دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 56 1 2025 03 21 Evaluating the effects of dietary supplementation with different sources of urea on nitrogen release rate, fermentation kinetics, gas production parameters and nutrient disappearance rate in Vitro اثرات مکمل سازی جیره با منابع مختلف اوره بر نرخ آزاد سازی نیتروژن، کینتیک تخمیر، فراسنجه های تولید گاز و ناپدید شدن مادۀ مغذی در شرایط برونتنی 175 191 97782 10.22059/ijas.2024.362519.653957 FA کیان صادقی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران مهدی گنج خانلو گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران. مهدی دهقان بنادکی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران مصطفی صادقی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران ابوالفضل زالی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران اکبر تقی زاده گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2023 07 31 The purpose of this experiment was to evaluate the effects of supplementing the diet with different sources of urea on the rate of nitrogen release, fermentation kinetics, gas production parameters and nutrient disappearance rate in vitro. For this purpose, four experimental rations included 1) ration without urea source [control]; 2) diet containing 0.38% of DM of Uncotaed Urea; 3) ration containing 0.43% DM of SRU Lab; 4) The ration containing 0.86% DM of SRU Lab were formulated. Solubility of slow release urea (SRU Lab) in distilled water, phosphate buffer and McDougall buffer-ruminal fluid in 9 time series of 0, 60, 120, 180, 240, 300, 360, 420 and 480 minutes was determined using photometric method. Fermentation kinetics, 96-hour gas production parameters, and nutrient disappearance in the time series of 4, 8, 12, 24, 48 hours were estimated using the modified gas production test. The results showed that the solubility of urea in buffer solutions for SRU Lab was low and with a gentle slope compared to commercial optigen. But the solubility of urea in distilled water for SRU Lab was similar to Optigen. The results of 24-hour gas production for diets containing SRU Lab increased significantly (P≤0.001) compared to diets containing uncotaed urea. The digested organic matter for the control diet and the diet containing SRU Lab was significantly higher than the diet containing uncotaed urea (P≤0.05). The highest amount of PF was for diets containing 0.43% DM of SRU Lab and control diet. More than 50% of dry matter disappearance rate of experimental diets occurred after 12 hours of incubation. The 24-hour dry matter digestibility of diets containing SRU Lab was significantly higher than uncotaed urea (P≤0.01). Changes in CP digestibility in the first hours of incubation were significantly affected by diets containing SRU Lab, but changes in digestibility of NDF were not significant (P≥0.05). Percentage of digestibility of NDF and CP in the diet containing 0.43% of SRU Lab compared to the control diet was not significantly different over the times of incubation, but with the increase in the concentration of SRU Lab (fourth diet) the changes were significant and high (P≤0.001). In general, the SRU Lab product was slower than Optigen in terms of urea release rate in various buffer solutions. The addition of SRU Lab to the experimental diets did not have an adverse effect on the in vitro digestibility of nutrients, gas production trends and other measured parameters compared to uncotaed urea. هدف از این آزمایش، بررسی اثرات مکملسازی جیره با منابع مختلف اوره بر نرخ آزادسازی نیتروژن، کنتیک تخمیر، فراسنجههای تولید گاز و ناپدید شدن مادۀ مغذی در شرایط برونتنی بود. برای این منظور چهار جیره آزمایشی شامل 1) جیره بدون منبع اوره [شاهد]؛ 2) جیره حاوی 38/0 درصد مادۀ خشک اوره معمولی؛ 3) جیره حاوی 43/0 درصد مادۀ خشک اوره آهسته رهش ابداعی؛ 4) جیره حاوی 86/0 درصد مادۀ خشک اوره آهسته رهش ابداعی تنظیم گردید. انحلالپذیری اوره آهسته رهش ابداعی (SRU Lab) در آب مقطر، بافر فسفات و بافر مکدوگال- شیرابه شکمبه در سری زمانی 0، 60، 120، 180، 240، 300، 360، 420 و 480 دقیقه توسط روش فتومتریک تعیین شد. کینتیک تخمیر، فراسنجههای تولید گاز 96 ساعته و ناپدید شدن مادۀ مغذی در سری زمانی 4، 8، 12، 24، 48 ساعت با استفاده از آزمون تولید گاز اصلاح یافته برآورد شد. نتایج نشان داد انحلالپذیری اوره در محلولهای بافری برای SRU Lab نسبت به اپتیژن تجاری، کم و با شیب ملایم بود. اما انحلالپذیری اوره در آب مقطر برای SRU Lab، مشابه با اپتیژن بود. نتایج تولید گاز 24 ساعته برای جیرههای حاوی SRU Lab نسبت به جیره حاوی اوره معمولی افزایش معنیداری داشت (P≤0.001). ماده آلی تجزیه‌شده برای جیره شاهد و جیره حاوی SRU Lab نسبت به جیره حاوی اوره معمولی بهطور معنیدار بیشتر بود (P≤0.05). بیشترین مقدار شاخص بخشپذیری برای جیرههای حاوی 43/0 درصد ماده خشک SRU Lab و جیره شاهد بود. بیش از 50 درصد میزان ناپدید شدن مادۀ خشک جیرههای آزمایشی بعد از 12 ساعت انکوباسیون رخ داد. گوارشپذیری مادۀ خشک 24 ساعته جیرههای حاوی SRU Lab نسبت به اوره معمولی به‌صورت معنیدار بیشتر بود (P≤0.01). به‌طور معنیدار تغییرات گوارشپذیری پروتئین خام در ساعات اولیه انکوباسیون تحت تأثیر جیرههای دارای SRU Lab قرار گرفت، اما تغییرات گوارشپذیری فیبر نامحلول در شوینده خنثی معنیدار نبود (P≥0.05). با گذشت ساعات انکوباسیون، درصد گوارشپذیری NDF و CP در جیره حاوی 43/0 درصد SRU Lab نسبت به جیره شاهد اختلاف معنیداری نداشت، اما با افزایش غلظت مصرف SRU Lab (جیره چهارم) تغییرات معنیدار و زیاد بود (P≤0.001). بهطور کلی محصول SRU Lab از نظر نرخ آزادسازی اوره در انواع محلولهای بافری نسبت به اپتیژن آهستهتر بود. افزودن SRU Lab به جیرههای آزمایشی نسبت به اوره معمولی تاثیر نامطلوبی بر گوارشپذیری برونتنی مواد مغذی، روند تولید گاز و سایر فراسنجههای اندازهگیری شده نداشت.

https://ijas.ut.ac.ir/article_97782_aa038387b31da174d649bd0d739af550.pdf