افزایش بیان از خود نشان داده بودند. علاوه بر این، پس از بازسازی شبکه تنظیمی RNA درون‌زا رقابتی و ماژول کاندیدای مرتبط، مسیرهای متابولیکی معنی‌دار شناسایی شده شامل تاشدن پروتئین به ‌وسیله چپرون، سازماندهی اجزاء سلولی، اتصال پروتئین شوک حرارتی، کمپلکس چپرون شبکه آندوپلاسمی و مسیر سیگنالینگ پردازش پروتئین در شبکه آندوپلاسمی بودند. در نهایت با توجه به RNAهای شناسایی شدۀ دخیل در شبکه تنظیمی ceRNA که زمینه‌ساز تفاوت‌های فنوتیپی در شدت بروز تنش حرارتی هستند، این مطالعه می‌تواند زمینه‌ساز ارائۀ بینش جدیدی در مورد سازوکارهای تنظیم ژنی مرتبط با میزان شدت و مقاومت نسبت به تنش حرارتی در جوجه‌های گوشتی باشد.

https://ijas.ut.ac.ir/article_101469_c6966bdc8580a50cca5a96c817af9813.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 56 3 2025 09 23 Effect of Different Sources of Selenium Supplementation to Milk on Growth and Health of Holstein Suckling Calves اثر افزودن منابع مختلف سلنیوم به شیر بر رشد و سلامت گوساله‌های شیرخوار هلشتاین 689 705 101789 10.22059/ijas.2025.387362.654050 FA جعفر خلیلی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران 0000-0003-0877-1566 داریوش علیپور گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران 0000-0003-0133-788X حسن علی عربی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0000-0002-6182-173X Journal Article 2024 12 23 This study was conducted to investigate the effect of organic and inorganic selenium supplementation on the performance and health of suckling Holstein calves. Forty-five male and female suckling Holstein calves with an average weight of 39.63±5.10 kg and 4 d old were used. The experimental treatments included: 1) control treatment (milk without supplement); 2) treatment containing 12.5 mg of sodium selenite supplement added to milk; and 3) treatment containing 62.5 mg of selenomethionine supplement added to milk. Daily feed intake, body weight, and skeletal indices were measured every two weeks. Blood samples were also taken to determine blood parameters on days 0, 35, and 70 of age. Selenium supplementation in inorganic and organic forms to the milk didn't affect the dry matter intake of starter (P>0.05) and total dry matter intake (P>0.05). However, the calves final weight increased significantly by organic selenium supplementation. Also, calves receiving inorganic and organic selenium had higher daily weight gain (P<0.05). Nevertheless, feed efficiency also increased with organic selenium supplementation (P<0.05). Among the skeletal growth indices, the withers height and heart girth tended to increase with selenium addition to milk, and the heart girth was highest in the organic. Rectal temperature, ear disposition, and nasal discharge score were similar among treatments (P>0.05). Serum alanine aminotransferase was 17.6, 16.2, and 15.4 U/L in the control, inorganic, and organic treatments, respectively, and was significantly reduced by adding organic selenium to milk. Also, adding inorganic or organic selenium to milk, reduced serum alkaline phosphatase concentration (P<0.05). Total antioxidant capacity was higher in the treatment receiving organic selenium (P<0.05). Overall, adding organic selenium to milk of suckling Holstein calves increased performance and feed efficiency. پژوهش حاضر به منظور ارزیابی افزودن