دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 41 2 2010 08 23 The Feeding Value of Waste Whole Date either with or without Enzyme Supplementation on Broiler Performance مطالعه ارزش تغذیه‏ای خرمای کامل ضایعاتی با و بدون آنزیم بر عملکرد جوجه‏های گوشتی 21505 FA سمیه شهسواری محمد سالارمعینی 0000-0003-3240-8521 Journal Article An experiment was conducted to study the effect of waste whole date, either with or without enzyme supplementation, on broiler performance. The chemical composition and metabolizable energy of the waste date were determined before a chick study of 3×2 factorial design arrangement, the treatments of which consisted of three levels of waste whole date (0, 10 and 20%) and two levels of enzyme (0 and 0.035%). Two hundred and forty day-old male Ross broiler chicks were randomly allocated to 6 experimental groups of 4 replicates of 10 chicks each. The date contained low CP as well as AMEn (3.4% and 2732 Kcal/kg, respectively). Except in the 0-3 week period, birds fed diets containing either level of date showed statistically lower weight gain. The use of date led to statistically higher feed ratio. Adding enzyme to the diets significantly (p<0.05) increased body weight gain while decreasing feed conversion ratio. Chicks fed diets with either level of date had significantly heavier gizzards than the control chiks. این آزمایش به منظور بررسی تأثیر خرمای کامل غیر قابل استفاده در خوراک انسان و استفاده از آنزیم بر عملکرد جوجه‏های گوشتی طراحی گردید. ترکیب شیمیایی و انرژی قابل سوخت و ساز ظاهری (AME) و تصحیح شده بر اساس ابقای صفر نیتروژن (AMEn) خرما تعیین شد و سپس با استفاده از 240 قطعه جوجه خروس گوشتی نژاد راس و در قالب یک طرح فاکتوریل 3×2 اثرات سطوح مختلف خرما (صفر، 10 و 20 درصد) و آنزیم (با و بدون آنزیم) بر عملکرد مورد مطالعه قرار گرفت. خرمای مورد آزمایش از انرژی قابل سوخت و ساز و پروتئین خام کمی برخوردار بود (به ترتیب 2729 کیلوکالری در کیلوگرم و 4/3 درصد). جوجه‏هایی که با سطوح 10 و 20 درصد خرما تغذیه شدند، به استثنای 3 هفته اول پرورش، از رشد کمتری نسبت به تیمار شاهد برخوردار بودند (01/0P<). همچنین استفاده از خرما سبب افزایش ضریب تبدیل شد (01/0P<). استفاده از آنزیم در بهبود رشد و ضریب تبدیل مؤثر بود (05/0P<). تیمارهای مورد مطالعه تأثیری بر فاکتورهای خونی نداشتند اما وزن سنگدان در جوجه‏هایی که با سطوح مختلف خرما تغذیه شده بودند، بیشتر از شاهد بود (05/0P<). در ارتباط با هزینه خوراک برای تولید یک کیلوگرم وزن زنده در کل دوره اختلاف معنی‏داری بین تیمارها مشاهده نشد. https://ijas.ut.ac.ir/article_21505_a76c856f36b4d6f8b0a9bca9d3e81654.pdf