دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 44 1 2013 05 22 A Study of the Effect of Using Dense Markers Close to the Known Loci of Trait Affecting Genes on Genomic Evaluation Accuracy مطالعه اثر استفاده از نشانگرهای متراکم نزدیک به مکانهای مشخص ژنهای موثر بر صفات بر صحت ارزیابی ژنومیک 53 60 32131 10.22059/ijas.2013.32131 FA آزاده بوستان دانشجوی دکتری پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران اردشیر نجاتی جوارمی ، دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران محمد مرادی شهربابک استاد پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0002-5255-609X مهدی ساعتچی دانش آموخته پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران Journal Article 2011 07 13 Throughout the present study the effect of using markers close to genes affecting a trait, as<br />compared with the use of all the markers of a genome, and also the effect of on increase in the<br />number of reference groups, on the accuracy of a genetic evaluation, was investigated. Genomic<br />evaluation was done using BLUP method. The results indicated that use of markers close to genes<br />affecting a trait and on increase in the number of reference groups would enhance the accuracy in<br />an evaluation of the Estimated Breeding Values (EBVs). Use of phenotypic records (in<br />comparison with breeding values of reference group) would result in an increase in the accuracy of<br />estimating the breeding values by use of markers close to the effective genes on the trait as<br />compared with the use of all the markers of a genome. Increase in number of generations between<br />reference and validation groups would result in a decrease of the accuracy of EBVs. در این تحقیق تاثیر تخمین ارزشهای اصلاحی ژنومیک با استفاده از نشانگرهای نزدیک به ژنهای موثر بر صفت در مقایسه با استفاده از نشانگرهای قرارگرفته بر روی همه قسمتهای ژنوم و همچنین اثر تغییر تعداد افراد گروه مرجع بر صحت ارزیابی ژنتیکی مورد بررسی قرار گرفت. برای ارزیابی ژنومیک از روش BLUP استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که استفاده از نشانگرهایی که نزدیک به ژنهای موثر بر صفات هستند و افزایش تعداد افراد گروه مرجع، صحت تخمین ارزشهای اصلاحی را افزایش می دهد. استفاده از فنوتیپ افراد گروه مرجع نسبت به استفاده از ارزش اصلاحی آنها، باعث افزایش تفاوت صحت برآورد ارزشهای اصلاحی با استفاده از نشانگرهای نزدیک به ژنهای موثر بر صفت در مقایسه با استفاده از کل نشانگرهای ژنوم می شود. همچنین افزایش تعداد نسل بین گروه مرجع و گروه تایید باعث کاهش صحت برآورد ارزشهای اصلاحی می شود.   https://ijas.ut.ac.ir/article_32131_0103a8e454b90a3ee34603f804dcdf2e.pdf