سلنیوم آلی و معدنی بر عملکرد و سلامت گوساله‌های شیرخوار هلشتاین صورت گرفت. تعداد 45 راس گوساله نر و ماده هلشتاین شیرخوار با میانگین وزن 10/5±63/39 کیلوگرم و سن 4 روز مورد آزمایش قرار گرفتند تیمارهای آزمایشی شامل: 1) تیمار شاهد (شیر بدون افزودنی)، 2) تیمار حاوی 5/12 میلی‌گرم مکمل سلنیت سدیم اضافه شده به شیر و 3) تیمار حاوی مکمل 5/62 میلی‌گرم سلنومتیونین اضافه شده به شیر بودند. مصرف خوراک روزانه، وزن بدن و شاخص‌های اسکلتی هر دو هفته یکبار اندازه‌گیری شدند. هم‌چنین، جهت تعیین فراسنجه‌های خونی در روزهای صفر، 35 و 70 روزگی خون‌گیری به عمل آمد. افزودن سلنیوم معدنی و آلی به شیر، مصرف ماده خشک خوراک آغازین (05/0<P) و کل ماده خشک مصرفی (05/0<P) را تحت تاثیر قرار نداد. اما، وزن نهایی گوساله‌ها با افزودن سلنیوم آلی افزایش معنی‌داری یافت هم‌چنین، گوساله‌های دریافتکننده سلنیوم معدنی و آلی، افزایش وزن روزانه بالاتری داشتند (05/0 >P). در همین سو، بازده استفاده از خوراک نیز با افزودن سلنیوم آلی افزایش یافت (05/0 >P). از میان شاخص‌های رشد اسکلتی، ارتفاع جدوگاه و دور سینه با افزودن سلنیوم به شیر تمایل به افزایش داشتند و دور سینه در گروه آلی بالاترین بود. دمای رکتوم، نمره سلامت گوش، نمره سلامت بینی در بین تیمارها مشابه بود (05/0<P). آلانین آمینوترنسفراز سرم در تیمارهای شاهد، معدنی و آلی به ترتیب، 6/17، 2/16 و 4/15 واحد در لیتر بود و با افزودن سلنیوم آلی به شیر به طور معنی‌داری کاهش یافت. هم‌چنین، افزودن سلنیوم معدنی و آلی به شیر سبب کاهش غلظت آلکالین فسفاتاز سرم شد (05/0 >P). ظرفیت آنتی‌اکسیدانتی کل در تیمار دریافت کننده سلنیوم آلی بالاتر بود (05/0 >P). در نتیجه، افزودن سلنیوم آلی به شیر گوساله‌های شیرخوار هلشتاین سبب افزایش عملکرد و بازده استفاده از خوراک شد.

https://ijas.ut.ac.ir/article_101789_1411476cc82734eec65885e5cec4a1c3.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 56 3 2025 09 23 Genome-wide association study to identify genes and biological pathways related to resistance to bovine tuberculosis based on gene set enrichment analysis پویش پیوستگی ژنومی جهت شناسایی ژن‌های کاندیدا و مسیرهای زیستی مرتبط با مقاومت به بیماری سل گاوی بر پایه آنالیز غنی‌سازی مجموعه‌های ژنی 707 722 101467 10.22059/ijas.2025.386966.654049 FA محسن عبداللهی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک، ایران 0000-0002-4495-5795 محمدحسین مرادی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک، ایران 0000-0001-5877-0866 امیرحسین خلت آبادی فراهانی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک، ایران 0000-0001-5805-590X حسین محمدی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک، ایران 0000-0001-7333-2098 Journal Article 2024 12 21 Identifying biological pathways and genes associated with diseases is one of the most important goals of breeding programs in dairy cattle. The aim of the present study was to conduct a genome-wide association study (GWAS) to identify the genes and biological pathways related to resistance to bovine tuberculosis based on gene set enrichment analysis. In total, the information of 1355 cows (consisting 685 cases and 670 controls) from 178 herds were used, of which 592 cases and 559 controls (healthy cows) were passed different quality control steps. These animals were genotyped by using Illumina BovineHD 700k BeadChip for 727252 SNP markers. Genome-wide association study (GWAS) was investigated using mixed linear logistic models, and regions of the genome