دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علوم دامی ایران 2008-4773 41 1 2010 05 22 Acid-Base Balance in Laying Hens and Its Relationship with Diet Electrolytes at Cyclic Heat Stress تعادل اسید- باز درمرغ‎های تخم‎گذار و رابطه آن با الکترولیت‌های جیره غذایی درشرایط تنش گرمایی دوره‌ای 21025 FA لطف¬اله برنایی عبدالحسین سمیع حمیدرضا رحمانی جواد پوررضا Journal Article This experiment was conducted to determine the effects of different levels of anion-cation (67, 117, 167, 217, 267, 317, 367, 417 mEq/kg diet and drinking water) on eggshell quality as well as performance in laying hens at cyclic heat stresses (19-36?C). A total of one hundered and sixty white leghorn laying hens, strain Hy-line W-36 at 63 of weeks age were randomly allotted to 8 dietary treatments Five hens each in 4 replicates were considered in each cage. The experimental period lasted for 60 days. Variation in levels of anion-cation basal diet (Na+ + K+ - Cl-) were obtained by use of supplements sodium bicarbonate (NaHCO3) and calcium chloride (CaCl2). Egg weight, egg production, feed conversion ratio and egg output significantly differed (P<0.05) among treatments. Improvement in all the mentioned traits except in feed consumption were observed as a result of supplementing control diet (167mEq/kg) with 0.42% NaHCO3 (167mEq/kg). Levels of anion-cation did not affect shell thickness, shell percentage, eggshell strength and Haugh unit. All the measured factors were significantly differed (P<0.05) among duration times but did not have any effect on Haugh unit. این آزمایش به منظور مشخص کردن اثرات سطوح مختلف آنیون-کاتیون (367،317،267،217،167،117،67 و 417 میلی‎اکی‎والان در کیلوگرم آب و غذا) بر کیفیت پوسته و عملکرد در مرغ‎های تخم‎گذار در شرایط تنش گرمایی دوره‎ای (دمای 19 تا 36 درجه سانتی‎گراد) انجام شد. 160 قطعه مرغ لگهورن سفید (سویه‎های لاین 36-w) در سن 63 هفتگی به مدت 2 ماه در معرض 8 جیره (که تنها از لحاظ سطوح آنیون- کاتیون متفاوت بودند) قرار گرفتند. تغییر سطوح آنیون-کاتیون Na+ + k+ - Cl - جیره پایه بوسیله کلرید کلسیم و بی‎کربنات سدیم انجام شد. این آزمایش در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی با 8 تیمار و 4 تکرار انجام شد. در هر قفس که یک تکرار بود، 5 قطعه مرغ وجود داشت. اثر تیمارهای آزمایشی بر صفات تولیدی (وزن تخم‎مرغ، تولید تخم‎مرغ، ضریب تبدیل خوراک و بازده تخم‎مرغ) معنی‎دار (05/0>p) بود. سطح 217 میلی‎اکی والان که با افزودن 42/0 درصد بی‎کربنات سدیم به جیره پایه (167 میلی‎اکی‎والان در کیلوگرم) به وجود آمده بود، سبب بهبود در تمام سطوح تولیدی به غیر از مصرف خوراک شد. اثر دوره‎های آزمایشی (15روز یکبار) بر صفات تولیدی معنی‎دار (05/0>p) بود. اثر تیمارهای آزمایشی بر صفات کیفی پوسته (مقاومت پوسته، ضخامت پوسته و درصد پوسته) و واحد هاو معنی‎دار نبود. اثر دوره‎های آزمایشی بر صفات کیفی معنی‎دار (05/0>p) بود، اما بر واحد هاو اثری نداشت. https://ijas.ut.ac.ir/article_21025_a11b84b38879d751f48fa321120f0c55.pdf