پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 47 3 2016 11 21 Effects of protein density and nano-adjuvant on performance, carcass characteristics and immune response of broiler chickens تأثیر سطوح مختلف پروتئین جیره و نانویاور (نانوادجوانت) بر عملکرد، ویژگی‌های لاشه و پاسخ ایمنی جوجه‌های گوشتی 463 471 59801 10.22059/ijas.2016.59801 FA فاطمه عزیز علی آبادی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران حسن درمانی کوهی دانشیار، گروه علوم دامی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران مهرداد محمدی دانشیار، گروه علوم دامی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران Journal Article 2015 12 25 An experiment was conducted on 240 one-day old Ross 308 broiler chicks using a completely randomized design in a 2×3 factorial arrangement with two levels of nano-adjuvant (with and without) and three levels of dietary protein (low, medium and high) during a 42 d experimental period. The main effect of protein density on feed intake was significant during the starter and grower periods (P<0.05). With regard to body weight gain, the main effect of protein density was significant in the starter, grower and whole experimental periods (P<0.01). Among the main and interaction effects, only the main effect of protein density on feed conversion ratio in the starter period was significant (P<0.01). The effect of protein density was also significant on the relative weights of carcass, legs, abdominal fat pad and bursa of Fabricius (P<0.05). The main effects of the protein density and nano-adjuvant for total anti-SRBC and IgG titers were significant at day 28 (P<0.05). Cell immunity in response to PHA-P injection was not affected by the factors. As an overall conclusion, diets with high protein density showed a better ability in improving the performance and immune response of broiler chicks compared to the diets with medium and low protein density. Also, the results showed some advantages for nano-adjuvant in humoral immune response stimulation. این آزمایش به مدت 42 روز با استفاده از 240 قطعه جوجۀ گوشتی یک‌روزۀ سویۀ راس 308، در قالب آزمون فاکتوریل 2×3 با سه سطح پروتئین (پایین، متوسط و بالا) و دو سطح نانو­یاور (حاوی نانویاور و بدون آن) با شش تیمار و چهار تکرار و ده قطعه جوجه در هر تکرار در قالب یک طرح کامل تصادفی انجام شد. اثرگذاری اصلی سطح پروتئین جیره در دورۀ آغازین و رشد بر خوراک مصرفی معنی­دار بود (05/0P<). در رابطه با افزایش وزن روزانه نیز تنها اثرگذاری اصلی سطح پروتئین جیره در دورۀ آغازین، رشد و کل دوره معنی­دار شد (01/0P<). در مورد ضریب تبدیل خوراک هم تنها اثرگذاری اصلی سطح پروتئین جیره در دورۀ آغازین معنی­دار بود (01/0P<). اثر اصلی سطح پروتئین جیره برای وزن نسبی (درصد از وزن زنده) لاشه، ران، میزان چربی حفرۀ شکمی و بورس معنی­دار بود (05/0P<). از نظر عیار پادتن (تیتر آنتی­بادی) علیه SRBC، در 28 روزگی اثر اصلی سطح پروتئین جیره و نانو­یاور بر عیار پادتن تام، IgG و IgM معنی­دار بود (05/0P<). سامانة ایمنی یاخته‌ای در پاسخ به تزریق PHA-P تحت تأثیر تیمارها قرار نگرفت. به‌عنوان نتیجه­گیری کلی، جیره­های با سطوح بالای پروتئین توان بیشتری را به‌منظور بهبود عملکرد تولیدی و ایمنی جوجه­ها در مقایسه با جیره‌های با سطوح متوسط و پایین از خود نشان دادند. افزون بر این، وجود نانو­یاور منجر به تحریک پاسخ ایمنی هومورال جوجه­های گوشتی شد. https://ijas.ut.ac.ir/article_59801_ae48ce5182f4b743ba30e58705335afc.pdf