دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 44 1 2013 05 22 A Comparison of Mineral Adsorbents Zeolite and Bentonite vs. Organic Adsorbent (Mycosorb) and Mineral – Organic Adsorbent (Biotox) as their RegardsTheir Potential of Adsorbing Aflatoxin B1 مقایسه¬ی جاذب¬های معدنی زئولیت و بنتونیت با جاذب آلی مایکوزورب و جاذب آلی- معدنی بیوتکس از لحاظ توانایی جذب آفلاتوکسین B1 105 112 32158 10.22059/ijas.2013.32158 FA مجید سواری دانشجوی کارشناسی ارشد پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران مهدی دهقان بنادکی دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران کامران رضایزدی دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران محمد جوان¬نیکخواه دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران Journal Article 2012 06 16 Mycotoxins are secondary metabolites produced by fungi following their infestation of food crops.<br />One of the effective approaches to control aflatoxicosis is the use of adsorbents. The aim thus<br />followed in the present study was a comparison of various adsorbents viz. Bentonite, Zeolite, vs. an<br />organic commercial adsorbent (Mycosorb) and a mineral – organic commercial adsorbent (Biotox)<br />regarding their potential to adsorb aflatoxin B1. AFB1- contaminated rice was prepared by its<br />inoculation with the Aspergillus parasiticus, strain type PTTC 5286. levels of aflatoxin, present in the<br />contaminated rice were determined through HPLC. AFB١ was chloroform extracted thrice, by having<br />rice soaked in chloroform. Adsorbents were individually mixed at three different ratios with AFB١<br />(1:1000, 1:5000 and 1:15000, w/w), in a buffer solution, centrifuged and the supernatant evaluated for<br />Aflatoxin B١ conted using Aflatoxin B١ ELISA kit. The design employed was a completely<br />randomized one of: 4×3 factorial arrangement. Results indicated that at 1:15000 Aflatoxin to<br />adsorbent ratio, Zeolite, Mycosorb and Biotox sequestered (adsorbed) about 0.8, 0.81 and 0.83 of the<br />AFB١. This efficacy decreased with the amounts of adsorbents reduced. Bentonite had the poorest<br />sequestering efficacy, with 0.38 being the maximum value obtained for the 1:15000 Aflatoxin to<br />adsorbent ratio treatment. There was a significant difference observed among the three ratios and as<br />well between Biotox and other adsorbents for their percentages of AFB1 adsorption (P<0.001).    مایکوتوکسین­ها متابولیت­های ثانویه­ی تولید شده توسط قارچ­ها، متعاقب آلوده شدن محصولات خوراکی هستند. یکی از مؤثرترین روش­ها برای مقابله با مسمومیت آفلاتوکسینی استفاده از جاذب­های سموم قارچی است. هدف این مطالعه مقایسه­ی جاذب­های مختلف شامل بنتونیت، زئولیت، جاذب تجاری آلی (مایکوزورب) و جاذب تجاری معدنی-آلی (بیوتکس) بر اساس توانایی آن­ها برای جذب آفلاتوکسین B₁ می­باشد. برای این منظور برنج آلوده شده به  AFB₁پس از تلقیح با سویه­ی قارچی آسپرژیلوس پارازیتیکوس PTTC 5286 تولید و مقادیر آفلاتوکسین تولید شده توسط روش  HPLCتعیین شد. آفلاتوکسین B₁ با استفاده از کلروفرم از برنج استخراج شد. جاذب­ها به صورت جداگانه در سه نسبت مختلف سم به جاذب (1:1000، 1:5000 و 1:15000 وزنی/وزنی) با AFB₁ مخلوط شده، نمونه­ها سانترفیوژ شدند و مایع شفاف رویی برای تعیین غلظت آفلاتوکسین B₁ توسط کیت الایزا آنالیز شد. طرح مورد استفاده، طرح کاملأ تصادفی به روش فاکتوریل 3×4 بود. نتایج نشان داد، در نسبت سم به جاذب 1:15000، زئولیت، مایکوزورب و بیوتکس به ترتیب حدود 8/0، 81/0 و 83/0AFB₁  را جذب کردند و بازده­ی جذب سم با کاهش مقادیر جاذب­ها کاهش یافت. بنتونیت بازده­ی جذب کمتری نشان داد (با مقدار حداکثر 38/0 در نسبت 1:15000). تفاوت معنی­داری بین سه نسبت مورد ارزیابی ونیز بین درصد جذب حاصله توسط بیوتکس و سایر جاذب­ها مشاهده شد (001/0P<). https://ijas.ut.ac.ir/article_32158_e08ea2e60cc931116255af45f73036c0.pdf