that were associated with bovine tuberculosis at the 0.05 level were used for identifying the candida genes and biological pathways associated with bovine tuberculosis based on gene set enrichment analysis. The results of this study finally led to the identification of the pathways such as positive regulation of apoptotic process, cell junction organization, negative regulation of cytokine production and regulation of defense response that were significantly associated with bovine tuberculosis. Further investigation of these pathways showed that most of them are related to the immune system, stress and disease resistance. Also, study of function of the genes that were located in these pathways revealed that the direct association of some of these genes, such as SLC11A1, SLC2A2, and CD80, and the indirect association of genes such as BCL6, HSPD1, KCNMA1, SPP1, CD24, MYO1B, CCL20, and LCP2 with disease resistance and bovine tuberculosis has also been confirmed in previous studies. In general, due to the importance of identifying the genes affecting bovine tuberculosis from a scientific and economic point of view, the results of this study show that resistance to bovine tuberculosis is closely related to biological pathways and candidate genes associated with nervous system, innate immunity, inflammatory response, immune response regulation, cell junctions, and glucose homeostasis. شناسایی مسیرهای زیستی و ژنهای مرتبط با بیماریها یکی از مهم‌ترین اهداف برنامههای اصلاحنژادی در گاو شیری است. پژوهش حاضر به منظور مطالعه پویش پیوستگی ژنومی جهت شناسایی ژنهای کاندیدا و مسیرهای زیستی مرتبط با مقاومت به بیماری سل گاوی بر پایه آنالیز غنیسازی مجموعههای ژنی انجام شد. به این منظور از اطلاعات مجموع، 1355 رأس گاو هلشتاین (685 حیوان بیمار و 670 حیوان شاهد) از 178 گله استفاده شد که پس از انجام مراحل مختلف کنترل کیفیت، اطلاعات ژنوتیپی 592 نمونه گاو بیمار و 559 نمونه گاو سالم در آنالیزهای نهایی استفاده شدند. تعیین ژنوتیپ این حیوانات با استفاده از تراشههای ژنومیIllumina BovineHD 700k BeadChip برای 727252 جایگاه نشانگری SNP انجام شد. پویش پیوستگی ژنومی (GWAS) با استفاده از مدلهای خطی مختلط لجستیک مورد بررسی قرار گرفت و مناطقی از ژنوم که در سطح 05/0 با بیماری سل گاوی در ارتباط بودند به منظور شناسایی ژنهای کاندیدا و مسیرهای زیستی مرتبط با مقاومت به بیماری سل گاوی بر پایه آنالیز غنیسازی مجموعههای ژنی استفاده شد. نتایج این تحقیق در نهایت منجر به شناسایی مسیرهایی، از قبیل مسیرهای تنظیم مثبت فرآیند آپوپتوز، سازماندهی اتصالات سلولی، تنظیم منفی تولید سیتوکین و تنظیم پاسخ دفاعی شد که به طور معنیداری با بیماری سل گاوی در ارتباط بودند. بررسی این مسیرها نشان داد که اغلب آنها با سیستم ایمنی، کنترل استرس و مقاومت در برابر بیماریها در ارتباط هستند. همچنین ارزیابی عملکرد ژنهای موجود در این مسیرها نشان داد که ارتباط مستقیم برخی از این ژنها مانند SLC11A1، SLC2A2 و CD80 و غیر مستقیم ژنهایی مانند BCL6، HSPD1، KCNMA1، SPP1، CD24، MYO1B، CCL20، و LCP2 با مقاومت به بیماریها و سل گاوی در تحقیقات گذشته نیز تأیید شده است. در مجموع، با توجه به اهمیت شناسایی جایگاههای ژنی تأثیرگذار بر سل گاوی از دیدگاه علمی و اقتصادی، نتایج این تحقیق نشان میدهد مقاومت به بیماری سل گاوی با مسیرهای زیستی و ژنهای کاندیدای مرتبط با سیستم عصبی، ایمنی ذاتی، پاسخ به التهابات، تنظیم پاسخ ایمنی، اتصالات سلولی و هموستازی گلوکز ارتباط نزدیکی دارد.

