دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 54 2 2023 06 22 Effect of dietary magnesium on reproductive parameters and expression of matrix metalloproteinase 2 and 9 and tissue inhibitor 2 in the placenta of Holstein cows اثر منیزیم جیره بر پارامترهای تولیدمثلی و بیان ژن‌های ماتریکس متالوپروتئیناز 2 و 9 و مهارکننده بافتی 2 در جفت گاوهای هلشتاین 117 128 92321 10.22059/ijas.2022.340508.653881 FA فرود احسان بخش گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران حمید امانلو گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران محمد حسین شهیر گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران Journal Article 2022 03 15 The aim of this experiment was to evaluate the effect of dietary Mg on reproduction performance and expression of MMP-2, MMP-9 and TIMP-2 genes in the placenta. 50 cows in each treatments, from 3 weeks to calving were randomly assigned to four experimental treatments. Treatments included control treatment (magnesium at the level of NRC recommendations), magnesium sulfate, magnesium carbonate and magnesium oxide treatments (magnesium 0.6% of DM). Placenta samples were taken after calving and mRNA expression were investigated. Blood samples were collected pre and postpartum and plasma metabolites were measured. Relative mRNA expression of MMP-9 in magnesium oxide and magnesium sulfate treatments was higher and the percent of retained placenta in this treatments was lower than control group. Experimental treatments had no significant effect on the expression of MMP-2 and TIMP-2. Experimental diets had no effect on uterine involution score, first estrus and AI/conception. Treatments improved plasma Mg and insulin concentrations and reduced NEFA significantly. Magnesium oxide treatment improved pregnancy at first AI and pregnancy by 210 days postpartum. Cows in the experimental diets had fewer open days than the control group. The results showed that increasing dietary Mg compared to NRC (2001) recommendations could reduce retained placenta and improve fertility. هدف از انجام این آزمایش بررسی اثر منیزیم جیره بر عملکرد تولید‌مثلی و بیان ژن‌های متالوپروتئیناز 2 (MMP-2)، متالوپروتئیناز 9  (MMP-9) و مهارکننده بافتی 2(TIMP-2) در جفت بود. تعداد 50 راس گاو در هر تیمار  از 3 هفته مانده به زایش به طور تصادفی به چهار تیمار آزمایشی اختصاص یافتند. تیمار‌ها شامل تیمار شاهد (منیزیم در سطح توصیه‌های (NRC)، تیمار سولفات ‌منیزیم، تیمار کربنات ‌منیزیم و تیمار اکسید ‌منیزیم (منیزیم 6/0 درصد ماده خشک جیره) بود. پس از زایش از جفت هر گاو نمونه‌برداری انجام شده و  بیان  نسبی ژن ها مورد بررسی قرار گرفت. نمونه‌گیری از خون پیش و پس از زایش انجام شده و متابولیت‌های پلاسما اندازه‌گیری شد. در تیمار اکسید منیزیم و سولفات منیزیم بیان ژن MMP-9 بالاتر بود و درصد جفت ماندگی در تیمارهای آزمایشی پائین‌تر از گروه شاهد بود (05/0>P ) تیمارهای آزمایشی تاثیر معنی‌داری بر بیان ژن‌هایMMP-2  و TIMP-2 نداشتند. جیره‌های آزمایشی باعث بهبود وضعیت منیزیم و انسولین پلاسما و کاهش معنی‌دار NEFA شدند (05/0>P) تیمارها تاثیری بر امتیاز برگشت رحمی، اولین فحلی و تعداد تلقیح نداشتند. تیمار اکسید منیزیم آبستنی در اولین تلقیح و آبستنی تا روز 210 پس از زایش را بهبود داد. دام ها در تیمارهای آزمایشی نسبت به گروه شاهد روزهای باز کمتری داشتند (05/0> P) نتایج نشان داد که افزایش منیزیم جیره در مقایسه با توصیه های  NRC (2001) می تواند منجر به کاهش جفت ماندگی و بهبود باروری شود. https://ijas.ut.ac.ir/article_92321_963fbe5ab8fe016c56a9c114eba6d36c.pdf