https://ijas.ut.ac.ir/article_101467_65eda9b59bed9dc71f8e43c39166eed0.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 56 3 2025 09 23 Effect of propylene glycol and glycerol with branched-chain amino acid cources on performance of Holstein cow in early lactation اثر پروپیلن گلیکول و گلیسرول به همراه منبع پروتئینی غنی از اسیدهای آمینه شاخه‌دار بر عملکرد گاوهای هلشتاین تازه‌زا 723 736 101463 10.22059/ijas.2025.384347.654037 FA داود بهرامی گروه علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران 0009-0004-5977-1034 ابوالفضل زالی گروه علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران 0000-0001-9654-2063 مهدی گنج خانلو گروه علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران 0000-0002-1854-321X مصطفی صادقی گروه علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران 0000-0002-7145-622x Journal Article 2024 12 06 This study investigated the effects of glucose precursors (propylene glycol and glycerol) combined with two protein sources corn gluten meal (a source of branched-chain amino acids) and meat meal on newly calved Holstein cows. The primary objective was to evaluate the individual and interactive effects of different glucose precursors and branched-chain amino acids on performance in early-lactation Holstein cows. A total of 42 multiparous Holstein cows, from 3 to 35 days postpartum, were utilized in a 2×3 factorial design with six treatment groups and seven replicates per treatment. The experimental diets consisted of a basal ration supplemented with 300 g of glucose precursors in three ratios of propylene glycol to glycerol (75:25, 50:50, and 25:75) as the first factor, and 600 g of protein source (corn gluten meal or meat meal) as the second factor. Daily feed intake and milk production were recorded, and milk, feed, and feces samples were collected at regular intervals.The results showed that the inclusion of glucose precursors, in combination with different amino acid sources, had no significant effect on daily dry matter intake, feed efficiency, or negative energy balance. While the interaction between treatments did not significantly affect daily milk yield, a significant difference was observed between glucose precursor treatments (p < 05/0). Milk yield was not influenced by the source of branched-chain amino acids but was affected by the type of glucose precursor, with higher levels of propylene glycol and lower levels of glycerol resulting in increased milk production. No significant differences were detected in fat-corrected milk (5/3%), milk fat content, or other milk components across the experimental treatments. The increased milk yield in cows fed propylene glycol may be attributed to its role in enhancing dietary energy density, promoting greater ruminal propionate production, and subsequently increasing glucose availability in cows experiencing negative energy balance. Nutrient digestibility and feed intake were unaffected by the treatments. در این پژوهش اثرات پیش‌سازهای گلوکز (پروپیلن گلیکول و گلیسرول) به همراه دو منبع پروتئینی حاوی اسیدهای آمینه شاخه‌دار شامل کنجاله گلوتن ذرت به عنوان منبع غنی‌تر اسیدهای آمینه شاخه‌دار و پودر گوشت بر عملکرد گاوهای هلشتاین تازه‌‌زا مورد مطالعه قرار گرفت. به این منظور از 42 راس گاو چند بار زایش کرده طی روزهای 3 تا 35 پس از زایش در قالب طرح کاملا تصادفی با آرایش فاکتوریل 2×3 با 6 تیمار و 7 تکرار استفاده گردید. جیره‌های آزمایشی شامل جیره‌های پایه حاوی کنجاله گلوتن ذرت و پودر گوشت به میزان 3 درصد ماده خشک خوراک مصرفی به عنوان عامل اول به همراه 300 گرم پیش‌ساز گلوکز شامل گلیسرول و پروپیلن گلیکول دارای سه نسبت مختلف به ترتیب ( 75 به 25، 50 به 50 و 25 به 75 ) که به صورت سرک به خوراک اضافه می‌گردید به عنوان عامل دوم بودند. میزان خوراک مصرفی و تولید شیر گاوها به صورت روزانه اندازه گیری شد. نمونه گیری از شیر، خوراک و مدفوع با فواصل منظم صورت گرفت. استفاده از پیش‌سازهای گلوکز به همراه منابع مختلف اسیدهای امینه شاخه‌دار تاثیر معنی داری بر ماده خشک مصرفی روزانه، بازدهی خوراک مصرفی و توازن منفی انرژی نداشت.در تولید شیر روزانه تفاوت معنی داری بین تیمارها وجود نداشت اما زمانی که 2 منبع متفاوت اسیدهای آمینه شاخه‌دار و 3 نسبت مختلف پیش سازهای گلوکز به عنوان عوامل اصلی به صورت مستقل از هم برسی شدند، بین تیمار دارای بیشترین میزان پروپیلن گلیکول به گلیسرول (75 به 25) و کمترین میزان آن (25 به 75) تفاوت معنی دار وجود داشت (05/0 < p ) و سایر تیمارها با هم تفاوت معنی داری نداشتند. به عبارت دیگر منبع غنی اسید آمینه شاخه دار تاثیر معنی داری بر تولید شیر روزانه نداشت و تفاوت در میزان تولید حاصل استفاده از نسبت های مختلف پیش سازهای گلوکز بود. تولید شیر تصحیح شده برای 5/3 درصد چربی و ترکیب شیر تفاوت معنی داری بین تیمارهای آزمایشی نداشتند. گوارش پذیری خوراک و مواد مغذی تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. بنا بر این استفاده از منابع پیش‌ساز گلوگزی که دارای میزان بالاتری پروپیلن گلیکول هستند تاثیر بیشتری در افزایش تولید شیر در گاوهای تازه‌زا دارند.

https://ijas.ut.ac.ir/article_101463_e4321fa805ca03a5c33e8ae2d319cbb8.pdf